Αρωματική Καρυδόπιτα

Αρωματική Καρυδόπιτα γλυκιά σαν αμαρτία

Από Aliki Alisa  

Η λέξη πρωτεΐνη προέρχεται από την ελληνική λέξη «πρώτος», που σημαίνει το πρώτο στοιχείο. Οι πρωτεΐνες είναι απαραίτητα στοιχεία για την ανάπτυξη και ανακατασκευή των ιστών, την καλή λειτουργία και δομή όλων των ζωντανών κυττάρων. Ορμόνες, όπως η ινσουλίνη, ελέγχουν τα επίπεδα σακχάρου αίματος ένζυμα, όπως οι αμυλάσες, οι λιπάσες, οι πρωτεάσες, είναι απαραίτητες για την πέψη των τροφίμων  τα αντισώματα μάς βοηθούν να καταπολεμήσουμε τις λοιμώξεις, οι πρωτεΐνες των μυών επιτρέπουν τη συστολή, κ.λπ. Συνεπώς, πράγματι οι πρωτεΐνες είναι απαραίτητες για τη ζωή!

Τα καρύδια αποτελούν ένα από τα πιο δημοφιλή πρωτεϊνική είδη ξηρών καρπών. Τα καρύδια που ως γνωστόν αποτελούν μια αρκετά θερμιδογόνα και παρεξηγημένη τροφή, κρύβουν ένα τεράστιο διατροφικό θησαυρό.

Το καρύδι, είναι μια κατά βάση πρωτεϊνική τροφή. Περιέχει ω3 λιπαρά οξέα, ορισμένες βιταμίνες του συμπλέγματος Β, βιταμίνη Ε, φυτικές ίνες, καθώς και μέτρια ποσότητα ασβεστίου, μαγνησίου, σιδήρου και ψευδαργύρου. Το Ελληνικό καρύδι παράγεται στην Ελλάδα με φυσικούς τρόπους. Η συγκομιδή γίνεται τέλη Σεπτεμβρίου, διαρκεί περίπου 15 ημέρες ακολουθεί μετά τη συγκομιδή η πλύση με καθαρό νερό και η ξήρανση στον ήλιο χωρίς χημικούς τρόπους, και έτσι μένουν όλα τα θρεπτικά συστατικά που μας παρέχει η μάνα γη.

Οι καρυδιές ζούνε πάρα πολλά έτη και το ύψος τους ανάλογα με το είδος μπορεί να φτάσει από 30 έως και τα 60 μέτρα σπανιότερα. Ποιες είναι όμως οι διατροφικές ιδιότητες των καρυδιών; Διατροφικά οφέλη από τη κατανάλωση καρυδιών. Τα καρύδια είναι μεν πλούσια σε ενέργεια αλλά περιέχουν πληθώρα θρεπτικών συστατικών και φυτικών ινών, όπως ιχνοστοιχεία, μέταλλα, αντιοξειδωτικά και βιταμίνες που προάγουν την υγεία του οργανισμού.

Τα καρύδια περιέχουν ω3 λιπαρά οξέα σε μεγαλύτερη συγκέντρωση απ’ ότι οι υπόλοιποι ξηροί καρποί. Το αποτέλεσμα της τακτικής κατανάλωσης των λιπαρών αυτών είναι η πτώση της LDL χοληστερόλης (κακή χοληστερόλη) και η αύξηση της καλής HDL χοληστερόλης. Γενικότερα τα ω3 λιπαρά οξέα, ενισχύουν την καρδιαγγειακή λειτουργία και επιπρόσθετα έχουν αντιφλεγμονώδη δράση. Το καρυδέλαιο που εντοπίζεται και στα ολόκληρα καρύδια, «θωράκιζε» τα αιμοφόρα αγγεία μέσα σε μόλις τέσσερις ώρες από την κατανάλωσή του. τα έλαια του καρυδιού μπορούν να ενισχύουν την υγεία των αιμοφόρων αγγείων.

Η καθημερινή κατανάλωση μικρής ποσότητας καρυδιών περίπου 40-50 γρ./ημ., ασκεί προστατευτική δράση στις αρτηρίες μειώνοντας την εμφάνιση θρομβώσεων. Μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης εγκεφαλικών επεισοδίων, εμφραγμάτων καθώς επίσης μειώνει την ολική και την κακή LDL χοληστερόλη του αίματος και περιορίζει την απώλεια οστικής μάζας.

Τα ω3 λιπαρά οξέα τα οποία βρίσκονται μέσα στα καρύδια, σύμφωνα με έρευνες έχει βρεθεί να συμβάλλουν σημαντικά στη βελτίωση των πνευματικών λειτουργιών του εγκεφάλου, όπως μνήμη-συγκέντρωση-ικανότητα μάθησης. Επιπλέον, έχει βρεθεί να έχουν θετική επίδραση στη διάθεση του ανθρώπου σε ότι αφορά τον ψυχισμό του, παρεμποδίζοντας την εμφάνιση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης, αλλά και άλλων μορφών σοβαρότερων ψυχώσεων όπως της διπολικής διαταραχής. Άλλωστε γνωρίζουμε πως η σχιζοφρένεια θεραπεύεται με υψηλές δόσεις Ω3.

Τα καρύδια περιέχουν αργινίνη η οποία χρησιμοποιείται από τον ανθρώπινο οργανισμό για την παραγωγή νιτρικού οξέος. Το νιτρικό οξύ βοηθά στην διατήρηση της ευκαμψίας των αρτηριών. Η υψηλή κατανάλωση ζωικών λιπών, διακόπτει την παραγωγή του νιτρικού οξέος από το ενδοθήλιο των αρτηριών.

Έρευνες έδειξαν, ότι διαβητικοί ασθενές που κατανάλωναν από 28 έως 56 γραμμάρια καρυδιών καθημερινά, στα πλαίσια μιας υγιεινής και ισορροπημένης διατροφής, Τα καρύδια μειώνουν τις πιθανότητες εμφάνισης του διαβήτη τύπου 2, η οποία είναι η συνηθέστερη μορφή της νόσου. Ειδικότερα, η κατανάλωση καρυδιών μία έως τρεις φορές το μήνα μειώνει τον κίνδυνο κατά 4%, μια φορά την εβδομάδα κατά 13% και τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα κατά 25%. Ο διαβήτης τύπου 2 χαρακτηρίζεται από το συνδυασμό ελαττωμένης έκκρισης ινσουλίνης και ελαττωμένης ευαισθησίας των κυττάρων στη δράση της.

Τα καρύδια αποτελούν πλούσια πηγή φυσικών ουσιών με αντιοξειδωτική δράση όπως η μελατονίνη, το ελαγικό οξύ, η βιταμίνη Ε, τα καροτενοειδή και οι πολυφαινόλες. Τα παραπάνω συστατικά εμφανίζουν προστατευτική δράση κατά του καρκίνου, τη γήρανσης, της εμφάνισης φλεγμονών και τέλος ψυχιατρικών διαταραχών. Ο καρκίνος του προστάτη και του μαστού, είναι οι κακοήθεις νόσοι στις οποίες μελετήθηκαν περισσότερο, οι αντικαρκινικές ιδιότητες των καρυδιών. Έρευνες έδειξαν ότι η κατανάλωση ποσοτήτων, της τάξης των 84 γραμμαρίων κάθε μέρα, συσχετίζεται με μείωση του κινδύνου προσβολής από καρκίνο του προστάτη. Στον καρκίνο του μαστού, οι περισσότερες έρευνες έγιναν σε πειραματόζωα και έδειξαν αντικαρκινική δράση των καρυδιών.

Τα καρύδια εμφανίζουν ιδιαίτερα υψηλή περιεκτικότητα της Βιταμίνης Ε, μιας λιποδιαλυτής βιταμίνης, με σημαντικό ρόλο στη προστασία των κυττάρων και σημαντική δράση κατά των ελευθέρων ριζών. Λειτουργεί ως ένας φυσικός αναστολέας της καταστροφής των κυττάρων προστατεύοντας τους ιστούς από τη διάσπαση τους. Η βιταμίνη Ε, πιθανόν να έχει προστατευτικό ρόλο σε διάφορες εκφυλιστικές ασθένειες όπως αυτή του γήρατος και του καρκίνου του προστάτη, αν και νεότερες επιστημονικές έρευνες έδειξαν πως η βιταμίνη Ε μπορεί να αποτελέσει και αιτία για την εμφάνιση αυτής της μορφής καρκίνου. Οι μελέτες που αφορούν την σχέση της βιταμίνης με την προστασία του καρκίνου είναι ακόμη σε ερευνητικό στάδιο.

Επίσης παρέχουν στον οργανισμό αξιόλογα ποσά ιχνοστοιχείων όπως ασβέστιο, χρώμιο, μαγνησίου, φωσφόρου, καλίου, σεληνίου και ψευδαργύρου και άλλων θρεπτικών συστατικών. Η μελατονίνη που υπάρχει στα καρύδια φαίνεται να αυξάνει τις συγκεντρώσεις της ορμόνης αυτής στο αίμα, χαρίζοντας ποιοτικά καλύτερο ύπνο.

Αν τρώει κανείς περίπου δύο χούφτες καρύδια τη μέρα για μερικές εβδομάδες, μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα του σπέρματός του, ιδίως αν είναι νέος, σύμφωνα με μία νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, η οποία πάντως δεν παρέχει τη διαβεβαίωση ότι αυτή η βελτίωση θα βοηθήσει όντως την ανδρική γονιμότητα. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η ωφέλιμη δράση των καρυδιών οφείλεται κυρίως στα λιπαρά οξέα που περιέχουν και βοηθάνε στην καλύτερη ανάπτυξη του σπέρματος. Οι φυτικές ίνες που περιέχουν τα καρύδια βελτιώνουν τη λειτουργία του εντέρου προλαμβάνοντας τη δυσκοιλιότητα, προστατεύουν από καρδιοπάθειες-διαβήτη και καρκίνο, μας δίνουν ένα αίσθημα κορεσμού και μας βοηθάνε να διατηρούμε ένα υγιές βάρος.

Τα καρύδια πρέπει να καταναλώνονται με προσοχή καθώς η μερίδα (που αντιστοιχεί σε 28g καρυδιών περίπου 7 καρύδια) αποδίδει στον οργανισμό μας 185Kcal. Έτσι ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται κατά την κατανάλωση του και να μην ξεφεύγουμε από τη μία μερίδα δηλ. 7 καρύδια ημερησίως και πάντα στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής.

