Ζαχαρωμένα λουλούδια

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να ζαχαρώσετε λουλούδια. Χρησιμοποιούνται για διακόσμηση και για να αναδείξουν κέικς και γλυκά. Σας δείχνουμε 2 τρόπους παρακάτω.
Ασπράδι αυγού
Μικρό πινέλο
Φρέσκα πέταλα, καλοπλυμένα και στεγνά
Τσιμπίδα
Ζάχαρη άχνη

Χτυπήστε το ασπράδι μέχρι να γίνει μαρέγκα. Με ένα πινέλο αλείψτε και τις δυο πλευρές των πετάλων ή ολόκληρα τα λουλούδια. Χρησιμοποιώντας την τσιμπίδα βυθίστε τα σε ζάχαρη άχνη. Τοποθετήστε τα σε λαδόκολλα να στεγνώσουν.
Σιρόπι ζάχαρης
Τσιμπίδα
Φρέσκα πέταλα, καλοπλυμένα και στεγνά
Ζάχαρη άχνη

Κάντε σιρόπι με 1 κούπα ζάχαρη και 1/2 κούπα νερό. Βράστε το μέχρι να στέκεται στο κουτάλι. Κρυώστε το σε θερμοκρασία δωματίου. Χρησιμοποιώντας την τσιμπίδα βυθίστε τα πέταλα ή ολόκληρα τα λουλούδια μέσα στο σιρόπι. Τινάξτε τα ελαφρά για να απομακρύνετε το παραπανίσιο σιρόπι και βυθίστε τα μέσα στη ζάχαρη άχνη.

* Για εντυπωσιακότερο αποτέλεσμα μπορείτε να χρωματίσετε τη ζάχαρη όπως και τα λουλούδια. Προσθέστε δυο σταγόνες χρώμα ζαχαροπλαστικής στη ζάχαρη και ανακατώστε καλά. Γενικός κανόνας: 2-3 σταγόνες σε 3-4 κουταλιές της σούπας ζάχαρη. Ανακατώστε με σωστή δοσολογία και αφήστε 2-3 ώρες να στεγνώσει πριν χρησιμοποιήσετε. Ανακατώνετε περιστασιακά  για να μην πετρώσει.
* Για να επιταχύνετε το στέγνωμα των ζαχαρωμένων λουλουδιών, μπορείτε να τα τοποθετήσετε στο φούρνο μια νύχτα με αναμμένο το φως του θερμοστάτη.
* Τα λουλούδια πρέπει να είναι εντελώς στεγνά και χωρίς υγρασία.
* Απλώστε τα ζαχαρωμένα λουλούδια σε αεροστεγή δοχεία, έτσι μπορούν να διατηρηθούν περίπου ένα χρόνο.

* Χρήσιμες Οδηγίες *

Τα λουλούδια της πασχαλιάς πρέπει να κόβονται από το στέλεχος και κάθε μικρό λουλουδάκι πρέπει να ζαχαρώνεται χωριστά.
Τα πέταλα του τριαντάφυλλου πρέπει να ζαχαρώνονται ξεχωριστά το καθένα ή αν είναι πολύ μικρό το τριαντάφυλλο μπορεί να ζαχαρωθεί ολόκληρο. Σιγουρευτείτε ότι είναι εντελώς στεγνά πριν τα αποθηκεύσετε.
Μποράντζα, βιολέτες, άνθη πορτοκαλιάς και λεμονιάς μπορούν να ζαχαρωθούν ολόκληρα.
Τα πέταλα της γαρδένιας και της μέντας πρέπει να ζαχαρώνονται ξεχωριστά.
Αυτά είναι μερικά από τα πιο γνωστά λουλούδια για να ζαχαρώσετε. Μπορείτε βέβαια να δοκιμάσετε και άλλα. Αλλά θυμηθείτε ότι πρέπει να γνωρίζετε τις ποικιλίες των λουλουδιών που χρησιμοποιείτε και τις γευστικές τους ιδιότητες.

Ξέρεις τα πάντα για τα αβγά;;; ! Μάθε 7 πράγματα που ΔΕΝ τα φανταζόσουν!!!

