Τα καρύδια ρίχνουν τη χοληστερίνη

Τα καρύδια ρίχνουν τη χοληστερίνη

Τα καρύδια μειώνουν σημαντικά την χοληστερόλη και κάνουν πιο εύκαμπτα τα αιμοφόρα αγγεία μέσα σε τέσσερις ώρες από την κατανάλωσή τους, σύμφωνα με μία νέα, μικρή μελέτη.

Μακροπρόθεσμα, η συστηματική κατανάλωσή τους μπορεί να προστατεύει από τα καρδιαγγειακά νοσήματα, εκτιμούν ερευνητές από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια (PennState).

«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι μία φούχτα καρύδια μπορεί να ελαττώνουν τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Πέννυ Κρις-Ήθερτον, καθηγήτρια Διατροφής στο PennState. «Το μόνο που χρειάζεται είναι να τα καταναλώνει κάποιος τέσσερις φορές την εβδομάδα».

Όπως γράφουν η δρ Κρις-Ήθερτον και οι συνεργάτες της στην επιθεώρηση «Journal of Nutrition», επιστράτευσαν 15 εθελοντές με υψηλά επίπεδα χοληστερόλης και τους έδωσαν να φάνε δύο φούχτες ολόκληρα καρύδια (85 γραμμάρια), 34 γραμμάρια καρύδια δίχως λίπη και 3 κουταλιές της σούπας (51 γραμμάρια) καρυδέλαιο.

Έπειτα από την κατανάλωση κάθε είδους ξεχωριστά τους υπέβαλλαν σε εξετάσεις. Οι εξετάσεις γίνονταν 30 λεπτά, μία ώρα, δύο ώρες, τέσσερις και έξι ώρες αργότερα.

Έπειτα από τέσσερις ώρες, η κατανάλωση καρυδέλαιου και ολόκληρων καρυδιών είχε βελτιώσει την λειτουργία των αιμοφόρων αγγείων τους και την ροή του αίματος, ενώ είχε ελαττώσει «σημαντικά» και την χοληστερόλη τους – κάτι το οποίο δεν παρατηρήθηκε με τα καρύδια δίχως λίπος.

«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι τα έλαια των καρυδιών μπορεί να ωφελήσουν την λειτουργία των αιμοφόρων αγγείων, και ιδίως των ενδοθηλιακών κυττάρων τους, έπειτα από ένα γεύμα», δήλωσε η δεύτερη ερευνήτρια δρ Κλαιρ Μπέριμαν, από το Τμήμα Διατροφικών Επιστημών του πανεπιστημίου.

Τα ενδοθηλιακά κύτταρα επιστρώνουν τα εσωτερικά τοιχώματα των αγγείων σε όλο το σώμα και παίζουν σημαντικό ρόλο στην ευλυγισία τους.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα καρύδια περιέχουν ωμέγα-3 λιπαρά οξέα που είναι γνωστό ότι ελαττώνουν τη χοληστερόλη, καθώς και βιταμίνη Ε, η οποία σε συνδυασμό με τα ω-3 πιθανώς ευθύνεται για την ωφέλιμη δράση τους.

Πράσινο Τσάι – Ιδιότητες και Οφέλη

Πολλοί ειδικοί μιλούν για το πράσινο τσάι, για τα πιθανά πλεονεκτήματα του, από την αντιμετώπιση του καρκίνου μέχρι τα οφέλη για την καρδιά.
Είναι δύσκολο να μη μιλήσουμε με ενθουσιασμό για το πράσινο τσάι.
Πάνω από μια δεκαετία έρευνες για τα πλεονεκτήματα του πράσινου τσαγιού, ειδικά για την πιθανότητα να καταπολεμά τον καρκίνο και τις καρδιακές παθήσεις αποτελούν αξιοπερίεργο, όπως οι ελάχιστες μελέτες για το ρόλο του πράσινου τσαγιού στην μείωση της χοληστερίνης, στην καύση του λίπους, στην πρόληψη του διαβήτη και των εγκεφαλικών καθώς και την αποτροπή της άνοιας.
Τα πραγματικά στοιχεία είναι ακόμα ελλειπή, τα περισσότερα ευρήματα μέχρι σήμερα προέρχονται από τα εργαστήρια.
Οι περισσότερες και μεγαλύτερες μελέτες σε ανθρώπους εστιάζουν στην επίδραση του πράσινου τσαγιού στις καρδιακές παθήσεις και στον καρκίνο και είναι πολλά υποσχόμενες, αλλά η πλειονότητα τους έχει διεξαχθεί στην Ανατολή που το πράσινο τσάι αποτελεί βασικό στοιχείο της διατροφή τους. Τα αποτελέσματα είναι πιθανώς επηρεασμένα και από άλλους διατροφικούς παράγοντες, σχετικούς με τον τρόπο ζωής, όπως την υψηλή κατανάλωση ψαριού και πρωτεϊνών σόγιας.
Πάντως όλοι οι ειδικοί συμφωνούν ότι το πράσινο τσάι περιέχει σημαντικά αντιοξειδωτικά και συστατικά τα οποία βοηθάνε στην διατήρηση  της καλής υγείας.

Τα πανίσχυρα αντιοξειδωτικά του πράσινου τσαγιού

Τα αντιοξειδωτικά του πράσινου τσαγιού, τα οποία ονομάζονται κατεχίνες, συλλέγουν τις ελεύθερες ρίζες που μπορούν να καταστρέψουν το DNA και να συμβάλλουν στην εμφάνιση καρκίνου, θρόμβους στο αίμα και αρτηριοσκλήρωση. Τα σταφύλια και τα μούρα, το κόκκινο κρασί και η μαύρη σοκολάτα έχουν επίσης ισχυρά αντιοξειδωτικά.
Λόγω της μικρής επεξεργασίας του πράσινου τσαγιού – τα φύλλα του ξεραίνονται και επεξεργάζονται με ατμό και δεν υπόκεινται σε ζύμωση όπως το μαύρο τσάι και το τσάι ουλόνγκ (oolong)  - οι μοναδικές κατεχίνες του, ειδικά η επιγαλλοκαχετίνη (EGCG),  έχουν μεγαλύτερη συγκέντρωση.
Παραμένει όμως το ερώτημα, πόσο πράσινο τσάι πρέπει να καταναλώνουμε ώστε να αποκομίσουμε οφέλη για την υγεία μας; Η EGCG δεν είναι άμεσα διαθέσιμη για τον οργανισμό μας, με άλλα λόγια η EGCG δεν χρησιμοποιείται πάντα επαρκώς από το σώμα μας.
Διακεκριμένοι διατροφολόγοι υποστηρίζουν ότι πρέπει να ξεπεράσουμε το θέμα της φτωχής βιοδιαθεσιμότητας καθώς και άλλα θέματα ώστε να επωφεληθούμε από τα περισσότερα πλεονεκτήματα του. Και ήδη έχει μελετηθεί  η συνθετική μορφή της EGCG, στην συρρίκνωση καρκινικών όγκων του προστάτη σε ποντίκια, με επιτυχία.

Πράσινο Τσάι εναντίον του καρκίνου;

Επιστήμονες στην διατροφική επιδημιολογία υποστηρίζουν ότι μελέτες σε ανθρώπους δεν έχουν επιβεβαιώσει  ακόμα ότι έχει αποδειχτεί στο εργαστήρι, ότι η EGCG του πράσινου τσαγιού ρυθμίζει και περιορίζει την ανάπτυξη του καρκίνου και σκοτώνει τα κύτταρα τα οποία αναπτύσσονται ανώμαλα.
Επιδημιολογικά, η πρόκληση είναι να βρεθούν πληθυσμοί που πίνουν πολύ πράσινο τσάι για μεγάλο χρονικό διάστημα. Με τον καρκίνο είναι πάντα πολύ δύσκολο να βρεθεί το σημείο αποκάλυψης, ή το σημείο κατά το οποίο τα καρκινικά κύτταρα αρχίζουν να αναπτύσσονται, υποστηρίζουν οι ειδικοί.
Και πάλι είναι δύσκολο να μην ιντριγκαριστούμε από τις λίγες μελέτες που έχουν γίνει σε ανθρώπους που αποδεικνύουν ότι η πόση τουλάχιστον δύο φλιτζανιών πράσινου τσαγιού την ημέρα περιορίζει την ανάπτυξη του καρκίνου.
Μια από αυτές τις μελέτες, που έλαβε μέρος στην Ιαπωνία και συμπεριλάμβανε 500 γυναίκες με καρκίνο μαστού σταδίου Ι και ΙΙ, απέδειξε ότι η αύξηση της κατανάλωσης του τσαγιού πριν και μετά την χειρουργική επέμβασή σχετιζότανε με χαμηλότερη επανεμφάνιση του καρκίνου.
Μελέτες στην Κίνα απέδειξαν ότι όσο περισσότερο τσάι έπιναν οι συμμετέχοντες, τόσο λιγότερες πιθανότητες είχαν να αναπτύξουν καρκίνο του στομάχου, του οισοφάγου, του προστάτη, του παγκρέατος και του παχέος εντέρου.
Και τέλος μια πρόσφατη ανάλυση 22 μελετών που ερεύνησαν την συσχέτιση μεταξύ της υψηλής κατανάλωσης τσαγιού και την μείωση της πιθανότητας εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα, κατέληξαν ότι αυξάνοντας την ημερήσια κατανάλωση του πράσινου τσαγιού (όχι του μαύρου) κατά δύο φλυτζάνια την ημέρα μπορεί να μειωθεί η πιθανότητα ανάπτυξης του καρκίνου του πνεύμονα κατά 18%.

Είναι το πράσινο τσάι καλό για την καρδιά μας;

Φαίνεται ότι είναι αλλά υπάρχουν αντικρουόμενες επιδημιολογικές μελέτες που έλαβαν χώρα στην Ανατολή και στην Δύση.
Σε μια μελέτη που περιλάμβανε 500 άνδρες και γυναίκες από την Ιαπωνία, οι ερευνητές βρήκαν ότι η κατανάλωση τουλάχιστον τεσσάρων φλιτζανιών πράσινου τσαγιού μπορεί να σχετίζεται με την μείωση αρκετών καρδιαγγειακών παθήσεων στους άνδρες συμμετέχοντες.
Μια Ολλανδική μελέτη που περιλάμβανε πάνω από 3000 άντρες και γυναίκες απέδειξε ότι όσο περισσότερο τσάι κατανάλωναν, τόσο λιγότερο σοβαρές ήτανε οι αποφράξεις στα αγγεία της καρδιάς, ειδικότερα στις γυναίκες.
Όπως και παρατηρήθηκε ότι ο τρόπος ζωής και η ολική διατροφή παίζουν σημαντικό ρόλο στα αποτελέσματα αυτών των μελετών.
Τα αντιοξειδωτικά του πράσινου τσαγιού είναι διαστολείς, διότι βελτιώνουν την ελαστικότητα των αγγείων και τα κάνουν λιγότερο επιρρεπή στις θρομβώσεις. Επίσης τα πλούσια σε αντιοξειδωτικά μούρα και ρόδι, πετυχαίνουν ακριβώς τον ίδιο στόχο.
Εδώ οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι όλοι οι άνθρωποι θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους αυτές τις μελέτες  και ότι τα καθημερινά τρόφιμα μπορεί να έχουν πραγματικά οφέλη στην υγεία μας. Πιστεύουν ότι το πράσινο τσάι , λόγω της αντιοξειδωτικής του αξίας, μπορεί να προσφέρει οφέλη στην καρδιακή λειτουργία, αλλά δεν είναι κάτι το οποίο συνταγογραφείται, καθότι δεν αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο όπως η άσκηση στην ικανότητα βελτίωσης της υγείας της καρδίας.