Φυλάσσετε τα σε μέρος ξηρό και δροσερό. Ακόμη καλύτερα διατηρείτε τα σε αεροστεγή δοχεία στο ψυγείο. Το καβούρντισμα ή η προσθήκη αλατιού μειώνει την ευεργετική τους δράση. Τα λιπαρά τους πρέπει να αντικαθιστούν τα λιπαρά ζωικής προέλευσης, διαφορετικά επιβαρύνουν τον οργανισμό με περιττές θερμίδες. Τρόποι να εισάγουμε τα καρύδια στη διατροφή μας Κυκλοφορούν μερικές χιλιάδες συνταγές που μπορείτε να βρείτε σε βιβλία μαγειρικής ή ζαχαροπλαστικής, στο ίντερνετ και στις φυλλάδες σε διάφορα περιοδικά.

Κάποιες ιδέες για πιάτα ημέρας θα μπορούσαν να είναι: Βακαλάος με πέστο καρυδιού και πουρέ καρότου, ταλιατέλες με κρέμα γάλακτος καρύδας και καρύδια, ψωμί με καρύδια, μανιτάρια με δαμάσκηνα και καρύδια, ριζότο με λαχανικά, αποξηραμένα φρούτα, κολοκυθόσπορο και καρύδια και πολλά άλλα.

Προσθέστε καρύδια στα δημητριακά και καταναλώστε τα μαζί με γάλα καρυδιών, αμυγδάλου ή καρύδας.
Καταναλώστε ως επιδόρπιο καρύδια με μέλι και γιαούρτι κατσικίσιο ή πρόβειο.
Προσθέστε καρύδια στη σαλάτα σας.
Φτιάξτε φρουτοσαλάτα με φρέσκα φρούτα εποχής και τρίψτε καρύδια.
Βάλτε καρύδια σε σπιτικά κέικ ή μπισκότα και καταναλώστε τα ως σνακ.
Χρησιμοποιήστε σε γέμιση για λαχανικά ή ντολμάδες.
Χρησιμοποιήστε τα στα παραδοσιακά γλυκά κουταλιού.

Θωρακίστε τον οργανισμό σας με τους ωφέλιμους καρπούς της φύσης καταναλώνοντας όχι περισσότερο από 40-60 γρ./ημέρα, διότι η υπερβολή σας οδηγεί σε πρόσληψη βάρους γιατί οι ξηροί καρποί έχουν πολλές θερμίδες.

Πληροφορίες από «φυσική διατροφή και υγεία»

.Αρωματική Καρυδόπιτα γλυκιά σαν αμαρτία

Υλικά για 20-24 μερίδες

300 γρ. καρύδια, ψιλοκομμένα στο μούλτι
100 γρ. καρύδια, χονδροκομμένα
300 γρ. καστανή ζάχαρη
400 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
150 γρ. βούτυρο πρόβειο ή Κερκύρας (σε θερμοκρασία δωματίου)
8 αυγά μεσαίου μεγέθους, χωρισμένα σε κρόκους και ασπράδια
1 κουτ. γλυκού κανέλα σε σκόνη
½ κουταλάκι γαρίφαλο σε σκόνη
1 κουτ. γλυκού (γεμάτο) μπέικιν πάουντερ

Για το σιρόπι
600 γρ. καστανή ζάχαρη
800 γρ. νερό
80 γρ. κονιάκ ή ρούμι
1 ξυλάκι κανέλα και 3-4 γαρίφαλα

Εκτέλεση:
Χτυπάμε στο μίξερ το βούτυρο με 200 γρ. από τη ζάχαρη, προσθέτοντας έναν-έναν τους κρόκους, έως ότου αφρατέψει καλά το μείγμα. 

Σε άλλο κάδο ρίχνουμε τα ασπράδια με τα υπόλοιπα 100 γρ. ζάχαρης. Τα χτυπάμε με το σύρμα σε μέτρια προς δυνατή ταχύτητα, μέχρι να γίνουν μαρέγκα.

Σε ένα μπολ ανακατεύουμε τα τριμμένα καρύδια με το αλεύρι, την κανέλα και το μπέικιν πάουντερ. Αδειάζουμε τη μισή ποσότητα μέσα στο μείγμα του βουτύρου και ανακατεύουμε καλά με μια σπάτουλα. Στη συνέχεια προσθέτουμε τη μισή ποσότητα μαρέγκας, ανακατεύουμε απαλά, ρίχνουμε το υπόλοιπο μείγμα καρυδιού-αλευριού και στο τέλος την υπόλοιπη μαρέγκα.

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180º C. Βουτυρώνουμε και αλευρώνουμε ένα στρογγυλό ταψί διαμέτρου περίπου 30 εκ. Αδειάζουμε το μείγμα στο ταψί, στρώνουμε όλη την επιφάνεια ώστε να είναι ίσια, την πασπαλίζουμε με τα χονδροκομμένα κι αλευρωμένα καρύδια και ψήνουμε την καρυδόπιτα για 60 λεπτά περίπου. Δοκιμάζουμε αν ψήθηκε τρυπώντας στο κέντρο με ένα μαχαίρι, θα πρέπει να βγαίνει στεγνό, χωρίς υπολείμματα νωπής ζύμης.

Όταν την βγάλουμε, ετοιμάζουμε το σιρόπι.

Σιρόπι: Βράζουμε τη ζάχαρη με το νερό και τα μπαχάρια, για 3-4 λεπτά (ο χρόνος μετράει μετά το σημείο βρασμού). Προσθέτουμε το κονιάκ ή το ρούμι και περιχύνουμε την καρυδόπιτα, όταν είναι και τα δύο ζεστά.

Ή την γλασάρουμε με σοκολάτα λευκή ή μαύρη: Μπορούμε να γλασάρουμε την καρυδόπιτα με σοκολάτα, αφού κρυώσει. Ζεσταίνουμε 200 γρ. κρέμα γάλακτος από αμύγδαλο ή από καρύδα και την αδειάζουμε πάνω από 200 γρ. τεμαχισμένη κουβερτούρα λευκή ή μαύρη. Ομογενοποιούμε πολύ καλά. Αφήνουμε το γλάσο να κρυώσει ελαφρώς και να πήξει, πριν περιχύσουμε την καρυδόπιτα.

Μπορούμε να μετατρέψουμε την καρυδόπιτα σε αμυγδαλόπιτα ή φουντουκόπιτα, αντικαθιστώντας τα καρύδια με αμύγδαλα ή φουντούκια, αντίστοιχα.

Επίσης μπορούμε να προσθέσουμε και φρούτα κομμένα σε μεγάλα κομμάτια μήλα, κυδώνια, κάστανα ή αχλάδια

Στυλ ψησίματος και σερβιρίσματος δείτε στις φωτογραφίες μας.

Ή να την καραμελώσουμε: Για να φτιάξουμε καραμέλα βάζουμε την ζάχαρη στο τηγάνι, το ζεστάνουμε, σε μέτρια προς δυνατή φωτιά μέχρι να λιώσει και να γίνει καραμέλα. Δεν ανακατεύουμε την καραμέλα πριν να λιώσει εντελώς. Αν χρειαστεί μπορούμε να κουνήσουμε το τηγάνι. Αυτή η μέθοδος χρειάζεται μεγάλη προσοχή, γιατί, η ζάχαρη μπορεί να λιώσει διαφορετικά μέσα στο τηγάνι και να αρχίσει να καίγεται σε κάποια μεριά και να χαλάσει, να γίνει πικρή.  Απλά κουνάμε το τηγάνι. Όταν καραμελώσει όλη η ζάχαρη αποσύρουμε απ’ τη φωτιά και την απλώνουμε σε επιφάνεια σιλικόνης ή σε λαδόκολλα. Την αφήνουμε να κρυώσει και τη σπάμε σε ακανόνιστα κομμάτια για να στολίσουμε το γλυκό μας.

Την καραμέλα μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε με πολλούς τρόπους.
Απαραίτητη για την σως στην κρέμα καραμελέ.
Για να φτιάξουμε γλυκά διακοσμημένα με καραμέλα.
Φτιάχνουμε καραμελωμένους ξηρούς καρπούς. Ρίχνουμε μέσα ξερούς καρπούς στην ρευστή καραμέλα. Απλώνουμε το μείγμα καραμέλας- καρπών σε λαδόκολλα και αφήνουμε να κρυώσουν.

Φτιάχνουμε butterscotch Sauce ανακατεύοντας καραμέλα με κρέμα γάλακτος, ζεστή και βούτυρο.
Καραμελώνουμε φρούτα (μήλα, ροδάκινα, ανανά κλπ) και φτιάχνουμε τάρτες, Upside Down Cake, αλλά και τα γνωστά μηλαράκια-γλειφιτζούρια.

Καλή Γλυκιά κι Αμαρτωλή … Απόλαυση

 Από Aliki Alisa 

Χαλβάς Σιμιγδαλένιος σπιτικός κι αρωματικός

Οι ευεργετικές ιδιότητες του χαλβά: Ο χαλβάς είναι δημοφιλές γλύκισμα το οποίο συναντάται σε διάφορες παραλλαγές σε όλες τις χώρες των Βαλκανίων, της Μεσογείου και αρκετές της Μέσης Ανατολής (μέχρι και την Ινδία και το Πακιστάν). Πρώτες ύλες για το χαλβά είναι συνήθως κάποια λιπαρή ουσία (βούτυρο, ελαιόλαδο, ηλιέλαιο, ταχίνι), άμυλο (νισεστές, σιμιγδάλι, ταχίνι, ενώ σε μερικές χώρες χρησιμοποιούν και υλικά όπως καρότο, ρεβίθι ή παπάγια) και γλυκαντικές ουσίες (ζάχαρη, μέλι, πετιμέζι, γλυκόζη, χαρουπόμελο).

Μέσα στο χαλβά ή σαν διακόσμηση προστίθενται συνήθως διάφοροι ξηροί καρποί (κυρίως αμύγδαλα, κουουνάρια, μαύρες σταφίδες) και αρωματίζεται με μπαχαρικά (βανίλια, γαρύφαλλα, κανέλα, κάρδαμο, κρόκος), μέλι, κακάο ή σοκολάτα, ξύσμα ξινών φρούτων ή/και κομματάκια από αυτά, χυμούς φρούτων ή άλλα φυσικά αρωματικά παρασκευάσματα (ροδόνερο, αφεψήματα λουλουδιών). Η ονομασία του φαίνεται να προέρχεται από την αραβική ρίζα حلوى ή hulw (χαλβά) που σημαίνει γλυκό. Η προφορά της λέξης στις χώρες αυτές είναι περίπου ίδια, ωστόσο οι παραλλαγές ξεχωρίζονται από την όψη και την υφή. Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς μπήκε στην Ελλάδα πιθανολογείται ότι πέρασε στην ελληνική κουζίνα προς το τέλος του 12ου αιώνα.