Τα αβγά είναι ένας εύκολος τρόπος να ενισχύσουμε την διατροφή μας με βιταμίνες του συμπλέγματος Β, πρωτεΐνη και άλλα θρεπτικά συστατικά. Και ενώ είναι γνωστή η επιστημονική διχογνωμία για την επίδραση τους στην υγεία της καρδιάς, οι περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν ότι σε μια υγιεινή διατροφή τα αβγά έχουν τη δική τους θέση.
Μάλιστα, μελέτη έχει αποδείξει ότι τα αβγά στο πρωινό γεύμα, συγκριτικά με τα δημητριακά ή την παντελή απουσία πρωινού, συντελούν στη μείωση της λιγούρας για τροφές με ζάχαρη και λιπαρά, μετέπειτα κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Πάντως, παρά το γεγονός ότι τα αβγά είναι πανταχού παρόντα, ελάχιστα είναι τα πράγματα που γνωρίζουμε γι' αυτά. Διαβάστε λοιπόν παρακάτω μερικές βασικές πληροφορίες για τα αβγά:
Οι κρόκοι των αβγών είναι μια από τις πλουσιότερες διατροφικές πηγές της χολίνης, βιταμίνη του συμπλέγματος Β, που σχετίζεται με την καλύτερη νευρολογική λειτουργία και τη μειωμένη φλεγμονή. Επιπλέον, υπάρχουν 
στοιχεία που δείχνουν ότι η διατροφική χολίνη συμβάλλει στην εμβρυϊκή εγκεφαλική ανάπτυξη όταν η έγκυος συμπεριλαμβάνει τα αβγά στη διατροφή της. Αλλά μια διατροφή πλούσια επίσης σε χολίνη έχει σχετιστεί επίσης και με την ευτυχία. Η χολίνη αποδομείται σε μπεθανεχόλη, η οποία χρησιμοποιείται κατά τον κύκλο της μεθυλίωσης, ο οποίος με τη σειρά του βοηθά στην παραγωγή των ορμονών (και νευροδιαβιβαστών) της ευτυχίας, όπως η σεροτονίνη, η ντοπαμίνη και η νορεπινεφρίνη.
Τα αβγά κατέχουν την πρώτη θέση στη λίστα με τις ποιοτικές διατροφικές πρωτεΐνες. Και αυτό επειδή η πρωτεΐνη που περιέχουν τα αβγά μπορεί να απορροφηθεί απόλυτα από τον οργανισμό μας.
Σε ότι αφορά την ποιότητα, η ηλικία της κότας που παράγει τα αβγά παίζει καθοριστικό ρόλο. Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Poultry Science έδειξε ότι οι νεαρές κότες (28 εβδομάδων) και οι μεγαλύτερες (97 εβδομάδων) είναι πιθανότερο να παράγουν αβγά με χαμηλό στέρεο περιεχόμενο, συγκριτικά με τις μεσήλικες.
Το βαθύ κίτρινο ή η θαμπή απόχρωση του κρόκου δεν αποτιμά απευθείας την καταλληλότητά του αβγού. Αντίθετα, είναι ένδειξη της σίτισης της κότας. Οι κότες που σιτίζονται με σπόρους και χόρτο πλούσιο σε καροτενοειδή παράγουν αβγά με πιο ζωντανό κίτρινο κρόκο, χωρίς απαραίτητα αυτό να μεταφράζεται και σε υψηλότερη θρεπτική αξία. Είναι πάντως ενδεικτικό της υγείας της κότας αφού, οι κότες ελευθέρας βοσκής έχουν καλύτερη πρόσβαση σε μεγαλύτερη ποικιλία τροφών, πράγμα που σημαίνει ότι τα αβγά θα έχουν πιο σκουρόχρωμους κίτρινους κρόκους.
Τι καθορίζει το χρώμα που έχει το ασπράδι του αβγού; Μα φυσικά η ηλικία του. Τα παλαιότερα αβγά έχουν πιο καθαρό ασπράδι, ενώ τα φρέσκα έχουν γαλακτώδη απόχρωση.
Το χρώμα που έχει το κέλυφος του αβγού σχετίζεται και πάλι με την τροφή της κότας και δεν έχει να κάνει με την θρεπτικότητα του ή την υγεία της κότας που το παρήγαγε.
Τα αβγά τυπικά μπορούν να καταναλωθούν έως και μια εβδομάδα μετά την συσκευασίας τους, αν και οι κανονισμοί επιτρέπουν την κατανάλωση έως και 30 ημέρες μετά. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι η ανάλωση κατά προτίμηση μπορεί να επεκταθεί και στο δίμηνο, αλλά οι ειδικοί εξηγούν ότι όταν τα αβγά συντηρούνται στο ψυγείο μπορούν να χρησιμοποιηθούν και έως πέντε εβδομάδες μετά την ημερομηνία που συσκευάστηκαν.
athensmagazine.gr

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Αποξηραμένα σύκα: Το υπερόπλο της υγείας

Τα αποξηραμένα σύκα κάνουν καλό στην υγεία, στο βάρος σας και στη διάθεσή σας. Μαζί με τις σταφίδες είναι από τις δημοφιλέστερες επιλογές, ενώ η γεύση καραμέλας που έχουν τα σύκα, η περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και τα πολλά θρεπτικά στοιχεία τα κάνουν ακαταμάχητα.