Πράσινο Τσάι και Σωματικό Βάρος

Το πράσινο τσάι και το εκχύλισμα του έχει αποδειχτεί ότι καταπολεμά την παχυσαρκία και την χαμηλή LDL (κακή χοληστερίνη), δυο παράγοντες υπεύθυνους για τις καρδιακές παθήσεις και το διαβήτη, αλλά σε περιορισμένες  μελέτες. Το ίδιο αποδείχτηκε και στην μελέτη της Ολλανδίας και της Ιαπωνίας.
Στην μελέτη της Ολλανδίας, οι συμμετέχοντες που έπιναν πράσινο τσάι με καφεΐνη έχασαν περισσότερα κιλά, αλλά και αυτοί που έπιναν πράσινο τσάι χωρίς καφεΐνη παρατήρησαν μείωση της περιφέρειας της κοιλιάς τους και του σωματικού τους βάρος. Οι ερευνητές  υποθέτουν ότι η καφεΐνη βοηθάει στην οξείδωση των λιπαρών.
Στην Γιαπωνέζικη μελέτη 240 άντρες και γυναίκες  έπιναν μια ποικιλία ποσοτήτων από εκχύλισμα πράσινου τσαγιού για 3 μήνες. Αυτοί που έπιναν την μεγαλύτερη ποσότητα έχασαν λίπος και κιλά και είχαν χαμηλότερη αρτηριακή πίεση και κακή χοληστερίνη LDL.

Πράσινο Τσάι, σκέτο

Το να χρησιμοποιείστε συμπληρώματα διατροφής για την απώλεια κιλών που περιέχουν εκχύλισμα πράσινου τσαγιού, δεν θα σας πειράξει εκτός και αν έχετε προβλήματα με το συκώτι σας.
Αλλά ο καλύτερος τρόπος για να επωφεληθείτε από το πράσινο τσάι, ακόμα κι αν ο κύριος στόχος σας είναι η απώλεια βάρους, είναι να το πιείτε.
Τελικά εάν συγκεντρώνουμε όλες τις θετικές ενδείξεις για το πράσινο τσάι, η κατανάλωση μερικών φλιτζανιών την ημέρα μπορεί να επηρεάσει θετικά την υγεία μας.
Δεν πρόκειται το πράσινο τσάι να θεραπεύσει κάτι, ούτε πρέπει να χρησιμοποιείται σαν φάρμακο, αλλά μπορεί να συμπληρώσει την υπόλοιπη διατροφή μας.

Μεσογειακή διατροφή εναντίον καρκίνου

Μεσογειακή διατροφή εναντίον καρκίνου

Ουσία που εντοπίζεται σε αφθονία στα μεσογειακά πιάτα «σβήνει» τα καρκινικά κύτταρα

Αντικαρκινική δράση φαίνεται να έχει η φλαβονοειδής ουσία απιγενίνη η οποία εντοπίζεται σε διάφορα φρούτα και λαχανικά της μεσογειακής διατροφής, σύμφωνα με ερευνητές από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο.  Μερικές από τις πιο γνωστές πηγές της απιγενίνης είναι ο μαϊντανός, το σέλινο και το χαμομήλι.

Οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι επεμβαίνοντας σε ένα συγκεκριμένο στάδιο της ρύθμισης της γονιδιακής έκφρασης, η απιγενίνη σε ρόλο «δασκάλας» εκπαίδευε μαστικά καρκινικά κύτταρα ώστε να συμπεριφέρονται σαν φυσιολογικά, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να πεθαίνουν.

Επιδημιολογικές μελέτες έχουν συνδέσει πολλές φορές την κατανάλωση συγκεκριμένων τροφών με τη θωράκιση του οργανισμού. Ο τρόπος ωστόσο με τον οποίο λειτουργούν οι ουσίες των τροφών αυτών δεν είναι ακόμη ξεκάθαρος.
Ελπιδοφόρα ευρήματα
Στο πλαίσιο της μελέτης τους, οι ερευνητές είδαν ότι η απιγενίνη προσδένεται σε περίπου 160 πρωτεΐνες του οργανισμού υποδεικνύοντας έτσι τον προστατευτικό της ρόλο.

«Γνωρίζουμε ότι πρέπει να τρεφόμαστε υγιεινά, όμως δεν γνωρίζουμε τους ακριβείς μηχανισμούς πίσω από τους οποίους κρύβεται η προστατευτικη δράση των τροφών για τον οργανισμό» εξηγεί η δρ Αντρεα Ντόσεφ. «Βλέπουμε ότι πολλά οφέλη αποδίδονται στη συγκεκριμένη ουσία η οποία επηρεάζει μια σειρά πρωτεϊνών. Στη σχέση αυτή, η απιγενίνη φαίνεται να αλλάζει το προφίλ των καρκινικών κυττάρων. Πιστεύουμε ότι η ανακάλυψη θα μπορούσε να έχει μεγάλη κλινική αξία, στο πλαίσιο της αντικαρκινικής προληπτικής στρατηγικής».
Τα ενδιαφέροντα ευρήματα δημοσιεύονται στην επιστημονική επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences».

Βρήκαν πώς αποτρέπει τις ουρολοιμώξεις ο χυμός από τα κράνα (χυμός cranberry)

Βρήκαν πώς αποτρέπει τις ουρολοιμώξεις ο χυμός από τα κράνα (χυμός cranberry)

Ο χυμός από τα κράνα (χυμός cranberry) μπορεί να προστατεύει από τις ουρολοιμώξεις επειδή αλλάζει τη συμπεριφορά των βακτηρίων, αποκαλύπτει μία νέα μελέτη.

Tροφές που βοηθούν να διατηρήσετε το μαύρισμά σας

Tροφές που βοηθούν να διατηρήσετε το μαύρισμά σας

Ο κλινικός διαιτολόγος – διατροφολόγος MSC, Δημήτρης Γρηγοράκης «δείχνει το δρόμο» για να διατηρήσετε και τον Σεπτέμβριο το τροπικό σας μαύρισμα μέσω διατροφικών tips.

Η σωστή διατροφή είναι ύψιστης σημασίας όσον αφορά το αποτελεσματικό και υγιές μαύρισμα. Αυτό γιατί μπορεί να προσφέρει στον οργανισμό μας, εκ των έσω, όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά τα οποία μπορούν να επηρεάσουν αποτελεσματικά το μαύρισμα.

Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Evolution and Human Behaviour (2011)και αφορά στο υγιές μαύρισμα, επικεντρώνει το ενδιαφέρον στην κατανάλωση άφθονων φρούτων και λαχανικών στα πλαίσια μιας ισορροπημένης διατροφής. Η συχνή κατανάλωση περισσότερων μερίδων φρούτων και λαχανικών ημερησίως είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στη βελτίωση του χρώματος του δέρματος και στην επίτευξη ενός «χρυσαφένιου», λαμπερού, μαυρισμένου δέρματος (Stephen, 2011). Η απόδοση της απόχρωσης αυτής οφείλεται στο σύνολο καροτενοειδών που περιέχονται στα φρούτα και τα λαχανικά. Τα καροτενοειδή είναι φυσικές χρωστικές που υπάρχουν στα φρούτα και τα λαχανικά και ευθύνονται για το πορτοκαλο-κόκκινο χρώμα τους, ενώ έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση (Goodwin, 1984). Σύμφωνα, πάντα, με την έρευνα αυτή το αποτέλεσμα μαυρίσματος προερχόμενο από καροτενοειδή των τροφών ήταν μακράν καλύτερο σε σχέση με το αποτέλεσμα μαυρίσματος με τη βοήθεια καλλυντικών προϊόντων (Stephen, 2011).

Στην κατηγορία των καροτενοειδών ανήκουν το β-καροτένιο, το λυκοπένιο και η λουτεΐνη. Οι διατροφικές πηγές των καροτενοειδών είναι οι εξής ακόλουθες:

Β-καροτένιο: Φυσικά τα καρότα. Επίσης, τα βερίκοκα, η κολοκύθα, η γλυκοπατάτα, η πορτοκαλί πιπεριά. Το β-καροτένιο ονομάζεται και προ-βιταμίνη Α, αφού σημαντικό μέρος αυτού μετατρέπεται σε βιταμίνη Α στον οργανισμό (Shibata et al., 1992).

Λυκοπένιο: Ντομάτα, καρπούζι. Έχει δειχθεί πως η βιοδιαθεσιμότητα του λυκοπενίου πολλαπλασιάζεται στη ντομάτα που έχει υποστεί κάποια θερμική επεξεργασία, π.χ. μαγείρεμα καθώς και όταν είναι σε επαφή με λιπαρά, π.χ. λάδι (Gartner et al., 1997).

Λουτεΐνη: Σπανάκι, λάχανο, καλαμπόκι, λαχανάκια Βρυξελλών. Η λουτεΐνη χαρακτηρίζεται για την προληπτική και προστατευτική δράση της ενάντια στην εκφύλιση της ωχράς κηλίδας,

Πέραν των καροτενοειδών που βοηθούν στο ωραίο μαύρισμα, υπάρχουν και άλλα συστατικά τροφών που μπορούν να βελτιώσουν το μαύρισμα:

Βιταμίνες του συμπλέγματος Β: Το σύμπλεγμα βιταμινών Β βοηθά στην εξισορρόπηση του σμήγματος καθώς και στην λίπανση του δέρματος. Επίσης, η βιταμίνη Β12 διεγείρει την παραγωγή της μελανίνης, ουσίας που ευθύνεται για το μαύρισμα και την φυσική απόχρωση του δέρματος.

Η κανέλα ρίχνει σάκχαρο-χοληστερίνη

Η κανέλα μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα να τα ρυθμίζουν καλύτερα, ενώ μπορεί να ωφελεί και την καρδιά τους, σύμφωνα με νέα ανάλυση των διαθέσιμων μελετών.
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Επιστημών Υγείας Western, στην Πομόνα της Καλιφόρνια, ανακάλυψαν ότι οι πάσχοντες από τύπου 2 διαβήτη που παίρνουν συμπληρώματα κανέλας έχουν χαμηλότερα επίπεδα σακχάρου το πρωί που ξυπνάνε (σάκχαρο νηστείας) σε σύγκριση με όσους δεν τα παίρνουν.
Η ανάλυσή τους έδειξε ακόμα ότι η κανέλα μπορεί να ασκεί ωφέλιμη επίδραση σε πολλούς δείκτες της καρδιαγγειακής υγείας: μειώνει την ολική χοληστερόλη, την «κακή» (LDL) χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, ενώ αυξάνει την «καλή» (HDL) χοληστερόλη.
Στην ανάλυση, ομαδοποιήθηκαν και αξιολογήθηκαν συνδυαστικά μεταξύ τους τα δεδομένα από 10 τυχαιοποιημένες μελέτες στις οποίες συμμετείχαν 543 πάσχοντες από τύπου 2 διαβήτη, οι οποίοι υποβάλλονταν σε φαρμακευτική αγωγή για να ρυθμίσουν το σάκχαρό τους.
Στις μελέτες αυτές είχαν συγκριθεί όσοι έπαιρναν κανέλα σε μορφή δισκίου και σε δόσεις από 120 mg έως 6 γραμμάρια την ημέρα, με όσους δεν κατανάλωναν κανέλα.
«Όταν συνδυάσαμε τα ευρήματα όλων των μελετών, διαπιστώσαμε ότι στους ασθενείς με τύπου 2 διαβήτη υπήρχε όφελος τόσο στα επίπεδα της γλυκόζης (σακχάρου) όσο και σε αυτά της χοληστερόλης», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Ολίβια Φανγκ, επίκουρη καθηγήτρια Φαρμακολογίας στο πανεπιστήμιο.
Όπως γράφουν η δρ Φανγκ και οι συνεργάτες της στην επιθεώρηση «Annals of Family Medicine», τα οφέλη της κανέλας ενδέχεται να οφείλονται σε μία από τις ουσίες που περιέχει, την κινναμαλδεΰδη.
Αν και δεν είναι σίγουρο ακόμα, οι ερευνητές εικάζουν ότι η κινναμαλδεΰδη διεγείρει την παραγωγή και την δράση της ινσουλίνης - της ορμόνης που διασπά το σάκχαρο.
«Η διέγερση της δραστηριότητας της ινσουλίνης παρέχει καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο», είπε η δρ Φανγκ.
Όπως έδειξε η μελέτη, με την λήψη των συμπληρωμάτων οι ασθενείς πέτυχαν μείωση του σακχάρου νηστείας κατά σχεδόν 25 mg/dl. Η μείωση αυτή είναι πολύ σημαντική, εάν αναλογιστεί κανείς ότι τα αντιδιαβητικά φάρμακα συνήθως μειώνουν το σάκχαρο κατά 16 έως 58 mg/dl, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Σημειώνεται ότι οι εθελοντές έπαιρναν τα συμπληρώματα σε συνδυασμό με τα φάρμακά τους.
Πάντως οι ερευνητές επισημαίνουν ότι ακόμα δεν έχουν εξακριβώσει πόση κανέλα χρειάζεται ένας διαβητικός γα να ωφεληθεί, ούτε με ποια συχνότητα πρέπει να την καταναλώνει.
Ωστόσο, το σίγουρο είναι ότι «δεν πρόκειται να αντικαταστήσει τα φάρμακα, αλλά πιθανώς θα αποτελέσει ένα χρήσιμο συμπλήρωμα στην αντιδιαβητική αγωγή», τόνισε η δρ Φανγκ. Και συνέστησε σε όσους θέλουν να δοκιμάσουν την κανέλα, να συμβουλευθούν πρώτα τον γιατρό τους.