 Τα σύγχρονα διατροφικά αδιέξοδα που δημιούργησε η τεχνολογία τροφίμων με την κατάχρηση συντηρητικών και χημικών υποκατάστατων, έστρεψαν και πάλι το ενδιαφέρον στις διατροφικές συνήθειες των περασμένων δεκαετιών και σε μία σειρά προϊόντων που αποτελούσαν τη βάση της διατροφής από αρχαιοτάτων χρόνων, ώστε άρχισαν να συζητιούνται το πετιμέζι, το ταχίνι και το σουσαμόλαδο. Ταιριάζει ο χαλβάς με τη νηστεία και θεωρείται παραδοσιακός όσο και απαραίτητος κατά τη Σαρακοστή, ενώ ταυτόχρονα είναι ιδιαίτερα θρεπτικός, γευστικός και ωφέλιμος για τον οργανισμό.

 Στη χώρα μας υπάρχει σε τρεις τύπους: Ο σουσαμένιος ο σιμιγδαλένιος και ο χαλβάς Φαρσάλων. Ο πρώτος είναι περισσότερο γνωστός σαν «χαλβάς του μπακάλη» παρασκευάζεται κατά 60% από το ταχίνι, που φτιάχνεται από πολτοποιημένο σουσάμι και έχει την τιμητική του κατά τη διάρκεια της νηστείας, κυρίως για όσους νηστεύουν και το λάδι.

Μελέτες έχουν αποδείξει τα σημαντικά πλεονεκτήματα του χαλβά στην ανθρώπινη υγεία, όπως την αντιγηραντική και αντιυπερτασική του δράση, καθώς και τη συμβολή του στην καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και στην πρόληψη του καταρράκτη. Μπορούμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε διάφορους γευστικούς συνδυασμούς, όπως χαλβά με γεύση βανίλια, κακάο ή ανάμεικτο, με αμύγδαλα, με μέλι, με επικάλυψη σοκολάτας, με φουντούκια ή σταφίδες κ.ά.

Μπορούμε επίσης να εντάξουμε στην καθημερινή διατροφή μας θρεπτικά σνακ με χαλβά, όπως γιαούρτι με χαλβά και φρούτα, μήλο γεμιστό με χαλβά, σάντουιτς με χαλβά ολικής αλέσεως και μπανάνα ή αραβική πίτα με χαλβά και ξηρούς καρπούς.  O συνδυασμός του χαλβά με φρέσκα ή αποξηραμένα φρούτα ή με ψωμί ολικής άλεσης συνιστά, στο πλαίσιο μιας ισορροπημένα διατροφής, την ιδανική λύση για φυσική ενδυνάμωση και ενίσχυση του οργανισμού το πρωί στο γραφείο ή στο σπίτι, το απόγευμα πριν από το γυμναστήριο ή ακόμα και πριν από τον ύπνο.

Χαλβάς Φαρσάλων (σαπουνέ): [4] Ο χαλβάς σαπουνέ είναι ο πιο μαλακός από τα είδη χαλβά με αρκετά λιπαρή γεύση. Παρασκευάζεται κυρίως από νισεστέ (συνήθως από ρύζι ή από καλαμπόκι – «κορν φλάουρ»), βούτυρο, νερό και ζάχαρη. Εναλλακτικά, κυρίως σε περιόδους νηστείας, χρησιμοποιείται ηλιέλαιο αντί για βούτυρο. Αν και στην κλασική συνταγή οι αναλογίες των υλικών είναι ίδιες με του σιμιγδαλένιου («ένα, δύο, τρία, τέσσερα»), ο τρόπος παρασκευής του είναι λίγο διαφορετικός.

Η διαδικασία ξεκινά με την παρασκευή καραμέλας, η οποία δίνει αργότερα χρώμα στο χαλβά, με κουταλιές από τη ζάχαρη. Ο νισεστές δεν καβουρδίζεται, αλλά διαλύεται στο νερό για να προστεθεί στην καραμέλα, ακολουθεί η ζάχαρη και ύστερα προστίθεται το βούτυρο. Το γλυκό σιγοβράζει μέχρι να πήξει αφήνοντας αυλάκια στον πάτο του σκεύους, οπότε τοποθετείται ανάποδα σε ταψί (ταβά) − με την κρούστα προς τα επάνω. Θεωρείται επιτυχημένος όταν έχει δημιουργήσει καλή κρούστα.

Αποτελεί παραδοσιακό γλυκό των Φαρσάλων, από όπου ονομάζεται φαρσαλινός, και συνήθως επίσης πωλείται μέσα σε ταβάδες στα πανηγύρια (παζάρι) της Θεσσαλίας, εκ των οποίων ονομάζεται και πανηγυριώτικος ή παζαριώτικος. Είναι γνωστοί αρκετοί Τούρκοι χαλβατζήδες της περιοχής, που έζησαν τον 19ο αιώνα, όπως οι Χαλίλ, Ισά, Σιάχης, Νουρά και Νουρής. Ο δήμος Φαρσάλων, σε συνεργασία με την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λάρισας και τους χαλβαδοποιούς, ξεκίνησε στις 14 Οκτωβρίου 2005 να διοργανώνει ετήσια «Γιορτή του Χαλβά Φαρσάλων». Στα Φάρσαλα παρασκευάζονταν και άλλες παραλλαγές («πίριντς», «κοματ», «σουσάμ», «ασουτέ») αλλά τελικά επικράτησε ο «σαπουνέ». Η παραλλαγή «κοματ» εξακολουθεί να πωλείται σε καταστήματα της Μακεδονίας (αν και δεν είναι εξακριβωμένο ότι είναι ακριβώς η ίδια).

Σιμιγδαλένιος σπιτικός χαλβάς: Παραδοσιακός σπιτικός χαλβάς ο οποίος παρασκευάζεται με βασικά υλικά το σιμιγδάλι, το βούτυρο (ή λάδι) και σιρόπι από ζάχαρη (ή πετιμέζι) και νερό. Είναι ο πιο γρήγορος και εύκολος στην κατασκευή. Η πιο γνωστή μέθοδος ονομάζεται και «ένα, δύο, τρία, τέσσερα» (1, 2, 3, 4) από τις ανολογίες των συστατικών (κατά όγκο) σύμφωνα με τη σειρά που χρησιμοποιούνται, δηλαδή: 1 μέρος βούτυρο (ή λάδι) – 2 μέρη σιμιγδάλι – 3 μέρη ζάχαρη (ή πετιμέζι) και – 4 μέρη νερό

Αρχικά καβουρντίζεται σε καυτό βούτυρο το σιμιγδάλι και εν συνεχεία στο μίγμα προστίθεται σιρόπι από ζάχαρη και νερό, το οποίο βράζει μέχρι να απορροφηθεί. Αρωματίζεται με κανέλα, γαρύφαλλα και ξύσμα πορτοκαλιού. Μόλις η υγρασία απορροφηθεί εντελώς, ο χαλβάς είναι έτοιμος και προστίθενται σταφίδες. Το γλυκό σερβίρεται είτε ζεστό μόλις πήξει το μίγμα σε μπολάκια με κουτάλι είτε, συνηθέστερα, πιέζεται σε κυκλική φόρμα με σχέδια για ζελέ και, αφού γυριστεί με αυτή ανάποδα σε πιατέλα, σερβίρεται σε κομμάτια. Παρόμοιος χαλβάς φτιάχνεται στην περιοχή Παντζάμπ, ενώ χρησιμοποιείται καθαρό βούτυρο – το ινδικό «γκι» (αγγλ. ghee), όπως και στον ινδικό «σούτζι χαλβά» (σιμιγδαλένιος χαλβάς).

Στην Ινδία, αν και ο σιμιγδαλένιος χαλβάς θεωρείται γλύκισμα των βόρειων περιοχών, τρώγεται αρκετά και προς το Νότο. Αρωματίζεται συνήθως με κάρδαμο, κρόκο και ροδόνερο. Διακοσμείται με αμύγδαλα, κάσιους, σταφίδες και κομμάτια φρούτων και σερβίρεται ζεστός. Στη Νότια Ινδία ξεχωρίζει η παραλλαγή χαλβά («αλβάα» στη γλώσσα Ταμίλ) της πόλης Τιρουνελβέλι, όπως και το δημοφιλές γλύκισμα από σιμιγδάλι γνωστό με το όνομα kesari ή kesari-bath στην επαρχία Καρνατάκα.

 Στην Ινδία και το Πακιστάν, το σιμιγδάλι ενίοτε αντικαθιστάται εξ ολοκλήρου από καρότα (αγγλ. gajar halwa), φύτρα πράσινου φασολιού («μουγκ νταλ χαλβά», αγγλ. moong dal halwa) ή νεροκολοκύθα («ντούντι χαλβά», αγγλ. doodi halwa). Μαζί με γάλα και καθαρό βούτυρο αποτέλεσμα είναι ένας υγρός, αλλά τριφτός σε υφή, χαλβάς.

Κετίν χαλβάς: [εικ.3] Ο κετέν χαλβάς (ή κετέν χελβά, τουρκ. keten helva, pişmaniye, σερβ. cèten halva, γερμ. Zuckerwatte) έχει ανοιχτό, συνήθως άσπρο χρώμα και νηματοειδή υφή σαν βαμβάκι, παρόμοια με το «μαλλί της γριάς». Παρά τις ομοιότητες στην όψη και την υφή, τόσο τα συστατικά όσο και η μέθοδος με την οποία φτιάχνονται διαφέρουν. Το γλυκό της τουρκικής κουζίνας (παλαιότερα αποκλειστικά χειμωνιάτικο) παρασκευάζεται από μια κολλώδη μάζα κυρίως από αλεύρι και ζάχαρη. Από αυτή, καθώς κυλλιέται συνεχώς σε ζάχαρη άχνη, διαχωρίζονται με τράβηγμα οι «ίνες» του κετέν χαλβά. Ορισμένες φορές στολίζεται με τριμμένο φυστίκι Αιγίνης.

Είναι δημοφιλές γλύκισμα κυρίως στη βορειοδυτική Τουρκία (Αδριανούπολη, Κωνσταντινούπολη), είναι όμως γνωστό και σε περιοχές όπου παρασκευαζόταν την περίοδο της Οθωμανική Αυτοκρατορίας (Γιάμπολ Βουλγαρίας, Σερβία, Κροατία), αν και η παράδοση της προετοιμασίας στο σπίτι τείνει με γοργό ρυθμό να εκλείψει. Στις σύγχρονες βιοτεχνίες ζαχαροπλαστικής η διαδικασία υποστηρίζεται πλέον μερικώς από μηχανικά μέσα.