Τα αποξηραμένα σύκα έχουν ποικίλες χρήσεις, ενώ αποτελούν το ιδανικό σνακ ενέργειας, όταν είστε εκτός σπιτιού όλη μέρα και δεν θέλετε να φάτε ακόμα μια τυρόπιτα.

Ποια είναι όμως η θρεπτική αξία των ξερών σύκων;

1. Προωθούν την αλκαλικότητα
Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα της κατανάλωσης αποξηραμένων σύκων είναι η προσφορά τους στη διατήρηση του αλκαλικού περιβάλλοντος στον οργανισμό και τη μείωση της οξύτητας σε αυτόν, που με τη σειρά της οδηγεί σε πλήθος φλεγμονών. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι ότι κάποια αποξηραμένα φρούτα ενισχύουν την ανάπτυξη φλεγμονών στο σώμα, αλλά τα σύκα είναι η εξαίρεση σε αυτό. Η διατήρηση της αλκαλικότητας του σώματος είναι σημαντική καθώς προάγει την ενέργεια και τη γενική υγεία του οργανισμού.

2. Ωφελούν την ορμονική λειτουργία
Στοιχεία που βρίσκονται στα προϊόντα καθαρισμού, στο περιβάλλον και στα φυτοφάρμακα συσσωρεύονται και δημιουργούν πρόβλημα στις ενδοκρινολογικές λειτουργίες του οργανισμού. Τα ξερά σύκα είναι μια από τις λίγες τροφές που μάχονται αυτά τα βλαβερά στοιχεία και βοηθούν στην ομαλή λειτουργία των ορμονών. Κάντε καθημερινή συνήθεια να τρώτε για πρωινό 3-4 ξερά σύκα μαζί με λίγη βρώμη ή κινόα και θα βοηθήσετε αποτελεσματικά στην καλύτερη λειτουργία του οργανισμού σας.

3. Καθαρίζουν
Οι φυτικές ίνες που περιέχονται στα σύκα, απορροφούν το νερό, τα περιττά στοιχεία, τη χοληστερίνη και το τοξικό λίπος που βρίσκονται στον οργανισμό και βοηθούν στην αποβολή τους από αυτόν, ενισχύοντας ενεργά, τη λειτουργία του εντέρου.
Τα σύκα άλλωστε, είναι τα ξηρά φρούτα με τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, ενώ τα σπόρια τους είναι το πιο δυνατό τους όπλο, στον καθαρισμό του οργανισμού.

4. Έχουν ασβέστιο
Δεν το περιμένατε ότι τα ξερά σύκα έχουν ασβέστιο, αλλά έχουν και μάλιστα περισσότερο από το γάλα. Το ασβέστιο είναι απαιτούμενο για πολλές λειτουργίες του οργανισμού, όπως είναι η υγεία των νυχιών, η δύναμη των οστών και η ηρεμιστική δράση στα νεύρα.

5. Χαμηλά ποσοστά φρουκτόζης
Η δυσπεψία της φρουκτόζης είναι ένα από τα πιο κοινά προβλήματα σήμερα και κάνει πολύ κόσμο να μην μπορεί να φάει τα περισσότερα από τα φρούτα, ενώ η δυσκολία χώνεψης της φρουκτόζης οφείλεται, κατά κύριο λόγο, στην αδυναμία του συκωτιού να διαχειριστεί μεγάλη ποσότητα αυτής, ανά φορά. Η χαμηλή περιεκτικότητα σε φρουκτόζη των ξερών σύκων, τα κάνει καλή εναλλακτική όσων αντιμετωπίζουν τη σχετική μορφή δυσπεψίας.

6. Περιέχουν κάλιο
Όλα τα φρούτα είναι καλές πηγές του καλίου και τα σύκα είναι μια από τις καλύτερες. Το κάλιο κάνει καλό στην αρτηριακή πίεση και ενισχύει την υγεία των συνδέσμων. Η έλλειψη καλίου συχνά οδηγεί σε μυικές κράμπες, πονοκεφάλους και αδιακαιολόγητη ένταση και άγχος. Μισή κούπα αποξηραμένα σύκα προσφέρουν 300 mg πολύτιμου καλίου.

7. Έχουν μαγνήσιο
Τα σύκα είναι επίσης πλούσια πηγή μαγνήσιου, το οποίο με τη σειρά του είναι σημαντικό για τη λειτουργία του νευρικού συστήματος και των οστών. Το μαγνήσιο είναι απαιτούμενο για την αρτηριακή πίεση, το μεταβολισμό και τη διατήρηση της συγκέντρωσης και ηρεμίας του ατόμου. Μισή κούπα ξερά σύκα περιέχουν το 10% της ημερήσιας προτεινόμενης δόσης μαγνησίου.