Φρούτα και λαχανικά του χειμώνα!!

Φρούτα και λαχανικά του χειμώνα

Το καλοκαίρι είναι μια εποχή που προτιμούμε και συνηθίζουμε να καταναλώνουμε περισσότερα φρούτα και λαχανικά, σε σαλάτες ή μαγειρεμένα, δεδομένου ότι οι υψηλές θερμοκρασίες ευνοούν την κατανάλωσή τους, πολλές φορές και ως υποκατάστατα πλήρων γευμάτων. Αντίθετα, το χειμώνα, οι περισσότεροι από εμάς μειώνουμε την κατανάλωσή τους, τη στιγμή που στην αγορά υπάρχει μεγάλη ποικιλία λαχανικών και φρούτων για να διαλέξουμε. Τα χειμωνιάτικα φρούτα και λαχανικά έχουν υψηλή διατροφική αξία και υπέροχη γεύση και πρέπει να αποτελούν βασικό συστατικό της διατροφής μας κατά τη διάρκεια του χειμώνα, κυρίως για να ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού μας. Παρακάτω δίνονται διατροφικά στοιχεία για τα πιο δημοφιλή φρούτα και λαχανικά που βρίσκουμε στον πάγκο της λαϊκής κατά τους χειμερινούς μήνες.

**Φρούτα

Ακτινίδιο: Είναι ένα ιδιαίτερο σε μορφή και γεύση φρούτο, το οποίο περιέχει περισσότερη βιταμίνη C από οποιοδήποτε άλλο φρούτο. Περιέχει ακόμα κάλιο, μαγνήσιο, φώσφορο, ιχνοστοιχεία, ενώ κύριο χαρακτηριστικό του είναι οι φυτικές ίνες. Προσφέρει λόγω της αντιοξειδωτικής του αξίας αντιμικροβιακή προστασία. Οι φυτικές του ίνες συμβάλουν στην καλύτερη πέψη, αλλά και λειτουργία του εντέρου. Βέβαια απαιτείται προσοχή, αφού τα σποράκια που περιέχει είναι επικίνδυνα και πρέπει να αποφεύγονται σε παθήσεις όπως εκκολπωμάτωση, γαστρίτιδα, έλκος, ενώ το «τριχωτό» του δέρμα προκαλεί δερματική αλλεργία σε πολλούς, που το αποφεύγουν για αυτόν το λόγο. Ενα μικρό ακτινίδιο 70 γραμμαρίων δίνει 45 θερμίδες και 2,1 γραμμάρια φυτικών ινών, ενώ αποδίδει πάνω από το 100% των ημερήσιων αναγκών σε βιταμίνη C.
Μανταρίνι: Το μανταρίνι ανήκει στα εσπεριδοειδή φρούτα και είναι μια πολύ καλή πηγή βιταμίνης C. Εχει ένα διακριτικό άρωμα που το χαρακτηρίζει. Το μανταρίνι είναι επίσης πλούσιο σε ευεργετικά καροτινοειδή. Δύο μέτρια μανταρίνια (συνολικά 100 γραμμαρίων) αποδίδουν περίπου 53 θερμίδες.
Μήλο: Το μήλο είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα φρούτα του χειμώνα, αν και το βρίσκουμε και τις άλλες εποχές. Είναι καλή πηγή φυτικών ινών ίνες (3-5 γρ. κυρίως με τη φλούδα) και πηκτίνης, στοιχείο που το καθιστά χορταστικό. Είναι επίσης πηγή βιταμινών όπως Α & C και άλλων αντιοξειδωτικών (κυρίως φλαβονοειδή) ωφέλιμων για τον ανθρώπινο οργανισμό, αφού του προσφέρει αντιγηραντική, αγχολυτική και αντιπυρετική προστασία. Θερμιδικά αποδίδει 65 kcal ανά 125 γραμμάρια (τεμάχιο), με υψηλό ποσοστό νερού, που φτάνει το 84%.
Μπανάνα: Η μπανάνα είναι ένα φρούτο που δίνει ενέργεια και τονώνει, ενώ λόγω της τρυπτοφάνης που περιέχει επηρεάζει τα επίπεδα σεροτονίνης του οργανισμού, προσφέροντας καλύτερη διάθεση. Αποτελεί καλή πηγή βιταμίνης Α& C, καλίου και σιδήρου. Βοηθάει σε καταστάσεις όπως διάρροιες, αλλά και δυσκοιλιότητα. Είναι ίσως πιο πλούσια σε σάκχαρα και θερμίδες από άλλα φρούτα, αλλά αυτό σίγουρα δεν την καθιστά και «παχυντική». Αποτελεί καλό ενδιάμεσο σνακ ή ελαφρύ γευματίδιο πριν από την άσκηση. Μία μέτρια μπανάνα 120 γραμμαρίων αποδίδει 110 θερμίδες, με πάνω από 3 γραμμάρια φυτικών ινών.
Πορτοκάλι: Το πορτοκάλι είναι ίσως το φρούτο που χαρακτηρίζει την εποχή του χειμώνα. Είναι μια εξαιρετική πηγή βιταμινών και κυρίως της C, όπως και άλλων αντιοξειδωτικών ουσιών όπως τα β-καροτένια. Προσφέρει λοιπόν υψηλή αντιική, αντιβακτηριδιακή και αντιγριπική προστασία, θωρακίζοντας τον οργανισμό και προσφέροντας υψηλή προστασία. Το πορτοκάλι, όπως και τα άλλα εσπεριδοειδή συμβάλλουν, λόγω των ινών που περιέχουν, στη μείωση της χοληστερίνης. Επίσης συμβάλλει στην καλύτερη απορρόφηση του σιδήρου από φυτικές του πηγές. Θερμιδικά αποδίδει 85 kcal ανά 185 γραμμάρια (τεμάχιο).
Ρόδι: Είναι ένα φρούτο πλούσιο σε βιταμίνες (Α, C, Ε, φυλλικό οξύ), σίδηρο, κάλιο και φυτικές ίνες, με σχετικά χαμηλές θερμίδες. Περιέχει τρεις διαφορετικές αντιοξειδωτικές ουσίες που ονομάζονται: τανίνες, ανθοκυανίνες και το ελλαγικό οξύ. Αυτές οι ουσίες του προσδίδουν μια πολύ υψηλή αντιοξειδωτική ικανότητα, μεγαλύτερη και από αυτή του κόκκινου κρασιού ή του πράσινου τσαγιού. Εχει, λόγω των υψηλών επιπέδων αντιοξειδωτικών ουσιών αντιμικροβιακές, αντιφλεγμονώδεις, θεραπευτικές και επουλωτικές ιδιότητες. Συμβάλλει και στην καρδιαγγειακή προστασία αφού εμποδίζει την οξείδωση της «κακής» χοληστερίνης (LDL). Πρόσφατες μελέτες το συνδέουν με πρόληψησ υγκεκριμένων μορφών, όπως του προστάτη. Μισό φλιτζάνι χυμού ροδιού ή καρπών αποδίδει 73 θερμίδες και περίπου 3 γραμμάρια ινών.
*Λαχανικά
Λάχανο: Κλασικό χειμωνιάτικο λαχανικό, που το καταναλώνουμε είτε σε σαλάτες είτε σε παραδοσιακά πιάτα με ή χωρίς κρέας. Αποτελεί πηγή βιταμίνης C (και ειδικά το κόκκινο που περιέχει 6-8 φορές περισσότερη από το άσπρο) και σιδήρου. Περιέχει αντιοξειδωτικά συστατικά, που προστατεύουν τον οργανισμό μας από ποικίλες παθήσεις (όπως μορφές καρκίνου π.χ. στομάχου και εντέρου) και φυτοσυστατικά συστατικά που συμβάλουν στην αποτοξίνωσή του από επιβλαβή μόρια και ουσίες. Είναι συχνά δύσπεπτο για ορισμένες κατηγορίες ατόμων με γαστρεντερικές παθήσεις και γι' αυτό συχνά συστήνεται η κατανάλωσή του βρασμένο. Τα 100 γραμμάρια αποδίδουν περίπου 25 θερμίδες, με αρκετές ίνες και γι' αυτό είναι καλή επιλογή στις δίαιτες.
Λαχανάκια Βρυξελλών: Ιδιαίτερο σε μορφή και γεύση λαχανικό, το οποίο δεν είναι πολύ διαδεδομένο και αγαπητό στη χώρα μας, ενώ έχει μεγάλη θρεπτική αξία. Περιέχει συστατικά που ενισχύουν τη φυσική άμυνα του οργανισμού και προστατεύουν από διάφορες ασθένειες, όπως μορφές καρκίνου. Εχουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C, φυτικές ίνες, αλλά και νερό (75%). Ενα φλιτζάνι αποδίδει μόλις 56 θερμίδες, 4 γραμμάρια φυτικών ινών.
Σπαράγγια: Είναι λαχανικό που τα τελευταία χρόνια άρχισε να καταναλώνεται ευρέως στη χώρα μας, ενώ καλλιεργείται σε πολλές περιοχές, όπως στη Βόρεια Ελλάδα, κυρίως όμως για εξαγωγές σε χώρες που το υπερκαταναλώνουν. Αποτελούν καλή πηγή καλίου, στο οποία αποδίδεται η διουρητική τους δράση, αλλά και βιταμινών όπως το φυλλικό οξύ και η βιταμίνη Α. Μπορούν να καταναλωθούν σε φαγητό ή και στον ατμό ως σαλάτα. Τα 100 γραμμάρια κουνουπιδιού αποδίδουν μόλις 25 θερμίδες, με 3 γραμμάρια ινών.

Μπρόκολο: Τα τελευταία χρόνια το γνωρίσαμε και το αγαπήσαμε ιδιαίτερα, αφού πέρα από τη γεύση του έχει εξαιρετικά ευεργετικές ιδιότητες. Ανήκει στην οικογένεια των κραμβοειδών λαχανικών και αποτελεί πηγή βιαμινών Α, Ε και C, καθώς και ασβεστίου. Είναι ένα πολύ θρεπτικό λαχανικό, με πάρα πολλά θρεπτικά συστατικά, τα οποία σχετίζονται με πρόληψη και θεραπευτική επίδραση στην υγεία μας. Εχει πια αποδεδειγμένη αντικαρκινική και αντιγηραντική δράση, συμβάλει στην τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος και στην καλύτερη λειτουργία του εντέρου. Τα 100 γραμμάρια μπρόκολου αποδίδουν μόλις 35 θερμίδες, με 3 γραμμάρια ινών και αρκετή βιταμίνη C.
Κουνουπίδι: Το κουνουπίδι είναι ένα λαχανικό που, αν και έχει υψηλή βιολογική αξία, «αδικείται» από τη μυρωδιά του. Είναι καλή πηγή βιταμίνης C, βιταμίνης Κ και φυλλικού οξέος, που είναι μια βιταμίνη του συμπλέγματος Β. Ανήκει και αυτό, μαζί με το μπρόκολο στην οικογένεια των κραμβοειδών λαχανικών. Εχει βρεθεί ότι συμβάλει στην προστασία ενάντια σε μορφές καρκίνου, όπως του παχέος εντέρου, λόγω κάποιων ειδικών φυτοχημικών ουσιών πο περιέχει και ονομάζονται ινδόλες, ενώ έχει συσχετιστεί με τον καρκίνο του προστάτη και με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Τα 100 γραμμάρια κουνουπιδιού αποδίδουν μόλις 25 θερμίδες, με 3 γραμμάρια ινών.
Καρότο: Εξαιρετικό λαχανικό, που τρώμε όλο το χρόνο, σε φαγητά και το χειώνα κυρίως σε σαλάτες, μόνο του ή με λάχανο μαζί. Αποτελεί λαχανικό πλούσιο σε αντιοξειδωτικές ουσίες και προβιταμίνη Α (το γνωστό β-καροτένιο). Λόγω αυτής της σύνθεσης του το καρότο έχει συνδεθεί με την καρδιαγγειακή προστασία αλλά και με πρόληψη μορφών καρκίνου π.χ. παχέος εντέρου. Επίσης η μεγάλη περιεκτικότητα σε βιταμίνη Α συσχετίζουν την κατανάλωσή του με την καλύτερη όραση. Τα 100 γραμμάρια ωμού καρότου αποδίδουν μόλις 41 θερμίδες, με 3 γραμμάρια ινών και υψηλά επίπεδα βιταμίνης Α.
Ραπανάκι: Αποτελεί λαχανικό που συνήθως καταναλώνεται στις σαλάτες μας. Αποτελεί πηγή βιταμίνης Α, C και Ε, και με αυτό τον τρόπο συμβάλλει στην εξουδετέρωση των ελευθέρων ριζών. Είναι καλή πηγή φυτικών ινών. Εχει μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό και χαμηλό θερμιδικό φορτίο.