Λόγω της μαλακής υφής του γλυκίσματος, ως χαλβάς χαρακτηρίζεται ο άνθρωπος που δεν παίρνει πρωτοβουλίες και ακολουθεί τις υποδείξεις των άλλων συνεχώς. Συμβολική χρήση πρωτογενών υλικών της γης, όπως σιτάρι, το κρασί, το λάδι και οι καρποί γίνεται γενικότερα και σε τελετουργικές προσφορές, στις καίριες στιγμές της καλλιέργειας της γης, από τη σπορά ως το μάζεμα των καρπών, αλλά και στα διαβατήρια έθιμα του κύκλου της ζωής: γέννηση – γάμος – θάνατος.

Στην Ελληνορθόδοξη Εκκλησία τα πολυσπόρια στα καρναβαλικά δρώμενα, οι νηστίσιμες στριφτές πίτες με γέμιση τρυφερών φύλλων και χορταρικών που μόλις έχουν βγει, οι χαλβάδες, οι λαλαγγίτες με σουσάμι και μέλι χαρακτηρίζουν όλο το λιτοδίαιτο των αγροτών μετά την κρεατοφαγία της 1ης εβδομάδας του Τριωδίου.

 Στην Ελλάδα αναβιώνει ως σήμερα το έθιμο του «χάσκα», παιχνίδι στο οποίο ο πατέρας ή η μητέρα δένει ένα κομμάτι χαλβά με νήμα που στερεώνει στην άκρη ενός ξύλου με μήκος ένα μέτρο περίπου (συνήθως τον πλάστη της πίτας) ή παλαιότερα στο ταβάνι. Μόλις τελειώσει το τραπέζι της Τυρινής, όλοι οι παρακαθήμενοι περιμένουν τη σειρά τους στο τραπέζι με τα χέρια πισθάγκωνα, για να μην μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν, και το στόμα ανοικτό. Ο πατέρας ή η μητέρα παίρνει το ξύλο με το χαλβά και το περιφέρει μπροστά στο στόμα όλων ως εκκρεμές από τον μικρότερο στο μεγαλύτερο και αρχίζει να κατευθύνει το κομμάτι στο ανοιχτό στόμα αυτού που περιμένει να το χάψει. Όποιος το πιάσει είναι ο νικητής.

 Στις Ισλαμικές χώρες ο χαλβάς έχει καθιερωθεί ως κυρίως γλυκό στο Ραμαζάνι, ιδιαίτερα κατά την τριήμερη γιορτή με την οποία τελειώνει (αραβ. «Ιντ αλ-φιτρ»: εορτή τέλους νηστείας). Στο Αφγανιστάν τη νύχτα πριν την εορτατική μέρα οι οικογένειες κάθε γειτονιάς μαζεύονται στο σπίτι ενός σεβάσμιου προσώπου για να φτιάξουν χαλβά τον οποίο μοιράζονται τα μέλη τους και, αν περισσέψει μετά τη γιορτή, για να πάρουν στο σπίτι.

Στην Ελλάδα προτιμούμε χαλβάδες σκληρούς που σπάνε σε κομμάτια και έχουν μέσα άφθονα αμύγδαλα ή στραγάλια – τους γνωρίζουμε και σαν χαλβαδόπιτες ή σαν χαλβά «κομμάτ» – αλλά κυρίως χαλβάδες με ταχίνι όπως ο γνωστός μας χαλβάς του εμπορίου χωρίς τον οποίο δεν νοείται σαρακοστή. Την διάδοση του τελευταίου, την οφείλουμε στους πρόσφυγες που ήρθαν από τη Μ.Ασία μετά την καταστροφή και έφεραν μαζί τους και τις τέχνες τους.

Χαλβάς Σιμιγδαλένιος σπιτικός κι αρωματικός

    1 φλ. τσαγιού ελαιόλαδο
    1 φλ. τσαγιού σιμιγδάλι ψιλό
    1 φλ. τσαγιού σιμιγδάλι χοντρό
    2 φλ. τσαγιού ζάχαρη μαύρη
½ φλ. πετιμέζι
    4 φλ. τσαγιού νερό
    ½ φλ. τσαγιού σταφίδα κορινθιακή (μαύρη)
    ½ φλ. τσαγιού αμύγδαλο καβουρντισμένο (χωρίς την φλούδα του)
    ½ φλ. τσαγιού κουκουνάρια καβουρντισμένα
    1 φλούδα λεμονιού
1 φλούδα πορτοκαλιού
    1 κ.σ. κανέλα Κεϋλάνης
    1 ξυλάκι κανέλας Κεϋλάνης
    Λίγα γαρίφαλα.

Σε κατσαρόλα βράζουμε το νερό με τη ζάχαρη, το ξύλο κανέλας, τις φλούδες λεμονιού και πορτοκαλιού, μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη.

Σε βαθιά κατσαρόλα ζεσταίνουμε σε μέτρια φωτιά το ελαιόλαδο και καβουρντίζουμε το σιμιγδάλι, ανακατεύοντας με ξύλινη κουτάλα, μέχρι να ροδίσει καλά και να σκουρύνει, για 6 περίπου λεπτά.  Τότε προσθέτουμε την κανέλα (σκόνη), τα κουκουνάρια και το αμύγδαλο. Βγάζουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά. Με κουτάλα και με πολύ προσοχή ρίχνουμε λίγο λίγο το ζεστό σιρόπι στο καβουρντισμένο σιμιγδάλι. Προσοχή, γιατί πετάγεται το μείγμα και καίει πολύ. Ρίχνουμε στον χαλβά, τις σταφίδες και ανακατεύουμε μέχρι να ξεκολλάει από την κατσαρόλα.

Τον σκεπάζουμε με μια καθαρή πετσέτα και τον αφήνουμε να κρυώσει 10 περίπου λεπτά, τον αδειάζουμε σε φόρμα και αφήνουμε να κρυώσει καλά.

Τον σερβίρουμε αφού τον πασπαλίσουμε με κανέλα, ζάχαρη χοντρή ή σουσάμι και τον συνοδεύουμε με παγωτό, γλυκό κουταλιού ή παγωτό. Επίσης μπορούμε να τον χρησιμοποιήσουμε σε κρέπα ή βάφλα.

Σουσάμι… άνοιξε

> Για τη καρδία και το μυαλό: Το σουσάμι είναι ένα τρόφιμο φυτικής προέλευσης, άκρως τονωτικό για τον οργανισμό, αφού περιέχει βιταμίνες του συμπλέγματος Β που ωψελούν το νευρικό σύστημα, φώσφορο που ενισχύει τη μνήμη και πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, που συμβάλλουν στην καλύτερη λειτουργία της καρδιάς και των αγγείων.

> Ωφέλιμο για τα οστά: χάρη στην περιεκτικότητά του σε σίδηρο (καταπολεμά την αναιμία), ασβέστιο και άλλα πολύτιμα μέταλλα και ιχνοστοιχεία, προσφέρει ακριβώς εκείνα τα «συστατικά» που εξυπηρετούν τη σωστή μεταβολική λειτουργία και την ενίσχυση των οστών.

> Ενάντια στη κακή χοληστερόλη: Το σουσάμι και ο νηστήσιμος χαλβάς αποτελούν καλή πηγή φυτικών ινών, που μειώνουν τα επίπεδα της κακής (LDL) χοληστερόλης στο αίμα και διευκολύνουν την πέψη.

> Εληξίριο νεότητας: Το σουσάμι περιέχει φυσικά αντιοξειδωτικά -λιγνάνες και βιταμίνη Ε- καθώς και σελήνιο, που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των ελεύθερων ριζών, οι οποίες επιταχύνουν τη γήρανση της επιδερμίδας.

Οι ευεργετικές ιδιότητες όλων των προϊόντων που παράγονται με βάση το σουσάμι – ταχίνι, χαλβάς και παστέλι επιβεβαιώθηκαν και επιστημονικά. Δύο παράλληλες έρευνες, οι οποίες μόλις ολοκληρώθηκαν, απέδειξαν ότι το σουσάμι λόγω της βιταμίνης Ε και της δράσης των λιγνανών του (της σησαμινόλης και της σησαμίνης, δύο συστατικών του σησαμόσπορου με αντιοξειδωτικές ιδιότητες που δρουν κατά του γήρατος), διαθέτει σημαντικές αντιγηραντικές και αντιυπερτασικές ιδιότητες.

Η πρώτη έρευνα πραγματοποιήθηκε από το Εργαστήριο Μικροβιολογίας και Υγιεινής Τροφίμων του τμήματος Γεωπονίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και είχε θέμα «Σουσάμι, ταχίνι, χαλβάς ιδιότητες και Ευεργετικές Δράσεις» και η δεύτερη από το Εργαστήριο Χημείας και Τεχνολογίας Τροφίμων του ΑΠΘ με τίτλο «Χημική Σύσταση και Διατροφική Αξία του Σησαμόσπορου».

Το σουσάμι – ένα προϊόν που οι αρχαίοι Έλληνες όπως και οι υπόλοιποι λαοί της Μεσογείου χρησιμοποιούσαν στην καθημερινή τους διατροφή – βοηθά στην καταπολέμηση της χοληστερίνης, στη σωστή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, στην πρόληψη του καταρράκτη και στην αντιμετώπιση του διαβήτη. Η συμβολή του χαλβά στην αντιμετώπιση της αρτηριοσκλήρυνσης και στη σωστή λειτουργία του ήπατος είναι επίσης ιδιαιτέρως σημαντική. Συνεπώς, προϊόντα με βάση το σουσάμι. όπως είναι το ταχίνι. ο χαλβάς και το παστέλι διαθέτουν εξίσου ευεργετικές ιδιότητες.

Εξάλλου, αντίστοιχη έρευνα της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, του Γενικού Χημείου του Κράτους και της Εταιρείας Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης Βιομηχανίας Τροφίμων (η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα τον Δεκέμβριο του 1999) είχε αναδείξει τη θρεπτική αξία του παστελιού, λόγω των δύο συστατικών του, του σουσαμιού και του μελιού. [1]

Το παστέλι περιέχει μεγάλο ποσοστό πρωτεϊνών και διαιτητικών ινών και παρ’ ότι περιέχει υψηλό ποσοστό λιπιδίων, η χοληστερόλη απουσιάσει. Τα κορεσμένα λιπαρά οξέα είναι χαμηλά, ενώ περιέχει μονοακόρεστα και πολυακόρεστα. Αξίζει να σημειωθεί ότι στα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα επικρατούν το λινελαϊκό και το λινολενικό – απαραίτητα λιπαρά οξέα τα οποία ο ανθρώπινος οργανισμός δεν μπορεί να συνθέσει αλλά τα προμηθεύεται από τα λιπίδια του φυτικού βασιλείου.