8. Και σίδηρο
Τα σύκα, εκτός από τα πολύτιμα μαγνήσιο και κάλιο περιέχουν και σίδηρο. Μισή κούπα από αυτά, έχει το 10% της προτεινόμενης ημερήσιας δόσης, ενώ μαζί με τα δαμάσκηνα και τις σταφίδες, είναι τα ξερά φρούτα με τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε αυτό το στοιχείο.
Τρώτε κάθε πρωί μαζί με τα δημητριακά σας αποξηραμένο σύκο ή καλύτερα έχετε πάντα στην τσάντα σας για τις φορές που θα πεινάσετε, αλλά δεν θα έχετε την ευκαιρία να φάτε κάτι σωστό και δυναμωτικό.

9. Έχουν λίγες θερμίδες
Τα σύκα είναι τα ξερά φρούτα με τις λιγότερες θερμίδες, ενώ παραμένουν χορταστικά εξαιτίας της  υψηλής περιεκτικότητάς τους σε φυτικές ίνες, γι’ αυτό και δεν θα έχετε την παρόρμηση να φάτε περισσότερα από αυτά που όντως χρειάζεστε για να ικανοποιηθεί η πείνα σας.  Κουβαλάτε πάντα μαζί σας μερικά ξηρά σύκα και θα το εκτιμήσετε και εσείς και η παρέα σας όταν θα θερίζει η πείνα και δεν θα υπάρχει ταβέρνα στον ορίζοντα.

clickatlife.gr

Μην πετάτε το κοτσάνι από το κομμένο μαρούλι

Μην πετάτε το κοτσάνι από το μαρούλι που μόλις κόψατε για τη σαλάτα σας, μπορείτε πολύ εύκολα να το κάνετε να αναπτυχθεί και πάλι!Πώς; Απλά, βάλτε το κοτσάνι σε ένα βάζο με νερό. Μέρα παρά μέρα, αλλάξτε του το νερό και καθαρίστε το στέμμα. Όταν το μαρούλι μεγαλώσει, αφήστε και πάλι το στέμμα (κοτσάνι) στο νερό.

 

Απίστευτο; Και όμως λειτουργεί!

 

 thesecretrealtruth.blogspot.com

 

Το πράσινο λαχανικό που εκμηδενίζει Αλτσχάιμερ, καρκίνο και χοληστερίνη

Όταν υπάρχει ένα λαχανικό που έχει δώσει το όνομά του σε ολόκληρη την κατηγορία των... λαχανικών, τότε το σίγουρο είναι ότι υπάρχει σοβαρός λόγος που συνέβη αυτό.
Ο λόγος φυσικά γίνεται για το... λάχανο. Οι ευεργετικές του ιδιότητες για την υγεία μας είναι τόσες πολλές, που το καθιστούν απαραίτητο στην καθημερινή μας διατροφή.
Δείτε πόσα μας προσφέρει το λάχανο και θα συμφωνήσετε και εσείς:
Πρόληψη του καρκίνου
Μεγάλες έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που καταναλώνουν πολύ λάχανο έχουν πολύ μειωμένο κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου του παχέος εντέρου. Υπάρχει μια μεγάλη ποσότητα φυτικών ινών στο λάχανο που είναι απαραίτητες για την υγιή κίνηση του εντέρου. Οι χημικές ουσίες στο λάχανο πιστεύεται επίσης πως επιταχύνουν τον μεταβολισμό των οιστρογόνων και ως εκ τούτου μειώνουν τον κίνδυνο καρκίνων στο στήθος, την μήτρα και τις ωοθήκες. Σε μικρότερο ποσοστό, η κατανάλωση λάχανου έχει συνδεθεί με μειωμένο κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα, του στομάχου και του προστάτη.
Πρόληψη της νόσου του Αλτσχάιμερ
Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση κόκκινου λάχανου είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για την πρόληψη της μειωμένης λειτουργίας της βραχυπρόθεσμης και της μακροπρόθεσμης μνήμης. Το αντιοξειδωτικό που είναι υπεύθυνο για αυτό ονομάζεται ανθοκυάνη και έχει αποδειχτεί ότι μειώνει την πλάκα στον εγκέφαλο.
Μείωση της χοληστερόλης
Μέσω πολυάριθμων ερευνών, οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ένα από τα οφέλη του χυμού από λάχανο για την υγεία είναι η ικανότητά του να μειώνει τα επίπεδα χοληστερίνης στο αίμα. Συγκεκριμένα το λάχανο ρίχνει την "κακή" χοληστερίνη και ταυτόχρονα αυξάνει την "καλή" χοληστερίνη.
Ενίσχυση του ανοσοποιητικού
Ένα συστατικό στο λάχανο, το οποίο ονομάζεται σουλφοραφάνη, συμβάλλει στη δημιουργία αντιοξειδωτικών που καταπολεμούν τις μολύνσεις μέσα στο σώμα (μαζί με την εξάλειψη του καρκίνου).
Αποτρέπει την καταστροφή των κυττάρων
Τα θρεπτικά συστατικά στο λάχανο εμποδίζουν τη λειτουργία των ελεύθερων ριζών που είναι υπεύθυνες για την καταστροφή των κυττάρων. Την ίδια στιγμή η τακτική κατανάλωση λάχανου αυξάνει την παραγωγή ενζύμων που επιταχύνουν την διαδικασία της φυσικής αποτοξίνωσης του οργανισμού.
Πηγή: onmed.gr