 

6 συναρπαστικές πληροφορίες για 6 συνηθισμένες τροφές

0
inShare

Αν έχετε απορίες του τύπου… γιατί το γάλα είναι άσπρο ή γιατί το κρεμμύδι μας κάνει να δακρύζουμε, όλες οι απαντήσεις που περιμένατε ακολουθούν αναλυτικά παρακάτω.

Λένε ότι δεν πρέπει να… παίζουμε με το φαγητό μας. Όχι όμως και ότι δεν πρέπει να μαθαίνουμε γι’ αυτό. Αντί να περνάτε την ώρα σας κοιτάζοντας μέσα από τις μυστηριώδεις τρύπες του ελβετικού τυριού, ανακαλύψτε πώς αυτό και άλλα έντεκα φαγητά απέκτησαν τις… νόστιμες ιδιορρυθμίες τους.

Αν λοιπόν έχετε απορίες του τύπου… γιατί το γάλα είναι άσπρο ή γιατί το κρεμμύδι μας κάνει να δακρύζουμε, όλες οι απαντήσεις που περιμένατε ακολουθούν αναλυτικά παρακάτω.

Γιατί τα κράκερς έχουν τρύπες

Οι τρύπες στα κράκερς, υπάρχουν για κάποιο συγκεκριμένο λόγο και όχι απλά για… διακόσμηση ή για τη διευκόλυνση κάποιας μεθόδου παραγωγής. Χωρίς αυτές τις τρύπες, τα κράκερς δε θα ψηνόντουσαν σωστά. Έτσι, επιτρέπεται στον ατμό να αποδράσει κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος και τα κράκερς μένουν επίπεδα αντί να φουσκώνουν όπως τα μπισκότα που αιχμαλωτίζουν τον ατμό που προσπαθεί να ξεφύγει.

Αυτές οι τρύπες τα βοηθούν επίσης στο να είναι τραγανά. Η θέση και ο αριθμός τους εξαρτάται από το μέγεθος και το σχήμα τους. Αν οι τρύπες είναι κοντά μεταξύ τους, το κράκερ θα καταλήξει ξηρό και σκληρό εξαιτίας της υπερβολικής απώλειας ατμού. Αν οι τρύπες είναι απομακρυσμένες, τμήματα του κράκερ θα φουσκώσουν περισσότερο σχηματίζοντας φούσκες στην επιφάνειά του.

Γιατί το γάλα είναι άσπρο

Το γάλα περιέχει περίπου 87% νερό και 13% στέρεα υλικά όπως λιπαρά και άλλες πρωτεΐνες. Μέσα σε αυτές είναι και η καζεΐνη, τέσσερις τύποι της οποίας αποτελούν το 80% των πρωτεϊνών στο γάλα. Η καζεΐνη και κάποια άλλα λιπαρά στο γάλα διασκορπίζονται και εκτρέπουν το φως ομοιόμορφα στο οπτικό φάσμα. Τα λευκά αντικείμενα στη φύση εμφανίζονται όταν το φως αντανακλάται πάνω στο αντικείμενο. Κάπως έτσι το γάλα είναι σχεδόν αδιαφανές και εμφανίζεται λευκό στα μάτια μας. Χωρίς τα λίπη και την καζεΐνη, το γάλα θα φαινόταν μπλε ή ακόμα και κόκκινο!

Γιατί οι πιπεριές είναι καυτερές

Η καυτή αίσθηση στις πιπεριές τσίλι προκαλείται από την καψαϊκίνη, μια χημική ουσία χωρίς χρώμα και οσμή. Η καψαϊκίνη συνδέεται με συγκεκριμένους αισθητήριους νευρώνες οι οποίοι κάνουν το σώμα μας να νιώθει ότι… καίγεται ή ότι τουλάχιστον δέχεται υπερβολική ποσότητα ζέστης στην περιοχή που έρχεται σε επαφή με την καψαϊκίνη, ακόμη και αν δεν υπάρχει κάποιο φυσικό έγκαυμα.

Γιατί η μέντα έχει… παγωμένη γεύση

Όπως και με τις πιπεριές, υπάρχει μια χημική ουσία στη μέντα, η μενθόλη, η οποία ξεγελά τον εγκέφαλο να νομίζει ότι η περιοχή που έρχεται σε επαφή με τη μενθόλη, ψυχραίνει, ενώ στην πραγματικότητα η θερμοκρασία είναι ίδια με πριν.

Μασώντας φύλλα μέντας ή τσίχλα με μέντα νοιώθουμε σα να έχουμε μόνιμα παγάκια στο στόμα μας, καθώς η μενθόλη δεσμεύεται σε υποδοχείς νεύρων που είναι ευαίσθητοι στο κρύο κι έτσι ο εγκέφαλός μας νοιώθει… πάγωμα.

Γιατί το ελβετικό τυρί έχει τρύπες

Οι τρύπες δημιουργούνται από ένα υποπροϊόν κάποιων μικροβίων που προστίθενται στο γάλα για να παρασκευαστεί το ελβετικό τυρί. Συγκεκριμένα, υπάρχουν 3 βασικά είδη βακτηρίων που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή του ελβετικού τυριού (και αυτά μπορεί να ποικίλλουν ανάλογα με τον κατασκευαστή) και σε κάποια από αυτά οφείλονται οι τρύπες στο ελβετικό τυρί. Το διοξείδιο του άνθρακα δημιουργεί φούσκες που μένουν μέσα στο τυρί. αντί να πιέζονται προς τα έξω όσο το τυρί συνεχίζει να πήζει και του δίνουν τις χαρακτηριστικές του τρύπες.

Γιατί τα κρεμμύδια μας κάνουν να δακρύζουμε

Τα κρεμμύδια μαζί με πολλά άλλα βολβώδη φυτά, απορροφούν θείο από το έδαφος. Όταν τα κρεμμύδια κόβονται, σπάνε κύτταρα στο εσωτερικό τους τα οποία απελευθερώνουν κάποια ένζυμα. Αυτά τα ένζυμα αντιδρούν με το θείο και δημιουργούν τα αμινοξέα σουλφοξείδια. Αυτά με τη σειρά τους δημιουργούν ένα εξαιρετικά ασταθές αέριο που όταν έρχεται σε επαφή με την υγρασία των ματιών, πυροδοτεί μια αίσθηση καψίματος. Όταν ο εγκέφαλος παίρνει το μήνυμα ότι υπάρχει ερέθισμα στο μάτι, βάζει σε εφαρμογή τους δακρυγόνους αδένες προσπαθώντας να ξεπλύνει το ερέθισμα στο μάτι με δάκρυα.                                                                                                            aragmagr

Φτιάχνω τυρί φέτα και μυζήθρα

Φτιάχνω τυρί φέτα και μυζήθρα

Παρασκευή φέτας 

Αφού αγοράσουμε η βρούμε γάλα από κάποιον γνωστό κατά προτίμηση πρόβειο ή γιδίσιο είμαστε έτοιμοι να αρχίσουμε. Εννοείτε ότι το γάλα είναι φρέσκο, ακόμα ζεστό από το άρμεγμα ή παγωμένο από την προηγούμενη μέρα. Η αναλογία πρόβειου η γιδίσου κυμαίνεται από το πιο μπορούμε να προμηθευτούμε πιο εύκολα. Το πρόβειο γάλα επειδή έχει περισσότερα λιπαρά θα δώσει περισσότερο τυρί αλλά θα γίνει πιο μαλακό. To γιδίσιο γάλα δίνει λιγότερο τυρί και γίνεται πιο σκληρό.Η σωστή αναλογία για την παραδοσιακή ελληνική φέτα είναι περίπου 70% πρόβειο με 30% γιδίσιο γάλα.
Ξεκινώντας πρέπει πρώτα να σουρώσουμε το γάλα μας με ένα ύφασμα π.χ. μέσα από ένα μαξιλάρι για να είμαστε σίγουροι ότι δεν έχει ξένα σώματα (τρίχες ή μαυράδια).
Μετά πρέπει να το παστεριώσουμε, για να σκοτώσουμε τυχών μικροοργανισμούς ή μικρόβια. Βάζουμε λοιπόν το γάλα στο καζάνι μας και το ζεσταίνουμε μέχρι τους 65 βαθμούς Κελσίου για δέκα λεπτά (θερμοκρασία αποστείρωσης).

Αν δεν είμαστε βέβαιοι για την προέλευση του γάλατος καλύτερα θα ήταν να το παστεριώσουμε στους 90 βαθμούς Κελσίου αλλά αυτό θα μας πάρει περισσότερο χρόνο για να το ζεστάνουμε και να το κρυώσουμε.

Οι παλιοί βοσκοί που έφτιαχναν δικό τους τυρί και ήξεραν ότι τα ζώα τους δεν είναι άρρωστα και το γάλα τους ήταν της ημέρας, το έπηζαν κατευθείαν χωρίς παστερίωση. Για την όλη διαδικασία πρέπει για να είμαστε σίγουροι για την θερμοκρασία και να έχουμε ένα μαγειρικό αδιάβροχο θερμόμετρο.
Αφού φτάσουμε τους 65 βαθμούς Κελσίου, κρατάμε λίγα κιλά αποστειρωμένο γάλα για την διαδικασία της μυζήθρας αργότερα, κλείνουμε την φωτιά και περιμένουμε να κρυώσει το γάλα μέχρι τους 35 βαθμούς Κελσίου. Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε αυτό ώστε να μην είναι ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο. Είμαστε πλέον έτοιμοι για να ρίξουμε την μαγιά μας την οποία έχουμε αραιώσει και ανακατεύσει σε ένα κυπελλάκι με νερό. Εννοείται ότι μαγιά έχουμε αγοράσει έτοιμη και προσέχουμε την αναλογία σύμφωνα με τα κιλά γάλατος που έχουμε. Βέβαια αν είμαστε μερακλήδες μπορούμε να έχουμε δική μας φυσική πυτιά. Η φυσική πυτιά γίνεται από ένα μικρό αρνάκι ή κατσικάκι που βυζαίνει ακόμα και δεν έχει φάει ακόμη χορτάρι. Παίρνουμε το στομάχι του που είναι γεμάτο γάλα, ρίχνουμε μέσα αλάτι, του δένουμε κόμπο τον οισοφάγο και την αρχή του λεπτού εντέρου και το κρεμάμε στον ήλιο μέχρι που να ξεραθεί.

Κάποιοι χρησιμοποιούν μισή-μισή μαγιά για πιο πικάντικη γεύση.
Ρίχνουμε λοιπόν την διαλυμένη μαγιά μας μέσα στο γάλα μας που όπως είπαμε είναι στους 35 βαθμούς Κελσίου.

Ανακατεύουμε μετά το γάλα μας για να πάει παντού η μαγιά μας και μετά περιμένουμε γύρω στα 45 λεπτά για να πήξει. Προσοχή δεν ανακατεύουμε ξανά μέχρι να πήξει το γάλα μας. Το φρέσκο τυρί μας είναι πλέον έτοιμο.

Μετά βάζουμε το τυρί μας σε ειδικά δοχεία που υπάρχουν για να στραγγίξει. Αν δεν έχουμε το βάζουμε σε κλασικά σουρωτήρια με μικρές τρύπες.

Όταν κρυώσει μπορούμε να αρχίσουμε να αλατίζουμε με μια μικρή ποσότητα αλατιού. Η διαδικασία αλατίσματος πρέπει να συνεχιστεί γύρω στις 5 με 7 ημέρες μετά ώσπου το τυρί μας να στραγγίξει καλά και να σκληρύνει.