Επίσης, το παστέλι περιέχει πλούσιες ποσότητες ασβεστίου, μαγνησίου» σιδήρου και φωσφόρου. Ο χαλβάς (όπως και το παστέλι), είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την παράδοση και τις διατροφικές συνήθειες του λαού μας σε περιόδους νηστείας, είναι άριστος συνδυασμός πρωτεϊνών, υδατανθράκων και ακόρεστων λιπαρών, σε ιδανικές αναλογίες για τη διατροφή μας. Είναι προϊόν φυσικό και υγιεινό, χωρίς συντηρητικά ή πρόσθετα, διαθέτει πλήθος βιταμινών, μετάλλων, ιχνοστοιχείων και βοηθά στην αποτοξίνωση του οργανισμού.

Ιδιότητες και ευεργετικές δράσεις των προϊόντων με βάση το σουσάμι:
Καταπολεμούν την χοληστερίνη
Ενισχύουν την καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος
Προλαμβάνουν τον καταρράκτη
Βοηθούν στην αντιμετώπιση του διαβήτη
Καταπολεμούν την υπέρταση
Συντείνουν στην αντιμετώπιση της αρτηριοσκλήρυνσης
Συμβάλλουν στη σωστή λειτουργία του ήπατος

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στο EDW HELLAS και στο DIET-WEB
***Από Aliki Alisa  

Οι ιδιότητες του Κρίταμου

Από..Διακόνημα
Έντονα αρωματικό βότανο, συμβάλει στην αντιμετώπιση των καφέ κηλίδων, προσφέρει λάμψη και βελτιώνει τον τόνο του δέρματος.
To Crithmum maritimum ή Κρίθμον το παραθαλάσσιον, είναι κοινώς γνωστό ως κρίταμο. Πρόκειται για ένα εδώδιμο άγριο φυτό που απαντάται στις χώρες της Μεσογείου και των δυτικών ακτών της Ευρώπης όπως η Ελλάδα και οι Κανάριοι Νήσοι αντίστοιχα, στις νότιες και δυτικές ακτές της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας και στη Βόρεια Αφρική και στη Μαύρη Θάλασσα. Είναι ένα πολυετές φυτό με μπλε – πράσινα κλαδιά και φύλλα και κίτρινα – πράσινα λουλούδια. Το κρίταμο κατατάσσεται στα αλόφυτα διότι ευδοκιμεί σε εδάφη με πολύ υψηλή αλατότητα. Έχει αναπτύξει συστήματα άμυνας και προσαρμογής προκειμένου να επιβιώσει στα σκληρά οικοσυστήματα όπου αναπτύσσεται.
Μυθολογία
Σύμφωνα με τη μυθολογία ο Δίας θύμωσε τόσο πολύ με τον Προμηθέα, ο οποίος είχε το θράσος να του προσφέρει ένα πιάτο γεμάτο κόκαλα με λίπος αντί για ένα καλό κομμάτι κρέας, ώστε αφαίρεσε τα προνόμια της φωτιάς από τη Γη τιμωρώντας έτσι τους ανθρώπους πολύ σκληρά. Στη συνέχεια, ο Προμηθέας με πονηριά κατόρθωσε να κλέψει τη φωτιά πίσω από τον Όλυμπο, κρύβοντάς την στο εσωτερικό μιας σχισμής ενός κρίταμου, και να τη δώσει πίσω στην ανθρωπότητα. Για τις ενέργειές του τιμωρήθηκε αυστηρά από το Δία, ο οποίος τον έδεσε σε ένα βράχο, ενώ ένας αετός έτρωγε το συκώτι του κάθε μέρα. Έκτοτε το κρίταμο συνδέεται με τον άνθρωπο και τη χρήση της φωτιάς για να επιβιώσει και να εκπολιτιστεί.
Παραδοσιακές χρήσεις
Η ιστορία του κρίταμου χρονολογείται από την αρχαιότητα. Στην αρχαία Ελλάδα διάσημοι γιατροί, όπως ο Διοσκουρίδης, ο πατέρας της φαρμακολογίας και ο περίφημος βοτανολόγος Πλίνιος αναφέρονται στο φυτό και τις πολύτιμες ιδιότητες του. Είχαν σε μεγάλη εκτίμηση το κρίταμο, που περιέχει αιθέρια έλαια, μεταλλικά άλατα, ιώδιο και βιταμίνες, συστατικά ορεκτικά, τονωτικά, ότι πρέπει για μια ωραία σαλάτα. Από την εποχή του Ιπποκράτη, το κρίταμο θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά φάρμακα και μέχρι σήμερα χρησιμοποιείται για τη διουρητικές και αποτοξινωτικές τους ιδιότητες. Οι σπόροι του φυτού έχουν μεγάλη ομοιότητα με το κριθάρι, γι’ αυτό οι αρχαίοι Έλληνες το ονόμαζαν «κρίθμον».
Το φυτό αναφέρεται από τον John Gerard στο Materia Medica (1597). Ο Nicholas Culpeper περιγράφει το φυτό (1653) ως ένα ευχάριστο, ζεστό φυτό με πικάντικη γεύση και χωνευτική δράση. Το κρίταμο είναι πιθανότατα ένα από τα είδη που αναφέρονται από τον Σαίξπηρ στο Βασιλιά Ληρ. Σήμερα το κρίταμο χρησιμοποιείται ευρέως στη μαγειρική ειδικά για την νησιωτική Ελλάδα, καθώς τα φύλλα και οι βλαστοί του είναι εξαιρετική σαλάτα.
Ιδιότητες και σύγχρονες χρήσεις

Περιέχει πολλά θρεπτικά συστατικά, όπως είναι το ιώδιο, και οι βιταμίνες E, C και Κ και τα μεταλλικά άλατα. Επίσης περιέχει υψηλής ποιότητας αντιοξειδωτικές ουσίες και λιπαρά ωμέγα- 3 και χρησιμοποιείται στην φαρμακευτική ως διουρητικό και καθαριστικό του αίματος, ενώ είναι και ευεργετικό για το συκώτι.
Το εκχύλισμα και το αιθέριο έλαιο του κρίταμου χρησιμοποιούνται στην κοσμητολογία. Το κρίταμο διαθέτει ένα εύρος ιδιοτήτων και εφαρμογών σε καλλυντικά προϊόντα. Παίζει ρόλο στη διέγερση του μηχανισμού επούλωσης του δέρματος και βοηθά στη ρύθμιση της παραγωγής κερατίνης προσφέροντας λάμψη στην επιδερμίδα και βελτιώνοντας τον τόνο. Επιπλέον, έχει επίδραση στην αποχρωμάτωση των καφέ κηλίδων του δέρματος. Πλούσιο σε αμινοξέα και φαινολικές ενώσεις, ενισχύει την αντιοξειδωτική προστασία και τονώνει αποτελεσματικά την ανανέωση του δέρματος παρέχοντας άριστα αντιγηραντικά αποτελέσματα.
Οι νεαροί βλαστοί και τα φύλλα του συλλέγονται από Απρίλιο έως Ιούνιο και διατηρούνται στην άλμη. Χρησιμοποιούνται στις σαλάτες. Επίσης βλαστοί και άνθη τηγανίζονται και γίνονται ομελέτες. Στη φαρμακευτική χρησιμοποιείται ως ορεκτικό, διουρητικό, αντιμικροβιακό, καθαριστικό του αίματος και ευεργετικό στο συκώτι. Σύμφωνα με τον Αντώνη Αλιμπέρτη στο βιβλίο του «Θεραπευτικά, αρωματικά και εδώδιμα φυτά της Κρήτης» το αιθέριο έλαιό του είναι πολύ καλό αφροδισιακό. Mε τα κρίταμα κάνει κανείς πολύ ωραίο αλάτι. Αρκεί να τα αποξηράνει και να τα τρίψει, έχουν κρατήσει την αλμύρα και γίνονται φοβερό καρύκευμα.

Πηγές :fytokomia.gr -alekati.gr- proionta-tis-fisis.blogspot.com - enallaktikidrasi.gr

Χρόνια πολλά, χρόνια καλά χρόνια γεμάτα υγεία και του Χριστού η γέννηση να φέρει ευτυχία.

Χρόνια πολλά, χρόνια καλά χρόνια γεμάτα υγεία
και του Χριστού η γέννηση να φέρει ευτυχία.