4 πράγματα που δεν γνωρίζατε για τα φιστίκια Αιγίνης!!!

---

 4 πράγματα που δεν γνωρίζατε για τα φιστίκια Αιγίνης!!!

• Με 3 ή 4 θερμίδες το καθένα, τα φιστίκια Αιγίνης έχουν τις λιγότερες θερμίδες απ’ όλους τους ξηρούς καρπούς, συν του ότι αν τα καθαρίζετε εσείς και δεν τα αγοράζετε καθαρισμένα, καταναλώνετε λιγότερα, σύμφωνα με έρευνες. Ο λόγος είναι ότι η κίνηση καθαρισμού τους επιβραδύνει την κατανάλωσή τους και η εικόνα ενός… βουνού από το κέλυφός τους, αυτόματα προκαλεί την αίσθηση ότι έχουμε ήδη φάει αρκετά και πρέπει να σταματήσουμε.
• Περιέχουν υψηλή ποσότητα καλίου, το οποίο βοηθάει τον οργανισμό ρίχνοντας τα επίπεδα της ορμόνης στρες κορτιζόλης, περισσότερο από κάθε άλλο ξηρό καρπό.
• Η κατανάλωσή τους βοηθάει στη μείωση της χοληστερίνης και του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου, καθώς αποτελούν μια εξαιρετική πηγή φυτοστερολών, οι οποίες μειώνουν τα επίπεδα της «κακής» χοληστερόλης και έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά (β-καροτίνη, λουτεΐνη κ.ά.)
• Τα κόκκινα φιστίκια Αιγίνης, που ίσως να έχετε δει ή καταναλώσει, δεν υπάρχουν στη φύση. Στην πραγματικότητα βάφονται κόκκινα ή πράσινα για να καλυφθούν οι παραμορφώσεις από τη συγκομιδή τους.
• ΑΠΟ....newsitamea.gr

Πώς συντηρούνται σωστά τα τρόφιμα στο ψυγείο;

Τι πρέπει να προσέχουμε για να επιτύχουμε τη σωστή συντήρηση των τροφίμων στο ψυγείο ώστε να προστατεύονται τα θρεπτικά συστατικά τους και η υγεία μας;

Η σωστή συντήρηση των τροφίμων είναι μια πολύ σημαντική διαδικασία για την προστασία, τόσο των θρεπτικών συστατικών των τροφίμων και ποτών που τοποθετούμε μέσα όσο και για την προστασία της υγείας μας και την αποφυγή δυσάρεστων δηλητηριάσεων.
Για να επιτύχουμε τη συντήρησή τους πρέπει να προσέχουμε το είδος του τροφίμου και το χρόνο που μπορεί να παραμείνει στην ψύξη ή στην κατάψυξη, τη θέση του μέσα στο ψυγείο (χαμηλά ή ψηλά στο ράφι), καθώς και ποια άλλα τρόφιμα βάζουμε μαζί, το σκεύος ή το υλικό περιτυλίγματος, την ημερομηνία που τα βάζουμε στο ψυγείο, να υπάρχει αρκετός χώρος ανάμεσα στα είδη και να μην το παραγεμίζουμε ώστε να κυκλοφορεί ο αέρας, να μην αφήνουμε να συσσωρεύεται πάγος στο πίσω μέρος του ψυγείου κλπ. Αν και τα καινούργια ψυγεία είναι πολύ καλύτερης τεχνολογίας και βοηθούν ακόμα περισσότερο στη σωστή συντήρηση των τροφίμων, εντούτοις είναι απαραίτητο να ακολουθούμε κάποιους βασικούς κανόνες.
Βασικός κανόνας για τη σωστή συντήρηση είναι οι σωστές θερμοκρασίες. Είναι σημαντικό επίσης να προσαρμόζουμε τις θερμοκρασίες ανάλογα με την εποχή π.χ. το καλοκαίρι ο διακόπτης της θερμοκρασίας πρέπει να ρυθμίζεται σε χαμηλότερα επίπεδα και να αποφεύγουμε κατά τη χρήση να κρατούμε ανοιχτή την πόρτα του ψυγείου για μεγάλο διάστημα.