Τέλος αποθηκεύουμε το τυρί μας σε δοχεία, βαρέλι ή τενεκέ και προσθέσουμε νερό με διαλυμένο αλάτι (άλμη) μέχρι να σκεπαστεί το τυρί μας, για να διατηρηθεί και να ωριμάσει.

Η άλμη φτιάχνεται με αναλογία 7% αλατιού και το υπόλοιπο νερό. Για άρωμα μπορούμε να προσθέσουμε μερικά κλωναράκια θρούμπι ή δεντρολίβανο. Η θερμοκρασία αποθήκευσης πρέπει να είναι δροσερή και σταθερή. Η φυσιολογική διαδικασία ωρίμανσης κρατάει περίπου 3 μήνες αλλά αν βιαζόμαστε μπορούμε να το καταναλώσουμε νωρίτερα. Εξάλλου και το φρέσκο τυρί είναι απολαυστικότατο.

Παρασκευή ανθότυρου και μυζήθρας 

Το γάλα που στράγγισε από την παραγωγή του τυριού μας (κοινώς τυρόγαλα) μπορούσε να το χρησιμοποιήσουμε για να φτιάξουμε και μυζήθρα. Το ξαναζεσταίνουμε αυτή τη φορά και στους 60 βαθμούς, ρίχνουμε λίγα κιλά αποστειρωμένο γάλα που είχαμε κρατήσει από πριν και συνεχίζουμε το ζέσταμα μέχρι τους 80 βαθμούς Κελσίου και ταυτόχρονα σουρώνουμε με σουρωτήρι το τυρί που ανεβαίνει στην επιφάνεια και το βάζουμε σε τσαντίλα να στραγγίσει. Αυτό είναι το ανθότυρο και θα γίνει η μυζήθρα μας βέβαια αφού αλατιστεί και ξεραθεί.

Την μυζήθρα που θέλουμε για ξερή την αλατίζουμε και την τοποθετούμε σε σκιερό αλλά καλά αεριζόμενο προστατευμένο μέρος με ένα τούλι, μέχρι να στραγγίσει και να μην βγάζει άλλα υγρά. Οι καλοκαιρινές θερμοκρασίες είναι ιδανικές για να έχουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε αρκετά γρήγορα. Ανάλογα με τον όγκο που έχουμε δώσει στις μυζήθρες μας και την θερμοκρασία της εποχής, το διάστημα ξήρανσης ποικίλει από 2-4 εβδομάδες.

Δείτε επίσης
 Βίντεο που δείχνει τον τρόπο παρασκευής της Φέτας.
http://www.youtube.com/watch?v=13PT1RCMsBMhttp
 ://www.youtube.com/watch?v=pfJPIOxBhsY
Αναδημοσίευση από http://www.ftiaxno.gr/

6... απίστευτοι λόγοι που μπορεί να κάνουν τη σαλάτα σας θερμιδική «βόμβα»

Μπορεί να παραλείπετε το μπέικον και το τριμμένο τυρί στη σαλάτα σας, αλλά μήπως μερικά από τα συστατικά που προσθέτετε, «σαμποτάρουν» κάθε προσπάθειά σας για μια υγιεινή διατροφή;

Μερικές φορές, στην προσπάθειά σας να ακολουθήσετε ένα σωστό διατροφικό πρόγραμμα, νιώθετε ιδιαίτερα περήφανοι για τον εαυτό σας, όταν καταφέρνετε και παραγγέλνετε απλά «μια σαλάτα» για μεσημεριανό ή βραδινό. Μπορεί βέβαια αυτή η επιλογή να ακολουθεί ημέρες διατροφικής «κραιπάλης», με πίτσες και σουβλάκια, αλλά ακόμη κι έτσι, είναι μια… πρόοδος.
Οι σαλάτες είναι μια ιδανική επιλογή για μεσημεριανό ή βραδινό, είναι ιδιαίτερα θρεπτικές και χορταστικές και μπορεί να μας δίνουν λίγες μόνο θερμίδες. Μπορεί όμως και όχι…
Ακόμη κι αν έχετε καταφέρει να «αποκλείσετε» γαρνιτούρες όπως το μπέικον, οι λιπαρές σος και το τυρί στην πράσινη κατά τα άλλα σαλάτα σας, υπάρχουν μερικά ακόμη συστατικά που μπορεί να μοιάζουν «αθώα», αλλά μάλλον δεν είναι και τόσο. Και η σαλάτα που θα μπορούσε να είναι ένα θρεπτικό και διαιτητικό γεύμα, αποτελεί ένα παχυντικό πιάτο. Τι φταίει άραγε;
Δείτε μερικά «πονηρά» συστατικά που μπορεί να μετατρέψουν ένα τόσο ελαφρύ και υγιεινό γεύμα σε θερμιδική «βόμβα»…
Αμυλούχα λαχανικά
Αμυλούχα λαχανικά, όπως το καλαμπόκι και ο αρακάς, μπορεί να είναι αρκετά υγιεινά, αλλά αυξάνουν τις θερμίδες στη σαλάτα σας. Τα αμυλούχα λαχανικά έχουν μεγαλύτερη ποσότητα υδατανθράκων και όταν μαγειρεύεται, το άμυλο μετατρέπεται σε ζάχαρη. Επιπλέον, τα αμυλούχα λαχανικά έχουν την τάση να αυξάνουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, περισσότερο από τα μη αμυλούχα λαχανικά, γεγονός που σημαίνει πως θα «λαχταράτε» περισσότερους υδατάνθρακες αργότερα μέσα στην ημέρα.
Αντικαταστήστε τα με… κομμάτια από πιπεριές ή ενταμάμε (φασόλια σόγιας).
Σοταρισμένα λαχανικά
Μπορεί να παραλείψετε λοιπόν τα αμυλούχα λαχανικά, αλλά τι ισχύει για τα σοταρισμένα λαχανικά που δεν ανήκουν στα αμυλούχα; Τα συγκεκριμένα λοιπόν, τείνουν να απορροφούν λάδι καθώς μαγειρεύονται, γεγονός που κάνει παραπάνω λιπαρή τη σαλάτα σας.
Αντικαταστήστε τα με… φρέσκα, ωμά λαχανικά, όπως κρεμμύδι, μπρόκολο, σέλερι ή λίγο τριμμένο μαϊντανό για μερικά πολύτιμα αντιοξειδωτικά.
Χωρίς ή χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά dressing
Όταν διαβάζετε τις ετικέτες στα dressing σαλάτας, προσέξτε τα διαφημιστικά «κόλπα»: «χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά», «λίγες θερμίδες» κ.ά. Αυτό που συμβαίνει τις περισσότερες φορές, είναι ότι τα dressing με λίγα λιπαρά, έχουν συνήθως κάτι άλλο ως πρόσθετο για να αντισταθμίσει την έλλειψη της γεύσης. Και δυστυχώς, αυτό το «άλλο» είναι σχεδόν πάντα ανθυγιεινό.
Πολλοί ότι τα χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά προϊόντα, αποτελούν υγιεινές επιλογές. Κι όμως, χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, συχνά σημαίνει, προσθήκη ζάχαρη, αλατιού ή άλλων υποκατάστατων ζάχαρης.
Και δεν τελειώνει εκεί. Ενώ τα dressing με λίγα ή χωρίς λιπαρά είναι χαμηλότερα σε θερμίδες, η απουσία του λίπους αναστέλλει την ικανότητα του σώματος να απορροφά τα θρεπτικά συστατικά της σαλάτας σας. Τα καροτενοειδή (ισχυρά αντιοξειδωτικά που βρίσκονται στα καρότα, τις πιπεριές και τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά) είναι λιποδιαλυτές ουσίες, πράγμα που σημαίνει ότι απαιτούν διατροφικό λίπος για τη σωστή απορρόφησή τους από το σώμα. Προσθέτοντας λοιπόν στη σαλάτα σας dressing χωρίς ή με λίγα λιπαρά, παρακάμπτετε ευεργετικές βιταμίνες.
Αντικαταστήστε τα με… χειροποίητα, σπιτικά dressing με λεμόνι και ελαιόλαδο και αν θέλετε προσθέστε κομμάτια αβοκάντο ή μυρωδικά.
Ελιές (και προϊόντα τουρσί)
Οι ελιές μοιάζουν σχετικά… αβλαβείς, έτσι δεν είναι; Κι όμως, οι διαιτολόγοι θεωρούν πως δεν κάνουν τη σαλάτα μας και τόσο υγιεινή. Οι πράσινες και μαύρες ελιές τουρσί, με τις οποίες συχνά εμπλουτίζουμε τις σαλάτες μας, είναι ιδιαίτερα πλούσιες σε αλάτι. Το ίδιο ισχύει και για τις πικάντικες πιπεριές και τα αγγουράκια τουρσί.
Αντικαταστήστε τες με… άλλες ενδιαφέρουσες γεύσεις όπως αγκινάρες ή αβοκάντο, για να νοστιμίσετε τη σαλάτα σας.
Αποξηραμένα φρούτα
Οι σταφίδες, τα δαμάσκηνα και άλλα αποξηραμένα φρούτα, μοιάζουν ιδιαίτερα θρεπτικά, αλλά είναι πλούσια σε ζάχαρη και θερμίδες.
Αντικαταστήστε τες με… φρέσκα φρούτα. Αν θέλετε να προσθέσετε γλυκύτητα στη σαλάτα σας, προτιμήστε φρέσκες φράουλες, φέτες μήλου, μανταρινιού ή πορτοκαλιού, βατόμουρα ή σταφύλια.
Μεγάλες ποσότητες σαλάτας
Ο έλεγχος των μερίδων σας, είναι πολύ σημαντικός για κάθε πιάτο, επομένως και για τη σαλάτα σας. Πολλοί επιλέγουμε να τρώμε γιγαντιαίες σαλάτες σε εστιατόρια και θέλουμε να φτιάχνουμε ίδιες και στο σπίτι μας. Όσο περισσότερα λαχανικά βάζουμε στο πιάτο, τόσο περισσότερη γαρνιτούρα θα θέλουμε να προσθέτουμε.
Έχει σημασία επίσης το ποια λαχανικά επιλέγουμε για τη σαλάτα μας. Αντί για άισμπεργκ ή μαρούλι, προτιμήστε σπανάκι, λάχανο ή μικτά λαχανικά και φυσικά ντομάτες. Ο γενικός κανόνας είναι πως, όσο πιο σκούρα τα πράσινα λαχανικά, τόσο πιο πολλά θρεπτικά συστατικά έχουν.
Προσθέστε… υγιεινές πρωτεΐνες (άπαχο κοτόπουλο και ψάρι) στη σαλάτα σας για να αισθάνεστε πιο πλήρεις και να ελέγχετε το μέγεθος της μερίδας σας.

Γιουβέτσι με Γαρίδες !!!!!!!!!!!

Γιουβέτσι με Γαρίδες

 Αν αγοράσαμε τις γαρίδες ολόκληρες τις καθαρίζουμε από το κέλυφος, το κεφάλι και με μία οδοντογλυφίδα αφαιρούμε το εντεράκι της από τη πίσω πλευρά. Τις πλένουμε και τις στραγγίζουμε.

Βάζουμε λίγο ελαιόλαδο σε ένα τηγάνι και τις σωτάρουμε για 2 λεπτά από κάθε πλευρά σε δυνατή φωτιά. Σβήνουμε με το κόκκινο κρασί και αφήνουμε να εξατμιστούν τα πολλά υγρά.

Αποσύρουμε τις γαρίδες και τις κρατάμε κάπου ζεστές.

Αφαιρούμε το μισό λάδι, ξαναβάζουμε στη φωτιά και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο μέχρι να ξανθύνουν. Προσθέτουμε τις ντομάτες κονκασέ, αλάτι, πιπέρι, λίγο ζάχαρη και βράζουμε για 5 λεπτά.

Σε τέσσερα ατομικά πήλινα σκεύη βάζουμε τη σάλτσα ντομάτας, μερικές γαρίδες, κριθαράκι και ψήνουμε στο φούρνο σε δυνετή φωτιά μέχρι να μαλακώσει το κριθαράκι.

Αποσύρουμε, πασπαλίζουμε με τη γραβιέρα, αφήνουμε λίγο να κρυώσει και σερβίρουμε.