Τσάι με τζίντζερ

Τσάι με τζίντζερ για απώλεια βάρους και ενεργοποίηση του μεταβολισμού Κατηγορία: Δίαιτα - Διατροφή, Ροφήματα Σύμφωνα με τις διδασκαλίες των θιβετιανών μοναχών το τζίντζερ τονώνει την κυκλοφορία του αίματος και βελτιώνει τον μεταβολισμό. Επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι το τσάι με τζίντζερ είναι αποτελεσματικό στην απώλεια βάρους επειδή περιέχει αιθέρια έλαια που αυξάνουν το μεταβολισμό. Το τζίντζερ είναι πλούσιο σε υδατάνθρακες, φυτικές ίνες και μέταλλα όπως κάλιο, μαγνήσιο, σίδηρο, ασβέστιο, νάτριο, ψευδάργυρο, φαινόλες, αμινοξέα και βιταμίνες Α, Β1, Β2 και C. Το φυτό αυτό περιέχει, επίσης, απαραίτητα στοιχεία για τη σωστή λειτουργία των αμινοξέων του σώματος και ιχνοστοιχεία. Δυο απο τις πιο δημοφιλείς συνταγές είναι το τσάι τζίντζερ με το σκόρδο και το Τσάι τζίντζερ με βότανα και εσπεριδοειδή που βοηθάνε στην αποτελεσματική απώλεια βάρους, στην ενεργοποίηση του μεταβολισμού και μας δίνει το αίσθημα του κορεσμού. Το τσάι συνιστάται να το καταναλώνουμε σε συνδυασμό με το διατροφικό μας πρόγραμμα.                                                                                                                                                                       Τσάι τζίντζερ με το σκόρδο Υλικά 1 μικρή ρίζα τζίντζερ (σε μέγεθος δαμάσκηνου) 2 σκελίδες σκόρδο 2 λίτρα νερό 2 κουταλιές πράσινο τσάι ή μαύρο τσάι ή λουίζα ή τσουκνίδα (προαιρετικά) Χυμό λεμόνι Εκτέλεση Ξεφλουδίζουμε τη ρίζα τζίντζερ και το σκόρδο και τα κόβουμε σε λεπτές φέτες. Βράζουμε το νερό και το βάζουμε σε μια κανάτα μαζί με το τζίντζερ και το σκόρδο. Προαιρετικά προσθέτουμε πράσινο τσάι. Σκεπάζουμε την κανάτα και αφήνουμε για 30 λεπτά. Φιλτράρουμε το τσάι σε ένα μπουκάλι και σερβίρουμε με λίγο χυμό λεμόνι. Καταναλώνουμε μέχρι και 2 λίτρα κατά τη διάρκεια της ημέρας.                                                                                        Τσάι τζίντζερ με βότανα και εσπεριδοειδή Υλικά 1 λίτρο νερό 2 κουταλιές ψιλοκομμένη ρίζα τζίντζερ 70 γραμμ. φύλλα μέντας 1 πρέζα κάρδαμο 90 ml χυμό λεμονιού 60 ml χυμό πορτοκαλιού 1/4 κουταλάκι κανέλα 1 κουταλιά πράσινο τσάι ή μαύρο τσάι ή λουίζα (προαιρετικά) 1 κουταλάκι μέλι (προαιρετικά) Εκτέλεση Χτυπάμε στο μπλέντερ το τζίντζερ, τα φύλλα μέντα και το κάρδαμο. Βράζουμε το νερό και το βάζουμε σε μια κανάτα μαζί με το μείγμα του τζίντζερ, μέντας και κάρδαμου. Προαιρετικά προσθέτουμε πράσινο τσάι. Σκεπάζουμε την κανάτα και αφήνουμε για 30 λεπτά. Φιλτράρουμε το τσάι σε ένα μπουκάλι και προσθέτουμε το χυμό λεμονιού, τον χυμό πορτοκαλιού και την κανέλα. Σερβίρουμε με ένα κουταλάκι μέλι και το καταναλώνουμε μέχρι και 2 λίτρα κατά τη διάρκεια της ημέρας.
  Αναδημοσίευση από 

Κατσαρίδες;Θα πρέπει να δοκιμάσουμε πιο φυσικούς τρόπους εξόντωσης της.....

Πώς θα διώξουμε τις κατσαρίδες;

Θεωρούνται τα πρώτα φτερωτά έντομα στον κόσμο, το είδος τους έχει μείνει απαράλλαχτο εδώ και περίπου 300 εκατ. χρόνια, λατρεύουν το ζεστό, υγρό και σκοτεινό περιβάλλον και τρέφονται με υπολείμματα τροφών, ρούχα, χαρτιά, μικρά έντομα κ.λπ. Ο λόγος για τους πιο ανεπιθύμητους οικιακούς επισκέπτες: τις κατσαρίδες.

Το γνωστό «τέλειο έντομο», που θα επιβιώσει από οποιαδήποτε παγκόσμια οικολογική, πυρηνική ή άλλη καταστροφή, η κατσαρίδα έχει την…τιμητική της το καλοκαίρι, ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Παρά τις επισκέψεις της όμως, κανείς δεν την υποδέχεται με «ανοιχτές αγκάλες». Αντίθετα, η σαγιονάρα στο ένα χέρι και το εντομοαπωθητικό στο άλλο, είναι μία σκηνή που όλοι έχουμε επιχειρήσει, προκειμένου να απαλλαγούμε από αυτήν. Επειδή συνήθως η προσπάθεια είναι απόλυτα… αποτυχημένη, πριν καλέσουμε τους ειδικούς, ίσως θα πρέπει να δοκιμάσουμε πιο φυσικούς τρόπους εξόντωσης της.
1. Αρχικά, να θυμάστε ότι οι κατσαρίδες απεχθάνονται τα δαφνόφυλλα, τις φέτες του αγγουριού και το σκόρδο. Άρα καλό θα ήταν να αφήσετε κάπου κοντά στα μέρη που συχνάζουν (συνήθως ντουλάπια κουζίνας και μπάνιου) τα μικρά αυτά «δώρα». Βέβαια, υπάρχει ο κίνδυνος να γεμίσετε μυρμήγκια και άλλα έντομα.
Plus: ένα καλό κόλπο είναι όταν σφουγγαρίσετε το σπίτι σας, να προσθέσετε μερικά φύλλα δάφνης στο νερό. Αυτό θα αποτρέψει επιδρομές τους στο σπίτι σας.
2. Ένα καλό απωθητικό είναι ένα παρασκεύασμα από βορικό οξύ, ζάχαρη και σιτάρι ή αλεύρι. Φτιάξτε μικρές μπαλίτσες από αυτό το μίγμα και τοποθετήστε τις στα μέρη που εμφανίζονται οι κατσαρίδες. Σύντομα θα δηλητηριαστούν καταπίνοντας το οξύ.
3. Η αμμωνία είναι ένας ακόμα εχθρός της κατσαρίδας. Προσθέστε δύο φλιτζάνια αμμωνίας σε ένα κουβά γεμάτο νερό και ξεπλύνετε το μέσα στο νεροχύτη. Η αμμωνία που υπάρχει στο νερό θα «κυνηγήσει» τις κατσαρίδες μακριά από το σπίτι σας.
4. Η ναφθαλίνη δεν είναι κάτι που αγαπούν οι κατσαρίδες, επομένως καλό θα ήταν να τοποθετήσετε μπάλες ναφθαλίνης μέσα στα ντουλάπια, στο νεροχύτη της κουζίνας, κάτω από το ψυγείο και όπου αλλού θεωρείτε ότι έχουν «πέρασμα» τα συγκεκριμένα έντομα.
5. Μία καλή παγίδα για κατσαρίδες είναι ένα βάζο με …νερό. Απλά τοποθετήστε ένα βάζο με νερό κοντά στον τοίχο και αυτό σύντομα θα γίνει πόλος έλξης για τις κατσαρίδες. Απλά, μην ξεχάσετε να προσθέσετε και λίγη αμμωνία ή ένα από τα δολώματα που κυκλοφορούν στο εμπόριο, ειδικά για κατσαρίδες.
Το «κόλπο» είναι ότι οι κατσαρίδες, αν και μπορούν να επιβιώσουν για μήνες χωρίς τροφή, χρειάζονται καθημερινά νερό. Γι αυτόν το λόγο, καλό θα ήταν να μην αφήνετε νερό στο νεροχύτη, άπλυτα πιάτα ή άλλες «εστίες» νερού σε μέρη του σπιτιού.
6. Ο πιο απλός τρόπος για να απαλλαγείτε από τις κατσαρίδες είναι το σαπουνόνερο. Προσθέστε σαπούνι ή απορρυπαντικό σε νερό και απλώστε το στην επιφάνεια που εμφανίστηκε η κατσαρίδα. Την επόμενη φορά που θα πλησιάσει, το μίγμα αυτό θα τη σκοτώσει μέσα σε λίγα λεπτά.
7. Η μαγειρική σόδα είναι μία ακόμα λύση. Βάλτε μαγειρική σόδα σε φύλλα λάχανου ή μαρουλιού και τοποθετήστε το στις περιοχές όπου εισβάλλουν οι κατσαρίδες. Το «γεύμα» αυτό θα τις κάνει να μη σας ξαναεπισκεφτούν. Εναλλακτικά, μπορείτε να προσθέσετε και ζάχαρη. Οι κατσαρίδες δύσκολα θα αντισταθούν στη «μοιραία» αυτή λιχουδιά.
8. Να θυμάστε ότι οι κατσαρίδες έλκονται από τις περιοχές, όπου έχουν ήδη ρυπανθεί με περιττώματα κατσαρίδων. Καθαρίστε πολύ καλά και φροντίστε έπειτα να στεγνώσετε τις συγκεκριμένες περιοχές, ώστε να μην μείνουν υπολείμματα νερού, που μπορεί να τις προσελκύσουν ξανά.

Τελικά, η μουστάρδα πόσες άλλες ανεξερεύνητες χρήσεις έχει?????

11+1 ανεξερεύνητες χρήσεις της μουστάρδας

Άλλοτε πικάντικη και άλλοτε γλυκιά, η μουστάρδα αποτελεί απαραίτητη σάλτσα ενός λαχταριστού burger ή μίας μερίδας από τηγανητές πατάτες και το απόλυτο καρύκευμα, που αποθεώνει ένα «βρώμικο».