Γενικά, θεωρείται ότι πρέπει να διατηρούμε τους 5 βαθμούς Κελσίου (5ο C) στο μεσαίο ράφι, αν και οι θερμοκρασίες δεν είναι ίδιες σε ολόκληρο το εσωτερικό του ψυγείου. Σε αυτά τα ράφια συντηρούμε γαλακτοκομικά και τυριά, αλλαντικά, μαγειρεμένα φαγητά και προϊόντα που πρέπει να διατηρούνται στο ψυγείο μετά το άνοιγμα της συσκευασίας τους.

Στο χαμηλότερο ράφι, πάνω από τα συρτάρια που χρησιμοποιούνται για τα λαχανικά η θερμοκρασία είναι περίπου 2ο C και εκεί πρέπει να τοποθετούνται το νωπό κρέας και το ψάρι (συνήθως υπάρχουν σχετικές ενδείξεις από τον κατασκευαστή).

Στα συρτάρια που βρίσκονται χαμηλά στο ψυγείο είναι καλό να διατηρούμε τα λαχανικά και τα φρούτα, ενώ στην πόρτα και στις θήκες που υπάρχουν σε αυτές ψηλά όπου έχουμε υψηλότερες θερμοκρασίες (10-15ο C) τοποθετούμε τρόφιμα που απαιτούν ελαφριά ψύξη, όπως αβγά, κύβους, μουστάρδα και μαργαρίνες/ βούτυρα.
Τα κρέατα και τα θαλασσινά φυλάσσονται στο ψυγείο για 1-3 ημέρες αν δεν μπουν άμεσα στην κατάψυξη, σε κλειστές συσκευασίες ή με καλό περιτύλιγμα για αποφυγή επιμολύνσεων.

Κάποιες ενδεικτικές περίοδοι συντήρησης είναι:

• Γάλα υγρό, πλήρες ή χαμηλών λιπαρών και γιαούρτι: όσο αναφέρει ο προμηθευτής και ανάλογα με τον τύπο του π.χ. μαρκρά διάρκειας, υψηλής παστερίωσης κλπ
• Τυρί παστεριωμένης επεξεργασίας Στο ψυγείο 3-4 εβδομάδες
• Τυρί φρέσκο (cottage, ricotta): Στο ψυγείο 5-7 ημέρες, στον καταψύκτη 1 μήνα
• Αυγά φρέσκα με κέλυφος: Στο ψυγείο 3 εβδομάδες, διαβάζοντας πάντα την ημερομηνία που αναφέρει επάνω
• Βούτυρο: Στο ψυγείο 2-3 μήνες, στον καταψύκτη μέχρι 12 μήνες
• Φρούτα Στο ψυγείο από μερικές ημέρες (π.χ. μπανάνες) μέχρι και 1-3 εβδομάδες (μήλα, πορτοκάλια)
• Κρέατα: Στο ψυγείο 2-4 ημέρες, στον καταψύκτη 4-9 μήνες (ανάλογα το είδος). Για παράδειγμα το χοιρινό και μοσχαρίσιο διατηρούνται στον καταψύκτη για 4-6 μήνες, ενώ το κοτόπουλο και η γαλοπούλα, ολόκληρα μέχρι 12 μήνες
• Λαχανικά: Στο ψυγείο 2-3 ημέρες μέχρι 1 εβδομάδα και στον καταψύκτη 8-12 μήνες
• Φρέσκα ψάρια νερού, καθαρισμένα: Στο ψυγείο 1-2 μέρες, στο καταψύκτη μέχρι 6-9 μήνες.
  Ζύμη: Στο ψυγείο 3-4 ημέρες, στον καταψύκτη μέχρι 3 μήνες.
• ΑΠΟ... Δημοσθενόπουλος Χαρίλαος
  Κλινικός Διαιτολόγος - Διατροφολόγος

Τι να πίνετε για να σας βοηθήσει να κόψετε το αλκοόλ!!!