Καλή σας όρεξη...

πουρές πατάτας γεμιστός με κιμά!!

πουρές πατάτας γεμιστός με κιμά!!

Υλικά:    1 κ. βρασμένες πατάτες    300 γρ. χονδροκομμένο κιμά βοδινό    4 - 5 φέτες μπέικον ψιλοκομμένο ή λίγο λαρδί    1 κρεμμύδι μέτριο ψιλοκομμένο    1 ποτ. κρασιού λάδι    1/2 ποτ. κρασιού γάλα    1 αυγό    1 κτσ ψιλοκομμένο μαϊντανό    50 γρ. τριμμένο κασέρι    αλατοπίπερο Εκτελεση Λιώνουμε τις πατάτες με πιρούνι ενσωματώνοντας το λάδι, το γάλα, το αυγό και αλατοπίπερο. Τσιγαρίζουμε τον κιμά ξεκινώντας από το μπέικον ή το λαρδί, ώστε να μη χρειαστούμε άλλο λίπος. Μόλις ροδίσει, προσθέτουμε το κρεμμύδι και αλατοπιπερώνουμε. Εκτός φωτιάς προσθέτουμε το μαϊντανό. Σε λαδωμένο βαθύ ταψί, στρώνουμε τον μισό πουρέ, από πάνω τον κιμά και μετά τον υπόλοιπο πουρέ. Πασπαλίζουμε με το κασέρι και περιχύνουμε με ελάχιστο λάδι. Φουρνίζουμε στους 180° C έως ότου χρυσίσει. Αφήνουμε να κρυώσει λίγο πριν να σερβίρουμε. Στον πουρέ μπορούμε να προσθέσουμε λίγο τριμμένο τυρί και μοσχοκάρυδο, ενώ στον κιμά σκόρδο και μπαχαρικά.

Καλή Ανάσταση, καλό Πάσχα. Ο Χριστός ας μας δώσει την δύναμη για την δική μας ανάσταση, απο το σκοτάδι στο φώς.

Νηστεία: Τα πάντα για το τραπέζι της Σαρακοστής

Την Καθαρά Δευτέρα φάγαμε τη λαγάνα μας, τον ταραμά και τον χαλβά μας, τιμώντας παραδοσιακά την έναρξη της Σαρακοστής. Κάποιοι από εμάς, όμως, συνεχίζουν παραδοσιακά και τις υπόλοιπες σαράντα ημέρες που μας χωρίζουν από το Πάσχα.

Για αυτούς, συγκεντρώνουμε τις συμβουλές διατροφολόγων, τα tips της νηστείας, τα «πρέπει» και τα «μη» του τραπεζιού της Σαρακοστής και τα νηστίσιμα μενού που σερβίρουν οι σεφ της Αθήνας σε αγαπημένα εστιατόρια.

*Τα οφέλη της νηστείας Εγκαταλείπουμε για λίγο καιρό το κρέας (του αλόγου συμπεριλαμβανομένου) και γεμίζουμε το ψυγείο μας με νηστίσιμα καλούδια – στα ράφια του θα πρωτοστατήσουν τα φρούτα και τα λαχανικά, που είναι γεμάτα βιταμίνες, και στην κατσαρόλα θα πάρουν θέση τα όσπρια, που μας προσφέρουν πλούσια θρεπτικά στοιχεία. Ας πάρουμε όμως έναν-έναν τους τρόπους που μπορούμε να ωφεληθούμε νηστεύοντας.

-Επιστροφή στο μεσογειακό μοντέλο διατροφής: Όπως μας έχει συμβουλεύσει ο νοσοκομειακός διαιτολόγος κ. Βασίλης Παπαμίκος, η περίοδος της νηστείας είναι μια αφορμή να γυρίσουμε στο μεσογειακό πρότυπο, που είναι πολύ σωστό για την υγεία μας – άλλωστε έχουν διενεργηθεί εκατοντάδες μελέτες που αναδεικνύουν τα οφέλη της σε κάθε πτυχή της λειτουργίας του οργανισμού μας.
-Καλή λειτουργία εντέρου: Τα πλούσια σε φυτικές ίνες τρόφιμα πρωταγωνιστούν αυτή την περίοδο, κάτι που σημαίνει καλά νέα για το έντερό μας και την σωστή λειτουργία του. Τα ίδια τρόφιμα διαθέτουν αναλογικά άφθονο φυλλικό οξύ, το οποίο αποτελεί σημαντικό στοιχείο για τα ερυθρά μας αιμοσφαίρια.
-Μείωση κορεσμένων λιπαρών: Η κλινική διαιτολόγος-διατροφολόγος Μαρία Κολοτούρου αναφέρει σχετικά πως η περιοδική φυτοφαγία της νηστείας μειώνει σημαντικά την πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών και ζωικής πρωτεΐνης, ενώ αυξάνεται αντίστοιχα η πρόσληψη σύνθετων υδατανθράκων, φυτικών ινών, βιταμινών και ιχνοστοιχείων από φυτικά τρόφιμα.
-Υιοθέτηση καλύτερων διατροφικών συνηθειών: Αν αποφασίσουμε να ακολουθήσουμε τους «κανόνες» της νηστείας για μεγάλο χρονικό διάστημα, λέει η κ. Κολοτούρου, είναι πολύ πιο εύκολο να διατηρήσουμε τις παραπάνω καλές συνήθειες και ως εκ τούτου τα οφέλη τους και μετά το πέρας της Σαρακοστής – η οποία, σημειωτέον, τελειώνει φέτος μέσα στον Μάιο, μια ανάσα από το καλοκαίρι.
-Ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης: Η γλυκόζη στο αίμα ρυθμίζεται σε επιθυμητά επίπεδα με την βοήθεια των φυτικών ινών, οι οποίες περιέχονται σε μεγάλες ποσότητες στα περισσότερα νηστίσιμα τρόφιμα.
-Μείωση κακής χοληστερόλης: Ο αποκλεισμός των ζωικών τροφίμων μπορεί να βοηθήσει στην βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ μας.
-Ψυχολογικά οφέλη: Πέρα από την «αποτοξίνωση από την αμαρτία» που αποτελεί το συμβολικό φορτίο της νηστείας, η ψυχολογική ανάταση κατά την Σαρακοστή προκύπτει και από την ευεξία που νιώθει κανείς όταν επιστρέφει σε πιο υγιεινά διατροφικά μονοπάτια.

*Οι παγίδες της νηστείας Πρώτο και κυριότερο σημείο που πρέπει να προσέχει κανείς κατά την περίοδο της Σαρακοστής, είναι να μην συγχέει την έννοια της νηστείας με αυτή της δίαιτας, συμβουλεύουν οι διαιτολόγοι. Πολλοί είναι αυτοί που οδηγούνται σε ακραίες καταστάσεις, είτε από υπερβάλλοντα ζήλο, είτε από την γοητεία της ιδέας «ευκαιρία για αυστηρή δίαιτα, για να χάσουμε κιλά», την στιγμή που ο οργανισμός τους δεν αντέχει την δοκιμασία στην οποία τον υποβάλλουν.

Υπάρχουν συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων που, όπως μας συμβουλεύει ο κ. Παπαμίκος, καλό είναι να απέχουν από την νηστεία, για τους παραπάνω λόγους: Πρόκειται για τα μικρά παιδιά, που βρίσκονται στην ανάπτυξη ή αθλούνται τακτικά, τις εγκυμονούσες γυναίκες, ιδίως αν βρίσκονται στον τρίτο τρίμηνο της κύησης και τους ηλικιωμένοι που πάσχουν από χρόνιες νόσους.

Το άλλο μεγάλο «ναι μεν αλλά» της νηστείας είναι η έλλειψη των απαραίτητων στον οργανισμό μας θρεπτικών συστατικών που περιέχονται κυρίως στο κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Αυτά είναι η πρωτεΐνη, ο σίδηρος, το ασβέστιο και η βιταμίνη Β12, τα οποία οφείλουμε να εντάξουμε όπως και να ‘χει στην διατροφή μας. Παρακάτω, αναφέρουμε ενδεικτικά μερικές εναλλακτικές λύσεις για να μην λείψουν από το πιάτο σας:

-Τα θαλασσινά (καλαμάρια, σουπιές κλπ) είναι πολύ καλές πηγές πρωτεϊνών
-Συνδυασμοί τροφίμων σε φαγητά όπως το φακόρυζο, το σπανακόρυζο, το ρεβυθόρυζο, τα φασόλια γίγαντες και το πλιγούρι συνδυασμένο με ψωμί μπορούν να μας χαρίσουν πρωτεΐνη, φυσικής προελεύσεως μεν, υψηλής βιολογικής αξίας δε.
-Τα σαλιγκάρια και τα θαλασσινά μάς προσφέρουν επίσης τις απαραίτητες δόσεις σιδήρου που στερούμαστε από το κρέας. Δοκιμάστε επίσης τρόφιμα όπως οι φακές και το σπανάκι, πάντα όμως συνδυασμένα με λεμόνι, για να απορροφηθεί ο σίδηρος από τον οργανισμό.
-Βάλτε στο διαιτολόγιό σας τα αμύγδαλα, τα καρύδια, το μπρόκολο και το σπανάκι, που περιέχουν σεβαστή ποσότητα ασβεστίου, δύσκολα όμως απορροφήσιμη από τον οργανισμό. Γι’ αυτό, επιμείνετε συμπληρωματικά με το δημητριακό κινόα ή με συμπληρώματα ασβεστίου, αν έχετε αυξημένες ανάγκες στο συγκεκριμένο στοιχείο.
-Το έλλειμμα βιταμίνης Β12 που μπορεί να προκύψει από την αποχή από το κρέας, μπορεί να ισοσκελιστεί με επιλογές όπως το τοφού και το γάλα σόγιας ή ρυζιού.

Τέλος, υπάρχει και η μεγάλη παγίδα της υπερβολής: Αφενός η έλλειψη αισθήματος κορεσμού (καθώς αυτό δημιουργείται πιο εύκολα με την πρωτεΐνη, από την οποία απέχουμε αυτό το διάστημα) μας σπρώχνει σε επιλογές όπως τα ζυμαρικά και το ψωμί για να χορτάσουμε, προσφέροντάς μας όμως έτσι… άφθονες θερμίδες και τριγλυκερίδια, και αφετέρου η πολυήμερη αποχή μας οδηγεί σε ένα «πάρτι» λαιμαργίας στο τραπέζι της Κυριακής του Πάσχα, κάτι που μπορεί να οδηγήσει μέχρι και σε καρδιακά επεισόδια.

*Τα εστιατόρια που νηστεύουν

Κανέλλα (Κωνσταντινουπόλεως 70 & Ευμολπιδών, Γκάζι, τηλ: 2103476320) Τα νόστιμα μαγειρευτά του αγαπημένου οινομαγειρείου του Γκαζιού μπήκαν σε περίοδο νηστείας, και στην κουζίνα της Κανέλλας ήδη από την Καθαρά Δευτέρα γευτήκαμε σπιτική ταραμοσαλάτα, ξυδάτο χταποδάκι, ψητό καλαμάρι, γαριδομακαρονάδες, πολίτικα γεμιστά και άλλες λιχουδιές άνευ κρέατος. Μάθετε περισσότερα για το μενού εδώ – ενδεικτική τιμή 15-20€ κατ’ άτομο. 

Avocado (Νίκης 30, Σύνταγμα, τηλ: 210 3237878) Ούτως ή άλλως vegetarian, το μικρό, όμορφο εστιατόριο της οδού Νίκης ενδείκνυται για υγιεινές και πεντανόστιμες προτάσεις για όλη την Σαρακοστή: Δοκιμάστε τα γευστικά πιάτα ρυζιού (δικά μας αγαπημένα το Life’s a rainbow με λαχανικά, πιπερόριζα και σουσάμι και το Mango Chutney), ζυμαρικά με αρωματικές σάλτσες, ολόφρεσκες σαλάτες και veggie πίτσες σε οικονομικές τιμές – υπολογίστε περί τα 15-18€ κατ’ άτομο. Δείτε το μενού εδώ. 