Οι διαιτολόγοι επιμένουν ότι είναι το ιδανικό υποκατάστατο για κέτσαπ και μαγιονέζα, όταν θέλετε να χάσετε βάρος, ενώ η χρήση της ως μπαχαρικό, τουλάχιστον με τη μορφή σκόνης, αναφέρεται σε ινδικά και σουμεριακά κείμενα ήδη από το 3.000 π.Χ.
Αργότερα αναφορές της γευστικής μουστάρδας υπάρχουν σε ελληνικά, ρωμαϊκά κείμενα αλλά και στη Βίβλο, όπου ο σπόρος της μουστάρδας αναδεικνύεται ως σύμβολο πίστης. Ο Ιπποκράτης από την άλλη, χρησιμοποιούσε τους σπόρους της ως φάρμακο και έφτιαχνε έμπλαστρα από μουστάρδα για να θεραπεύσει το κρύωμα. Τελικά, η μουστάρδα πόσες άλλες ανεξερεύνητες χρήσεις έχει;
Τομέας υγεία
1. Μειώνει τον πονόλαιμο
Αν θέλετε να απαλλαγείτε από τον πονόλαιμο, αναμίξτε 1 κουταλιά της σούπας σπόρους μουστάρδας, χυμό από 1/2 λεμόνι, 1 κουταλιά της σούπας αλάτι, 1 κουταλιά της σούπας μέλι και 1 1/4 φλιτζάνι βραστό νερό και αφού το αφήσετε να «καθίσει» για 15 λεπτά κάντε γαργάρες.
2. Αντικαρκινική δράση
Η μουστάρδα είναι πλούσια σε ισοθειοκυανικό αλλύλιο (AITC), που σύμφωνα με ερευνητές θα μπορούσε να εμποδίσει την εξάπλωση του καρκίνου ή ακόμα και να τον θεραπεύσει. Η ένωση αυτή μάλιστα εικάζεται, ότι είναι ιδιαίτερα ευεργετική στην περίπτωση του καρκίνου της ουροδόχου κύστης, αλλά όλα αυτά αποτελούν ακόμα θεωρίες χωρίς επιστημονικές αποδείξεις.
3. Θεραπεία για τη συμφόρηση στο στήθος
Μία συνταγή λέει, ότι αν τρίψετε μουστάρδα στο στήθος σας, με ένα πανί, που προηγουμένως έχετε βουτήξει σε ζεστό νερό, θα μπορούσατε να απαλλαγείτε από τη συμφόρηση και τον πόνο στο στήθος.
4. Μυοχαλαρωτική...δράση
Για να χαλαρώσετε τους μυς σας, ετοιμάστε ένα ζεστό μπάνιο και προσθέστε 2 κουταλιές της σούπας σκόνη μουστάρδας, λίγες σταγόνες από το αγαπημένο σας αιθέριο έλαιο (καλό θα ήταν να προτιμήσετε δεντρολίβανο) και μερικές πρέζες αλάτι.
5. Ανακουφίζει από τα καψίματα
Εάν πάθετε ένα ήπιο έγκαυμα ενώ μαγειρεύετε, αφήστε να τρέξει κρύο νερό στην πληγείσα περιοχή και έπειτα τοποθετήστε λίγη μουστάρδα πάνω της. Η μουστάρδα εξασθενεί τον πόνο και συνήθως εμποδίζει το σχηματισμό των φυσαλίδων.
Τομέας προσωπική φροντίδα
6. Για δέρμα μωρού
Η μουστάρδα μπορεί να είναι η απάντησή σε ένα ταλαιπωρημένο δέρμα, καθώς πολλοί ισχυρίζονται, ότι μπορείτε να φτιάξετε μία υπέροχη μάσκα προσώπου. Απλά, τρίψτε λίγη ποσότητα στο δέρμα σας και αφήστε τη να καθίσει για λίγα λεπτά. Ξεπλύνετε και θα δείτε ότι έχετε αποκτήσει την πολυπόθητη απαλότητα. Ωστόσο, επικοινωνήστε με το δερματολόγο σας, πριν επιχειρήσετε οτιδήποτε, καθώς ενδέχεται να σας προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.
7. Αντί για...conditioner
Το λάδι της μουστάρδας μπορεί κάλλιστα να γίνει το νέο σας conditioner. Για καλύτερα μάλιστα αποτελέσματα, κάντε μασάζ στα μαλλιά σας και αφήστε τη μουστάρδα όλη την ημέρα, πριν λουστείτε.
8. Spa ποδιών
Μετά από μία κουραστική μέρα, ένα ποδόλουτρο είναι μαγική λύση για να χαλαρώσετε. Γεμίστε μια λεκάνη με ζεστό νερό και προσθέστε μερικές κουταλιές της σούπας σκόνη μουστάρδας. Μουλιάστε για περίπου μισή ώρα και απλά απολαύστε.
Τομέας καθαριότητα
9. Κατσαρολικά με λίπη
Η σκόνη μουστάρδας είναι ένας πολύ καλός και φτηνός τρόπος για να καθαρίσετε τα γεμάτα λίπη κουζινικά σας σκεύη, καθώς έχει την ιδιότητα να απορροφά το λίπος. «Ψεκάστε» ένα ή δύο κουταλάκια του γλυκού σκόνη μουστάρδας σε ένα λιπαρό τηγάνι και χρησιμοποιήστε ένα πινέλο για να την απλώσετε σε όλη την επιφάνεια. Τρίψτε ελαφρά και ξεπλύνετε.
10. Αφαιρέστε τις μυρωδιές από τα μπουκάλια
Αν θέλετε να χρησιμοποιήσετε ξανά ένα μπουκάλι, αλλά δε θέλετε να μυρίζει σαν το υγρό που περιείχε πριν, η σκόνη μουστάρδας είναι ένα μεγάλο κόλπο. Ρίχτε λίγη ποσότητα μέσα στο μπουκάλι, προσθέστε ζεστό νερό και ανακινείστε. Ξεπλύνετε τη μουστάρδα πολύ καλά και η η μυρωδιά θα αποτελεί παρελθόν.
11. Αποσμητικό…πιάτων
Φτιάξτε μια πάστα με σκόνη μουστάρδας και νερό, τρίψτε τη στα πιάτα σας και ξεπλύνετε. Η μουστάρδα απορροφά όλες τις δυσάρεστες μυρωδιές με απλές, καθημερινές κινήσεις.
Extra tip: Επειδή κανείς δε θέλει να γεμίσει ο κήπος του, ζιζάνια, φυτέψτε σπόρους μουστάρδας. Οι σπόροι έχουν την ιδιότητα να εμποδίζουν την ανάπτυξή τους. Ωστόσο, συμβουλευτείτε έναν γεωπόνο πριν το επιχειρήσετε.

Τα αυγά και ο «μύθος» της αυξημένης χοληστερίνης

0
inShare

Νεότερες έρευνες ανατρέπουν τη διαδεδομένη πεποίθηση

Τα αυγά έχουν βρεθεί πολλές φορές στο επίκεντρο διαφόρων συζητήσεων, ενώ έχουν υπάρξει αντικείμενο μελέτης για πολλούς ερευνητές και επιστήμονες, καθώς είναι τροφή υψηλής βιολογικής αξίας και θεωρούνται από τα πλέον πλούσια σε θρεπτικά συστατικά τρόφιμα που μας χαρίζει η φύση.

Ένα αυγό απαρτίζεται κυρίως από τρία μέρη. Τα δυο πιο σημαντικά είναι ο κρόκος και το ασπράδι. Ο κρόκος είναι μια πορτοκαλοκίτρινη ημίρρευστη σφαίρα και περιέχει το μεγαλύτερο μέρος των θρεπτικών ουσιών. Το ασπράδι ή λεύκωμα είναι ένα παχύρευστο διαφανές υγρό, το οποίο σταθεροποιείται και αποκτά ένα λευκό χρώμα μετά την θερμική επεξεργασία του, που αποτελείται κυρίως από πρωτεΐνη, την αλβουμίνη. Το τρίτο μέρος συγκρατεί τον κρόκο στο κέντρο του αυγού.

Τα αυγά αποτελούν μια πολύ καλή πηγή μετάλλων και βιταμινών, απαραίτητα για την καλή υγεία και την ανάπτυξη. Είναι πλούσια σε ασβέστιο, φώσφορο, νάτριο, κάλιο, βιταμίνη Α, Β12, φυλλικό οξύ, ενώ περιέχουν σημαντικές ποσότητες σιδήρου. Επίσης το ασπράδι των αυγών είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε υψηλής βιολογικής αξίας πρωτεΐνη, καθώς περιέχει όλα τα απαραίτητα αμινοξέα, ενώ ο κρόκος περιέχει τα λιπίδια που είναι κυρίως φωσφολιπίδια, ενώ η αναλογία πολυακόρεστων λιπαρών οξέων προς τα κορεσμένα είναι αρκετά υψηλή. Έτσι το αυγό θεωρείται μια πολύτιμη τροφή.

Ένα όμως είναι το θρεπτικό συστατικό το οποίο αποτελεί το επίκεντρο, όλων των ερευνών τα τελευταία χρόνια, καθιστώντας τα αυγά «διάσημα» και αυτό το θρεπτικό συστατικό είναι η χοληστερόλη.

Κατά μέσο όρο ένα βραστό αυγό (~50γρ) περιέχει 77,5 θερμίδες, 6,3γρ πρωτεΐνης, 5,3γρ λίπους, 0,56γρ υδατανθράκων και 212mg χοληστερίνης (USDA 2001). Εξ' αιτίας της περιεκτικότητάς τους σε χοληστερίνη τα αυγά είναι αρκετά παρεξηγημένα τρόφιμα στη διατροφής μας, καθώς σε όλους είναι γνωστή η σύσταση της αποφυγής των αυγών όπως και να μην καταναλώνουμε περισσότερα από 2-3 αυγά την εβδομάδα γιατί «αυξάνουν την χοληστερίνη».

Ωστόσο ο ανθρώπινος οργανισμός παίρνει μόλις το 20% της χοληστερόλης που χρειάζεται από τις τροφές καθώς το υπόλοιπο 80% το συνθέτει μόνος του. Η χοληστερόλη που προέρχεται από τις τροφές (διαιτητική χοληστερόλη) σύμφωνα με νεότερες έρευνες, αρχίζει να πιστεύεται, πως δεν επηρεάζει ιδιαίτερα τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα. Μάλιστα η χοληστερόλη του αυγού επηρεάζει σε σχετικά μικρό βαθμό. Αντίθετα, οι αυξημένες ποσότητες λίπους και ιδιαίτερα κορεσμένου, που προέρχεται από τροφές ζωικής προέλευσης (πχ. κρέατα, φρέσκο βούτυρο, τυριά και φαγητά ή γλυκά που περιέχουν κρέμα γάλακτος), ευθύνονται πολύ περισσότερο για την αύξηση των λιπιδίων και για την ανάπτυξη καρδιαγγειακών νόσων.

Σε έρευνα που έγινε από τους Curr Opin Clin Nutr Metab Care το 2006, σε ομάδες υγιών ατόμων, αποδείχθηκε πως η κατανάλωση αυγών δεν επηρέασε τα επίπεδα χοληστερίνης στο αίμα, αντίθετα οι αντιοξειδωτικές ουσίες που περιέχει βοηθούν ιδιαίτερα στα προβλήματα των ματιών. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι οι διαφορετικοί υγιείς πληθυσμοί δεν διατρέχουν κανέναν κίνδυνο στην ανάπτυξη στεφανιαίων καρδιακών παθήσεων με την αύξηση της λήψης χοληστερόλης από τα αυγά αλλά, αντίθετα, μπορούν να έχουν πολλαπλάσια ευεργετικά αποτελέσματα από το συνυπολογισμό των αυγών στην κανονική διατροφή τους.

Άλλη έρευνα που διεξήγαγε το American Society for Nutrition το 2008 απέδειξε πως η διαιτητική χοληστερόλη από τα αυγά αυξάνει την HDL (καλή) χοληστερόλη του πλάσματος στα υπέρβαρα άτομα, που καταναλώνουν μια διατροφή περιορισμένη σε υδατάνθρακες, μειώνοντας ταυτόχρονα τους παράγοντες κινδύνου που συνδέονται με το μεταβολικό σύνδρομο (MetS).

Ας μην ξεχνάμε όμως, πως το αυγό εκτός από χοληστερίνη περιέχει και αρκετή ποσότητα λεκιθίνης, ένα λιπίδιο που θεωρείται χοληστερινο-προστατευτικό, καθώς λειτουργεί ως αντίβαρο, με αποτέλεσμα η συμβολή του αυγού στην αύξηση της χοληστερίνης, να ελαχιστοποιείται.