Η έντονη επιθυμία για κατανάλωση αλκοόλ είναι το πρώτο σημάδι ότι μπορεί κάποιος άνθρωπος να αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα εθισμού και να χρειάζεται βοήθεια για να απαλλαγεί από αυτό.
Αν αντιληφθείτε ότι εσείς, ή κάποιο κοντινό σας πρόσωπο, καταναλώνει συχνά, αισθητά περισσότερο αλκοόλ από το κανονικό, τότε εκτός από το να ενημερώσετε κάποιον γιατρό που θα σας δώσει συγκεκριμένες, επαγγελματικές συμβουλές, υπάρχει και κάτι απλό που μπορείτε να κάνετε από μόνοι σας.
Δείτε τρία απλά ροφήματα που μπορείτε να πίνετε, για να μειωθεί η επιθυμία σας να καταναλώσετε αλκοόλ:
Αντζέλικα
Το ρόφημα από το φυτό Angelica Atropurpurea (ή Angelica) είναι ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό φυτικό φάρμακο για τον αλκοολισμό και την καταστολή της επιθυμίας για αλκοόλ σε άτομα που βρίσκονται σε διαδικασία απεξάρτησης. Ακόμα πιο αποτελεσματική είναι η ρίζα του συγκεκριμένου φυτού. Αν την συνθλίψετε και να την καταναλώσετε σε μορφή σκόνης, θα δείτε ότι η επιθυμία σας για αλκοόλ θα μειωθεί ακόμα περισσότερο. Η πικρή γεύση της σκόνης ρίζας μειώνει την επιθυμία για αλκοόλ.
Χαμομήλι
Το χαμομήλι είναι ένα φυσικό ηρεμιστικό και μυοχαλαρωτικό. Το τσάι από χαμομήλι είναι εξαιρετικά ευεργετικό για εκείνους που θέλουν να μειώσουν την επιθυμία για αλκοόλ. Περιέχει φυσικές θεραπευτικές ιδιότητες που καταπραΰνουν το πεπτικό σύστημα και ανακουφίζουν το αίσθημα της ναυτίας που μπορεί να προκύψει από τον περιορισμό της κατανάλωσης οινοπνεύματος. Το τσάι από χαμομήλι ηρεμεί το μυαλό και τον οργανισμό και μειώνει την «ανησυχία» για ποτό. Θα πρέπει να χρησιμοποιείτε αποξηραμένα φύλλα του βοτάνου για να ετοιμάσετε ένα τσάι από χαμομήλι. Καταναλώστε αυτό το τσάι τακτικά για να μεγιστοποιήσετε τα οφέλη.
Πικραλίδα
Η πικραλίδα είναι ένα βότανο που είναι πολύ καλό για την αποτοξίνωση του σώματος και τη μείωση της έντασης των συμπτωμάτων στέρησης οινοπνευματωδών ποτών. Οι ρίζες αυτού του βοτάνου έχει αποδειχτεί ότι μειώνουν την επιθυμία για κατανάλωση αλκοόλ. Ένα πρόσθετο πλεονέκτημα είναι ότι τα χημικά συστατικά που υπάρχουν στη ρίζα της, διεγείρουν την παραγωγή χολής. Η κατανάλωση αλκοόλ μειώνει το επίπεδο της χολής στο σώμα. Η ρίζα της πικραλίδας μπορεί να γίνει σχεδόν σκόνη και να προστεθεί στο τσάι σας για να κάνετε ένα αποτελεσματικό φυτικό φάρμακο ενάντια στην επιθυμία για αλκοόλ. Θα πρέπει να πάρετε περίπου 5 γραμμάρια της ρίζας μία φορά την ημέρα για καλύτερα αποτελέσματα, σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες.
 http://www.newsitamea.gr/
Απο...onmed.gr

Ποιες λιπαρές τροφές δεν πρέπει να αποφεύγουμε

Μπορεί οι λιπαρές τροφές να έχουν «δαιμονοποιηθεί» από τις περισσότερες δίαιτες και διατροφικά προγράμματα που κυκλοφορούν εν αφθονία γύρω μας, αλλά η αλήθεια είναι ότι τουλάχιστον μερικές από αυτές είναι απαραίτητες για την καλή λειτουργία του οργανισμού και την γενικότερη κατάσταση της υγείας μας.