Αθήρι (Πλαταιών 15, Κεραμεικός, τηλ: 210 3462983) Το καταφύγιο της δημιουργικής κουζίνας στην καρδιά του Μεταξουργείου δημιουργεί ένα μενού των 15€ κατ’ άτομο κάθε εβδομάδα – αυτές τις ημέρες έχετε την ευκαιρία να γευθείτε σούπα καρότο, πράσινη σαλάτα με παντζάρι, ηλιόσπορους, πατάτες baby, κρεμμυδάκι και λαδόξιδο με δαμάσκηνο, φιλέτο τσιπούρας με φάβα Σαντορίνης, χειροποίητο ψωμί και crème brulee για το κλείσιμο (καθημερινά εκτός Σαββάτου). Εδώ μπορείτε να βλέπετε το μενού κάθε εβδομάδας. 

Ωραία μου κουζίνα (Αγ. Τριάδος 22, Ν. Φιλαδέλφεια, τηλ: 210 2529008)
Η νέα και πολλά υποσχόμενη εστιατορική άφιξη στην Νέα Φιλαδέλφεια προσθέτει στο μενού της κάθε ημέρα κι ένα διαφορετικό σαρακοστιανό πιάτο, ενώ ήδη έχει λανσάρει τα ατομικά οικονομικά μενού της, από 12€ - μάθετε καθημερινά τις προτάσεις της εδώ. 

Επιμέλεια: Γιώργος Κόκουβας

Δημοσίευση |22 Μαρτίου 2013

Κρέας μαζί με κόκκινο κρασί μειώνουν τη χοληστερόλη

Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει πως, η κατανάλωση κόκκινου κρέατος μαζί με κόκκινο κρασί (ακόμα και όταν αυτό έχει προστεθεί κατά τη διαδικασία του μαγειρέματος), μπορούν πραγματικά να εμποδίσουν τη συσσώρευση χοληστερόλης στο σώμα, ενώ λέγεται πως μπορεί αυτός να είναι και ο λόγος που το κόκκινο κρασί έχει συνδεθεί με τον μειωμένο κίνδυνο ανάπτυξης καρδιακών νοσημάτων.

Οι ερευνητές από το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, διαπίστωσαν ότι μετά τη βρώση σκούρου ή κόκκινου κρέατος, οι ενώσεις που ονομάζονται μαλονδιαλδεΰδες, συσσωρεύονται στην κυκλοφορία του αίματος βοηθώντας στο σχηματισμό εκείνου του είδους της χοληστερόλης που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο των καρδιακών παθήσεων. Όμως, όταν εθελοντές ήπιαν κόκκινο κρασί, αυτές οι ενώσεις δεν κατόρθωσαν να εισχωρήσουν στην κυκλοφορία του αίματος!

Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα αντιοξειδωτικά του κρασιού –γνωστά ως πολυφαινόλες – εμπόδισαν την απορρόφηση αυτών των επιβλαβών ενώσεων.

Ο επικεφαλής της έρευνας, καθηγητής Pov Kohen, είπε σε συνέντευξη που παραχώρησε ότι: «Τα κρεατικά είναι πλούσια σε πολυακόρεστα λιπαρά και χοληστερόλη. Τα αποτελέσματα της έρευνάς μας, θα μπορούσαν να μας παράσχουν μια εξήγηση της σχέσης που υπάρχει μεταξύ της συχνής κατανάλωσης κρέατος και του αυξημένου κινδύνου για την ανάπτυξη καρδιαγγειακών παθήσεων. Όταν στο γεύμα συμπεριλαμβάνονται και πλούσια σε πολυφαινόλες προϊόντα, τότε μειώνονται σημαντικά οι βλαβερές συνέπειες».

Τον περασμένο μήνα, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Leicester αποκάλυψε ότι, η πόση ενός μεγάλου ποτηριού κόκκινου κρασιού την ημέρα, μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του καρκίνου του εντέρου.

Παράλληλα, η ρεσβερατρόλη, που βρέθηκε στο φλοιό των κόκκινων σταφυλιών και η οποία είναι υπεύθυνη για το χρώμα του κρασιού, είναι από καιρό γνωστό πως παρουσιάζει ιδιότητες κατά του καρκίνου.

Η παραπάνω μελέτη δημοσιεύεται στο περιοδικό Functional Foods.

<<Εύχομαι το νέο έτος ν’ αναπληρώσει όσο γίνεται τις ελπίδες που μίκρυναν, τα όνειρα που λοξοδρόμησαν και τις ζωές που τσαλακώθηκαν.

<<Εύχομαι το νέο έτος  ν’ αναπληρώσει  όσο γίνεται τις ελπίδες που μίκρυναν, τα όνειρα που λοξοδρόμησαν και τις ζωές που τσαλακώθηκαν. Εύχομαι οι ηγέτες του πολύπαθου μα και περήφανου λαού μας να καθοδηγούνται από σύνεση και σοφία, ώστε ο ανηφορικός δρόμος που διανύουμε όλοι μας να μπει τελικά σε μια ευθεία λιγότερο επώδυνη κι’ αμφίβολη.

Εύχομαι τέλος, όλοι εκείνοι που μπορούν ακόμη ν’ αγκαλιάσουν εκείνους που δεν τα κατάφεραν και λύγισαν απ’ τα βάρη.

Υγεία, Αγάπη κι’ Ειρήνη σε όλο τον Κόσμο!!>>

Πολίτικη Κουζίνα

Πολίτικη Κουζίνα

Το άρθρο αυτό γράφτηκε χάρη στις πληροφορίες που μας παραχώρησε η κα Σούλα Μπόζη, Ερευνήτρια - Συγγραφέας