Ο ιδανικός συνδυασμός είναι να αποφεύγεται η ταυτόχρονη κατανάλωση του αυγού και μιας άλλης πηγής χοληστερίνης, όπως είναι το κρέας, το κοτόπουλο ή τα θαλασσινά μέσα στην ίδια μέρα. Ενώ η κατανάλωση του θα πρέπει να συνοδεύεται με τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες (πχ. λαχανικά, προϊόντα ολικής άλεσης) οι οποίες έχουν την ιδιότητα να δεσμεύουν και να αποβάλλουν την χοληστερίνη των τροφών. Με τον τρόπο αυτό, μπορούμε να λαμβάνουμε όλα τα θρεπτικά συστατικά του αυγού, χωρίς να επηρεάζονται καθόλου τα επίπεδα της χοληστερίνης στο αίμα.

Έτσι λοιπόν η ταμπέλα απαγόρευσης της κατανάλωσης αυγών πάνω από 2-3 την εβδομάδα και οι κατηγορίες πως «αυξάνουν την χοληστερίνη» αρχίζουν σιγά-σιγά να απομακρύνονται. Ας μην ξεχνάμε όμως το «μέτρον άριστον» που ίσχυε πάντοτε και πρέπει να ισχύει στη διατροφή μας.

  Αναδημοσίευση από  mednutrition.gr

Πατάτες: ωφέλιμες, βλαβερές, παχυντικές ή όχι;

0
inShare

Οι πατάτες συχνά φιγουράρουν στη λίστα με τις πιο παχυντικές τροφές. Αυτό όμως δεν πρέπει να σας στεναχωρεί και τόσο, αφού παράλληλα, έχουν και σημαντικά οφέλη για την υγεία.

Οι πατάτες είναι ένα από τα πιο δημοφιλή λαχανικά στον πλανήτη και έχουν, τόσο φανατικούς οπαδούς, όσο και ορκισμένους πολέμιους. Ήρθε λοιπόν η ώρα να μάθετε για τα πολλά οφέλη τους στην υγεία μας, αλλά και για την αμφιλεγόμενη δράση τους στη διαχείριση του βάρους μας.

Αν δεν το γνωρίζετε, οι πατάτες συχνά φιγουράρουν στη λίστα με τις πιο παχυντικές τροφές. Αυτό όμως δεν πρέπει να σας στεναχωρεί και τόσο, αφού παράλληλα, έχουν και σημαντικά οφέλη για την υγεία.

Επειδή τα πράγματα είναι κάπως μπερδεμένα, ας εξετάσουμε την κάθε ιδιότητά τους ξεχωριστά.

Τα οφέλη για την υγεία

1. Προστασία από καρδιακές παθήσεις και καρκίνο: Οι πατάτες περιέχουν φλαβονοειδή, τα οποία με την προστατευτική αντιοξειδωτική τους δράση, προστατεύουν από καρδιαγγειακές παθήσεις, αναπνευστικά προβλήματα και ορισμένες μορφές καρκίνου.

2. Πάνε χέρι-χέρι με τα πράσινα λαχανικά ως προς τη δραστηριότητα της φαινόλης: Περιέχουν ίσες ή και μεγαλύτερες ποσότητες ορισμένων φαινολών από το μπρόκολο, το σπανάκι και τα λαχανάκια Βρυξελλών.

3. Υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β για τον εγκέφαλο και την αθλητική δραστηριότητα: Ένα φλιτζάνι ψητή πατάτα περιέχει το 21% των ημερήσιων αναγκών μας σε βιταμίνη Β6. Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β είναι απαραίτητες για το νευρικό μας σύστημα και την καρδιαγγειακή υγεία. Οι πατάτες περιέχουν επίσης σημαντικές ποσότητες φολικού οξέος, το οποίο είναι απαραίτητο για τις εγκύους.

4. Περιέχουν ανθεκτικό άμυλο: Πολλά λαχανικά περιέχουν μικρές ποσότητες ανθεκτικού αμύλου, αλλά οι πατάτες που έχουν μαγειρευτεί και στη συνέχεια ψυχθεί, έχουν υψηλά ποσοστά. Τα οφέλη του ανθεκτικού αμύλου, είναι παρόμοια με εκείνα των φυτικών ινών, που σημαίνει ότι θα νιώθετε πλήρεις, με λιγότερη κατανάλωση θερμίδων.

5. Υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C: Η βιταμίνη C είναι το «κλειδί» για ένα υγιές δέρμα, οπότε σε αυτή την περίπτωση καταναλώστε απλά περισσότερες πατάτες.

Η ιστορία της πατάτας

• Οι πατάτες αναπτύχθηκαν στην Κεντρική και Νότια Αμερική πριν από 4000 με 7000 χρόνια, μέσα από την επιλεκτική καλλιέργεια μιας φυσικά δηλητηριώδους ρίζας.

• Ο ισχυρός πολιτισμός των Ίνκας βασίστηκε στην πατάτα. Όταν οι Ισπανοί κατέστρεψαν τον πολιτισμό τους, έφεραν την πατάτα στην Ευρώπη.

• Οι πατάτες άλλαξαν την πορεία της ιστορίας στην Ευρώπη, επιτρέποντας στις βόρειες χώρες με φτωχά εδάφη, να παράγουν αρκετά τρόφιμα για να θρέψουν μεγαλύτερους πληθυσμούς. Η βιομηχανική επανάσταση ξεκίνησε από την πατάτα.

• Η πιο κοινή πατάτα σήμερα είναι η Russet που αρχικά αναπτύχθηκε από τον Luther Burbank. Ο Burbank είχε την ικανότητα να «μιλά» στα φυτά, αναπτύσσοντας πάνω από 800 ποικιλίες και είδη φυτών.

Ανησυχίες για την υγεία

1. Οι πατάτες ανήκουν στην οικογένεια των Σολανιδών: Οι Σολανίδες έχουν ποικίλες ποσότητες αλκαλοειδών, ενώσεων που παράγονται από τα φυτά για να αποτρέψουν έντομα και ασθένειες. Οι πατάτες δεν έχουν υψηλές ποσότητες αλκαλοειδών, όπως οι τρεις ισχυρές Σολανίδες (μανδραγόρας, καπνός, μπελαντόνα). Αν είστε ευαίσθητοι όμως σε αλκαλοειδή, ακόμη και οι πατάτες μπορεί να προκαλέσουν αντίδραση. Το επίπεδο των αλκαλοειδών ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό ανάλογα με την ποικιλία της πατάτας και το πώς παράγεται. Να σημειωθεί ότι οι πράσινες πατάτες (που δημιουργούνται από την έκθεση στον ήλιο), έχουν μεγάλες ποσότητες αλκαλοειδών όπως και οι βλαστοί. Ως εκ τούτου αποφύγετε τις πράσινες πατάτες και κόψτε το βλαστό πριν από τη χρήση.

2. Οι τηγανιτές πατάτες περιέχουν ακρυλαμίδιο, μια πιθανώς καρκινογόνα νευροτοξίνη: Οι τηγανητές πατάτες και τα πατατάκια αποτελούν μεγαλύτερο κίνδυνο έκθεσης σε ακρυλαμίδιο από οποιαδήποτε άλλη τροφή. Μια μόνο σακούλα με πατατάκια περιέχει 20% της μέγιστης ασφαλούς πρόσληψης διατροφικού ακρυλαμιδίου, και οι περισσότεροι άνθρωποι καταναλώνουν περισσότερο από αυτό. Οι ψητές πατάτες πάντως είναι ασφαλέστερες με λιγότερο λάδι.

3. Οι εμπορικές πατάτες περιέχουν υψηλές ποσότητες φυτοφαρμάκων: Οι πατάτες ανήκουν στην ομάδα των δώδεκα τροφών που περιέχουν το υψηλότερο επίπεδο φυτοφαρμάκων. Μπορείτε να αποφύγετε αυτή την ιδιότητά τους μαγειρεύοντάς τες εσείς ή αγοράζοντάς τες από βιολογική καλλιέργεια. Όσον αφορά τα προϊόντα πατάτας, όλες σχεδόν οι πατάτες που δεν είναι υπό τον έλεγχό σας (όπως οι τηγανητές έξω και τα πατατάκια) εμπίπτουν στην επικίνδυνη κατηγορία.

4. Οι περισσότερες πατάτες προέρχονται από μονοκαλλιέργεια: Αν και υπάρχουν χιλιάδες ποικιλίες πατάτας, οι περισσότερες από αυτές που καταναλώνουμε προέρχονται από μονοκαλλιέργεια. Οι μονοκαλλιέργειες καταστρέφουν τη γενετική ποικιλότητα του πλανήτη και είναι ευαίσθητες σε πιθανή ασθένεια. Η σήψη της ιρλανδικής πατάτας προκλήθηκε επειδή όλοι κατανάλωναν ένα μόνο είδος πατάτας που έτυχε να είναι ευπαθές σε μια συγκεκριμένη ασθένεια.

Πατάτες και αύξηση βάρους

Πολλοί άνθρωποι αποφεύγουν τις πατάτες επειδή περιέχουν προφανώς υδατάνθρακες οι οποίοι δε βοηθούν στην απώλεια βάρους. Η αλήθεια είναι ότι η πατάτα αποτελείται κυρίως από νερό, έτσι αν δεν τρώτε πάρα πολλές, δεν θα λάβετε πάρα πολλούς υδατάνθρακες ή θερμίδες. Η δεύτερη παρατήρηση είναι ο υψηλός γλυκαιμικός δείκτης τους, ο οποίος είναι υψηλότερος από τη λευκή ζάχαρη, κάπου ανάμεσα στο 80-100. Και πάλι όμως, το γλυκαιμικό φορτίο μιας μέσης μερίδας πατάτες, δεν είναι μεγαλύτερο από αυτό οποιουδήποτε άλλου υδατάνθρακα.

Έχει αποδειχτεί από έρευνες, ότι τα πατατάκια και οι τηγανιτές πατάτες είναι παχυντικά, αλλά δε χρειάζεστε την έρευνα για να το μάθετε αυτό. Πολλά προϊόντα πατάτας δε βοηθούν στην απώλεια βάρους όπως τα φρούτα και τα φυλλώδη λαχανικά, αλλά αυτό σημαίνει απλά ότι δεν πρέπει να το παρακάνετε με τις μερίδες.

Αναδημοσίευση από clickatlife.gr