Παλαμίδα…, Αρνάκι.., Τσιγαρίδες.., Λαχανικά .. , Αρώματα…
Λίγη γεύση από την πολίτικη κουζίνα
Πως να ξεκινήσει κανείς να γράφει για τις γεύσεις της Πόλης; Η ιδέα, μαγεύει και σε μεταφέρει στην ιστορική κοσμοπολίτικη Κωνσταντινούπολη, όπου διασταυρώθηκαν και συμβίωσαν κουλτούρες πολλών λαών.  Μεταφέρεσαι νοερά,  σε νοικοκυριά, σαν εκείνο της Λωξάντρας γεμάτα με καλούδια και με τρόφιμα , που μετατρέπονται με μαεστρία και μεράκι σε λαχταριστά εδέσματα.
Κι έπειτα ο νους φεύγει και βρίσκεσαι σε παζάρια με μπαχαρικά και αρωματικά χόρτα  ..και ταξιδεύεις ανάμεσα σε μυρωδιές που έρχονται  από παλιά και κάθε μια έχει ένα διαφορετικό νόημα και μιαν άλλη ιστορία.
Και  μετά περνούν από μπροστά  σου χρόνια και χρόνια, από την ιστορία αυτού του μοναδικού τόπου. Τι έτρωγαν οι άποικοι που έφτασαν από τη μακρινή Αίγινα; Τι προτιμούσαν οι Βυζαντινοί; Ποιά ήταν τα εδέσματα που κυριαρχούσαν στα οθωμανικά παλάτια; Κι αργότερα… τι μαγείρευαν οι νοικοκυραίοι στην Πόλη, που προέρχονταν από τόσες εθνικότητες ;
Κι ακόμα, τι έτρωγαν οι άρχοντες και τι ο απλός λαός;
Χαμένος έτσι στην ιστορία αυτής της τόσο ιδιαίτερης πόλης, καταλήγεις στο συμπέρασμα, πως πρέπει να διαβάσεις πολύ, να αναζητήσεις ιστορικές πηγές και ειδικούς, που αφιέρωσαν τη ζωή τους στη μελέτη της ιστορίας της Πόλης. Γιατί, πρέπει να θυμηθούμε , πως η ιστορία ενός τόπου γράφεται και μέσα από την γαστρονομία της, που είναι σημαντικό μέρος του πολιτισμού της .
Η προσέγγιση της πολίτικης κουζίνας, έμοιαζε κάτι μακρινό και δύσκολο, μέχρι που είχαμε την τύχη να συναντήσουμε την Σούλα Μπόζη. Την συγγραφέα και ερευνήτρια, που χρόνια τώρα, διερευνά  προσεκτικά και με λεπτομέρεια, διάφορες πτυχές της ζωής της βασιλεύουσας και των γύρω περιοχών.
Μας δέχτηκε και συμφώνησε να μιλήσουμε, με τη σοφία και την γλυκύτητα που μόνον καταξιωμένοι μελετητές έχουν. Απλή , προσιτή και πρόθυμη να μας μυήσει στην γαστρονομική ιστορία της Πόλης, μας έδωσε την ευκαιρία να ξεκινήσουμε σιγά-σιγά ένα μακρύ και γοητευτικό  γευστικό ταξίδι .
«...Η Πόλη είναι ένα σταυροδρόμι, είναι το σημείο που διασταυρώθηκαν πάμπολλοι πολιτισμοί. Για να τη νοιώσεις πρέπει να ξεκινήσεις από πολύ παλιά, πριν από τα χρόνια του Βύζα ..» Το ταξίδι μας ξεκινάει.
Από την εποχή των πόλεων – κρατών, (5ο με 6ο αιώνα π.χ.) κάθε οικογένεια μοίραζε  τα υπάρχοντά της στα παιδιά της , όταν ερχόταν η ώρα να κάνουν δική τους οικογένεια. Όταν η γη δεν ήταν αρκετή για να μπορέσει να θρέψει την νέα οικογένεια  πολλοί ήταν εκείνοι που αποφάσιζαν να φύγουν  και να ψάξουν κάποια άλλη γη , όπου θα μπορούσαν να ζήσουν και να αναπτυχθούν. Έτσι από πολύ παλιά, η ιστορία αναφέρεται στη δημιουργία αποικιών. Η Κωνσταντινούπολη , η Βασιλεύουσα που κατοικείται και παράγει πολιτισμό αδιάλειπτα επί 1500 χρόνια,  ξεκίνησε την πορεία της, σαν αποικία  που ιδρύθηκε από Μεγαρείς που έφτασαν εκεί αναζητώντας καλύτερη μοίρα με αρχηγό τον Βύζα. Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί ο Βύζας επέλεξε αυτή τη γη για να ιδρύσει το Βυζάντιο? Σίγουρα ήταν –και παραμένει- ένα στρατηγικό σημείο στο χάρτη,  από την άλλη όμως διαπίστωσε πως ο τόπος αυτός μπορούσε να «θρέψει» τους κατοίκους της νέας πόλης που θα φτιαχνόταν. Είδε τον πλούτο που ερχόταν τόσο από την θάλασσα με τα ψάρια, όσο κι από την ξηρά με τη ξυλεία  (που υπήρχε τότε)  και με το στάρι.
Η θάλασσα που περιτριγυρίζει την Πόλη έχει άφθονα ψάρια. Ο δρόμος των ψαριών από το Αιγαίο προς τις  θάλασσες του Πόντου για να ωοτοκήσουν, έγινε γρήγορα αντιληπτός από τους κατοίκους των γύρω περιοχών. Η αφθονία των ψαριών , που ήταν κυρίως παλαμίδες  (είδος τόνου) έθρεψε για χρόνια τους κατοίκους και τους βοήθησε να αναπτύξουν εμπόριο, να κάνουν συναλλαγές και να πλουτίσουν. Αναφέρεται , ότι ο Κεράτιος πήρε το όνομά του , γιατί χαρακτηριζόταν «Χρυσό Κέρας» χάρις στον «χρυσό της παλαμίδας». Αυτό προέρχεται από  παραλληλισμό με το κέρας της Αμάλθειας, που πρόσφερε τόσα αγαθά και πλούτη. Όπως το κέρας της Αμάλθειας , έτσι και ο Κεράτιος – το Χρυσό Κέρας-  προσέφερε τον πλούτο των ψαριών  του , που έφερναν στη συνέχεια  αγαθά και ευημερία στους ανθρώπους. Τα πολύτιμα αυτά ψάρια, αποξηραίνονταν  (παστώνονταν) στον ήλιο ,  ταξίδευαν και πωλούντο σε όλες της πόλεις και τα κράτη της εποχής. Το εμπόριο της παλαμίδας φτάνει μέχρι τις Ηράκλειες στήλες.  Φέρνει στους εμπόρους χρήματα, χρυσό, δέρματα, κεραμικά , αιθέρια έλαια  και επιστρέφουν στην βάση τους με πολύτιμα αγαθά, που επιτρέπουν στην Πόλη να αναπτύσσεται συνεχώς. (Εικάζεται μάλιστα – αν πάμε παλαιότερα – αυτός ο πλούτος γέννησε και τον Χρυσό αιώνα της Αθήνας).
Οι διηγήσεις και οι αναφορές  στον πλούτο των ψαριών του Βοσπόρου, έρχονται από πολύ παλιά.  Ο ιστορικός Πλίνιος αναφέρει, πως ο στόλος του Μεγάλου  Αλέξανδρου , όταν έπλεε  στην Προποντίδα για να συνεχίσει την εκστρατεία του στην Ασία, συνάντησε ένα μεγάλο πρόβλημα από τις  αποικίες της παλαμίδας!!!  Τα κοπάδια των ψαριών ήταν τόσο πυκνά , τα ψάρια τόσο πολυάριθμα, που ακόμα και τα πολεμικά πλοία δεν μπορούσαν να ανοίξουν δρόμο για να περάσουν. Ο θόρυβος των στρατιωτών δεν στάθηκε ικανός να απομακρύνει τα ψάρια και ο στόλος βρέθηκε «πολιορκημένος» από τις παλαμίδες.
Κάτι ακόμη χαρακτηριστικό, είναι ότι η Κύζικος ο προορισμός του Μεγάλου Αλεξάνδρου την εποχή στην οποία αναφέρεται ο ιστορικός , είχε στο νόμισμα της, την αναπαράσταση  μιας παλαμίδας.
Η  θάλασσα συνέχισε να δίνει τροφή και το ψάρι έγινε σύμβολο της πολίτικης κουζίνας, μαγειρεμένο με διάφορους τρόπους.
Ακόμα και  , στη βυζαντινή και στην οθωμανική περίοδο της Πόλης, αναφέρεται πως οι νοικοκυρές  έριχναν καλάθι στο Βόσπορο και το τραβούσαν γεμάτο ψάρια.
Τα πολύτιμα αυτά τρόφιμα ήταν κάτι  πολύ κοινό και προσιτό  για τους κατοίκους της Πόλης. Οι επαγγελματίες ψαράδες μετά από την αλιεία και πώληση των ψαριών – το μπερεκέτι , την εφορία της θάλασσας   -  μοίραζαν στο τέλος της ημέρας ό,τι περίσσευε  στο λαό.
Ο Ιωάννης ο Πτωχοπρόδρομος καταγράφει σκωπτικά , πως στα μοναστήρια , οι απλοί μοναχοί έτρωγαν μόνο λακέρδα και παλαμίδα – αναφερόμενος «στη λιτότητα» των γευμάτων τους σε σχέση με τους ανώτερους ιερωμένους!
Αργότερα, οι Τούρκοι δεν είχαν την παράδοση της διατροφής με ψάρι. Μπορεί να το έμαθαν από τις χριστιανικές κοινότητες της Πόλης, αλλά παρέμεινε κυρίαρχο στοιχείο πρώτιστα στις κουζίνες του χριστιανικού πληθυσμού.
Η Πόλη, συνεχίζει η Σούλα Μπόζη, δεχόταν και κατανάλωνε τρόφιμα και αγαθά από όλες τις επαρχίες.  Ήταν η πόλη της κατανάλωσης. Τα τρόφιμα έφταναν είτε σαν  πρώτη ύλη (ώστε να είναι «χορτάτος»  ο λαός και να αποφεύγονται εξεγέρσεις),  είτε  σαν προμήθειες για τα παλάτια, είτε ως φόροι από διάφορες περιοχές.
Εκτός από το ψάρι στην πολίτικη κουζίνα βρίσκουμε πολλά φαγητά με βάση το κρέας και πρώτιστα το πρόβειο.
Το μοσχάρι μπήκε αργότερα στις συνήθειες των κατοίκων της Πόλης. Το χοιρινό κρέας, σχεδόν παύει να υπάρχει μετά από την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και δεν πωλείται πια.
Αντίθετα το συκώτι, το μυαλό και διάφορα εντόσθια είναι πάντα διαθέσιμα και μάλιστα σε  χαμηλή τιμή και ήταν προσιτή σε όλο τον κόσμο.
Τα κοτόπουλα τότε ήταν πιο ακριβά, αλλά τα αυγά υπήρχαν και χρησιμοποιούνταν σε αφθονία.
Στην πολίτικη κουζίνα υπάρχει βέβαια και ο κιμάς, που παρασκευάζεται με διάφορους τρόπους και πολλές φορές συνδυάζεται με λαχανικά, όπως για παράδειγμα με κολοκυθάκια.
Κάτι χαρακτηριστικό της κουζίνας της Πόλης είναι « η σύβραση». Η σύβραση είναι η τέχνη του αργού μαγειρέματος σε πολύ χαμηλή φωτιά και για πολλή ώρα. Η τεχνική αυτή, που απαιτεί υπομονή και αγάπη στο φαγητό που ετοιμάζεται, δείχνει πόσο μεγάλη σημασία έδιναν οι νοικοκυρές της Πόλης στα φυσικά συστατικά και αρώματα κάθε τροφίμου, που τα άφηναν να ελευθερωθούν σιγά  σιγά και να αποδώσουν όλη τη γεύση και το άρωμά τους στο φαγητό.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι στα χριστιανικά νοικοκυριά  η προετοιμασία των γιαλατζί ντολμάδων έπαιρνε πολύ χρόνο. Σε αντίθεση με την τούρκικη συνταγή (που έχει 1 κρεμμύδι), η ελληνική πολίτικη συνταγή απαιτεί πολύ κρεμμύδι , με ελάχιστο νερό (στα 2 κιλά , ένα μικρό φλιτζανάκι καφέ). Το κρεμμύδι σιγοβράζει σε πολύ χαμηλή φωτιά για μεγάλο χρονικό διάστημα, ώστε να απελευθερώσει τους χυμούς και τα αρώματά του. Μετά μόνο προστίθεται το λάδι , το ρύζι και τα άλλα υλικά. Έτσι συμπληρώνει η κα Μπόζη, οι γιαλατζί  ντολμάδες ήταν γλυκύτατοι.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι από την τεχνική αυτή του πολύωρου αργού μαγειρέματος και από την υπομονή που απαιτεί είχε βγει η έκφραση «μού ‘κανες  το συκώτι σύβραση». Την φράση αυτή την ακούμε στο θεατρικό  έργο «Του Κουτρούλη ο γάμος» του Πολίτη συγγραφέα Ιάκωβου Νερουλού, που γράφτηκε το 1845.  Άρα  η σύβραση,  ήταν γνωστή από πολύ παλιότερα , ίσως από το 1800 ή και από παλιότερα.
Και φυσικά νοστιμότατα ήταν τα λαδερά της πολίτικης κουζίνας, τα οποία κυριαρχούν στην κουζίνα των χριστιανικών εθνοτήτων.  Η κα Μπόζη αναφέρει χαρακτηριστικά την ιστορία του ιμάμη που λιποθύμησε από την νοστιμιά του «ιμάμ  μπαιλντί» ( λαδερό), που το δοκίμασε για πρώτη φορά όταν μια γειτόνισσα του το είχε  στείλει για δώρο.
Υπήρχαν πάντα πολλά φρούτα διαφόρων ειδών, πολλά λαχανικά και πολλοί ξηροί καρποί όπως τα αμύγδαλα ή τα φουντούκια που έφταναν στην Πόλη απο τις περιοχές του Πόντου.
Στις κουζίνες της Πόλης καταναλωνόταν γάλα, τυρί ,  ρύζι και τα περισσότερα φαγητά έχουν βάση το ψάρι ή το κρέας και τα λαχανικά. Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι οι Κωσταντινοπολίτες,   χρησιμοποιούσαν πολλών ειδών λαχανικά με έμφαση στα φρέσκα λαχανικά κάθε εποχής.
Τα γαλακτοπωλεία πωλούσαν φρέσκο βούτυρο για το ψωμί, καϊμάκι, γιαούρτι και γαλακτερά γλυκίσματα.
Το κύριο λιπαρό για το μαγείρεμα ήταν το λίπος από αρνίσια ουρά. Οι νοικοκυρές  έφτιαχναν  τσιγαρίδες,  δηλαδή έλιωναν το λίπος στη φωτιά, για να το αποθηκεύσουν σε πήλινα δοχεία. Συνήθως το αναμίγνυαν με λίγο λάδι, με αλάτι, με δάφνη, με διάφορα αρωματικά χόρτα και με ψιλοκομμένο κρεμμύδι, το φιλτράριζαν μια και δυο φορές από λεπτό τουλπάνι και κατόπιν το συντηρούσαν, σε ειδικά δοχεία, για να το χρησιμοποιήσουν αργότερα.
Το καλύτερο βούτυρο ερχόταν από τις αγελάδες τις Τραπεζούντας ή από τα πρόβατα της Ούρφας. Όταν το χρησιμοποιούσαν οι νοικοκυρές μοσχοβολούσε όλο το σπίτι αναπολεί η κα Μπόζη. Το άρωμα τους ήταν μοναδικό και η γεύση τους ξεχωριστή!
Έτσι, η βάση για όλα τα μαγειρευτά της Πόλης ήταν παραδοσιακά το βούτυρο. Η περιοχή δεν είχε ελαιόλαδο . Μικρές ποσότητες  ελαιολάδου παράγονταν στις Κυδωνιές και στο Αδραμύττιο  ή έφταναν στην Πόλη από την Κρήτη και τη Μυτιλήνη, αλλά προοριζόταν κυρίως για το παλάτι και η τιμή ήταν πολύ υψηλή.
(Σε άλλες επαρχίες της αυτοκρατορίας, οι κάτοικοι κατανάλωναν κυρίως  σησαμέλαιο, λινέλαιο ή οπιέλαιο, καθώς αυτά ήταν τα λάδι α, που μπορούσαν να παραλάβουν από τις καλλιέργειες του τόπου τους.  Και σ’ αυτές όμως τις περιοχές  το λάδι χρησιμοποιούταν μόνο για το τηγάνισμα κάποιων ποταμίσιων ψαριών – κι αυτό όταν ήξεραν το ψάρι και το έτρωγαν. Εδώ , θα πρέπει να εξηγήσουμε, ότι οι κάτοικοι των ανατολικών ασιατικών περιοχών δε γνώριζαν τη θάλασσα και τα ψάρια δεν περιλαμβάνονταν στην κουλτούρα τους) 
Το λάδι χρησιμοποιούνταν ακόμα και για παρασκευή  ορισμένων γλυκισμάτων – όπως για παράδειγμα για χαλβά- καθώς επίσης και  για κουλουράκια διαφόρων ειδών.
Μιλώντας για γλυκά, η Σούλα Μπόζη μας τονίζει, ότι τα σιροπιαστά  διαδόθηκαν από την παλατιανή κουζίνα,  στα αρχοντικά.  Στην Πόλη υπήρχαν τα παραδοσιακά ζαχαροπλαστεία , που πουλούσαν ποικιλία λουκουμιών, καραμέλες και άλλα. Τα μπακλαβατζίδικα με προέλευση κυρίως από την πόλη Ντιαρ – Μπεκίρ έφτασαν στην Πόλη τον 15ο αιώνα, αλλά προέρχονται από τους άραβες και από την δική τους γαστρονομική κουλτούρα. Τα γλυκά του κουταλιού ήταν  ρωμαίικη παράδοση.
Τα φρούτα – που έφταναν σε αφθονία από πολλές περιοχές- καταναλώνονταν φρέσκα ή γινόταν μαρμελάδες.
Και βέβαια, δεν πρέπει να παραλείψουμε να αναφέρουμε την αφθονία των μπαχαρικών και των αρωματικών χόρτων που έφταναν στην Πόλη από παντού. Οι νοικοκυρές τα χρησιμοποιούσαν με περίσσεια φαντασία, έφτιαχναν εξαιρετικούς γευστικότατους συνδυασμούς  και οι συνταγές της πολίτικης κουζίνας παραμένουν ως τώρα ξεχωριστές χάρις στην τέχνη και στον τρόπο μαγειρέματος , αλλά και χάρις στα αρώματα που αναδεικνύουν ακόμη περισσότερο τη νοστιμιά κάθε πιάτου...
Το πρώτο μας γευστικό ταξίδι στην Πόλη σταματάει για λίγο εδώ...
Πήραμε μια μικρή γεύση από την Πολίτικη κουζίνα . Άλλωστε, δεν είναι εύκολο να μάθουμε όλα τα μυστικά μιας κουζίνας παλιάς και ιστορικής που αγκαλιάζει τόσες πολιτισμικές παραδόσεις και συνήθειες...