Δείτε ποιες λιπαρές τροφές είναι καλό να καταναλώνετε, πάντα με μέτρο φυσικά…
Ψάρια
Τα φυσικά λιπαρά σε ψάρια όπως ο σολομός, το σκουμπρί, η ρέγγα, η πέστροφα, οι σαρδέλες και ο τόνος είναι καλές πηγές Ω-3 λιπαρών οξέων. Αυτά είναι «καλά» λίπη που βοηθούν να κρατήσετε την καρδιά σας υγιή. Μπορούν επίσης να σας βοηθήσουν να κρατήσετε το μυαλό σας σε εγρήγορση καθώς γερνάτε. Η Αμερικανική Ένωση Καρδιάς προτείνει την κατανάλωση δύο μερίδων λιπαρών ψαριών την εβδομάδα.
Αβοκάντο
Το αβοκάντο είναι καλό για την καρδιά σας και μπορεί να βοηθήσει με τα συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας, χάρη στα υγιή λιπαρά που περιέχει. Ένα επιπλέον όφελος είναι πως όταν τρώτε αβοκάντο μαζί με άλλες τροφές (πχ μέσα σε ένα σάντουιτς), αυτό βοηθάει το σώμα σας να απορροφήσει καλύτερα τα θρεπτικά συστατικά των τροφών αυτών. Μισό αβοκάντο συνιστά μία μερίδα και έχει περίπου 115 – 160 θερμίδες.
Ξηροί καρποί
Από τα φουντούκια μέχρι τα φιστίκια, όλοι οι ξηροί καρποί είναι καλοί για την καρδιά σας. Ειδικά τα καρύδια είναι γεμάτα με καλά για την υγεία της καρδιάς λιπαρά. Αλλά μην το παρακάνετε. Ακριβώς επειδή τα λιπαρά τους είναι υγιεινά δεν σημαίνει ότι μπορείτε να φάτε όσο θέλετε. Μια μερίδα ξηρών καρπών είναι περίπου 30 γραμμάρια.
Ελαιόλαδο
Είναι πλούσιο σε καλά λιπαρά οξέα. Να θυμάστε, όμως: Είναι πάντα έξυπνο να υπολογίζετε πόσο λίπος – ακόμα και «καλό» λίπος – καταναλώνετε συνολικά στην καθημερινή διατροφή σας. Έτσι, κάποιες φορές είναι σώφρον να μαγειρέψετε με λίγο λιγότερο λάδι από όσο απαιτεί μια συνταγή.
Αυγά
Τα αυγά είναι μια εξαιρετική (και χαμηλού κόστους!) πηγή πρωτεΐνης. Ένα μεγάλο αυγό έχει λιγότερο από 5 γραμμάρια λίπους, τα περισσότερα από τα οποία είναι υγιή λίπαρά. Μερικά αυγά είναι επίσης εμπλουτισμένα με επιπλέον ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, κάτι που αναγράφεται συνήθως στην συσκευασία που τα αγοράζετε. Για να παραμείνετε όμως υγιείς, μην καταναλώνετε πάνω από ένα μόνο αυγό την ημέρα.

Απο.... onmed.gr
http://www.aftodioikisi.gr/ 

Δε θα πιστεύετε τι μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να φύγουν οι βρωμιές από τους τοίχους!!!

 Πόσες φορές έχει τύχει να δούμε κάποια βρωμιά στον τοίχο;

Αρκετές σίγουρα. Ειδικά όταν το σπίτι είναι μεγάλο, καπνίζουν μέσα οι επισκέπτες-ιδιοκτήτες και τα παιδιά είναι μικρής ηλικίας. Τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό; Εμείς σας έχουμε τη λύση κι αυτή βρίσκεται στο μπάνιο σας!
Τοποθετήστε λίγη οδοντόκρεμα χωρίς gel, στους λεκέδες του τοίχου και τρίψτε το σημείο με ένα πανί ή μία βούρτσα. Στη συνέχεια ξεπλύνετε με νερό. Δε θα πιστεύετε στα μάτια σας βλέποντας το αποτέλεσμα. Το έχουμε δει αρκετές φορές στην πράξη ότι προιόντα που έχουμε ήδη στο σπίτι μας μπορούν να φανούν χρήσιμα για πολλά πράγματα! Έτσι εκτός από ένα λαμπερό χαμόγελο, τώρα η οδοντόκρεμα είναι το καλύτερο καθαριστικό για τους τοίχους σας!
ΑΠΟ..www.newsitamea.gr

χαμπουργκεράκια & Ψωμάκια για χάμπουργκερ

Δεν είναι καιροί για έξοδα. Αλλά και να ήταν, καλύτερο για τα παιδιά είναι το σπιτικό φαγητό, με φρέσκα και προσεγμένα υλικά.
Ενα σνακ που ενθουσιάζει μικρούς και μεγάλους στα παιδικά πάρτι είναι τα χαμπουργκεράκια.
Υλικά

• Ψωμάκια για χάμπουργκερ
• Μισό κιλό κιμάς
• Δύο κρεμμύδια μεσαία
• Τυρί για τοστ σε φέτες (κατά προτίμηση Γκούντα)
• Δύο ντομάτες για σαλάτα
• Κέτσαπ, μουστάρδα
• Κάπαρη
• Ρίγανη, αλάτι, πιπέρι, ελαιόλαδο
• Εκτέλεση

Για τα μπιφτέκια
Ψιλοκόβουμε το ένα από τα δύο κρεμμύδια και ανακατεύουμε καλά με τον κιμά. Δεν βάζουμε ψωμί ή φρυγανιά. Στο μείγμα του κιμά προσθέτουμε λίγο λάδι, αλάτι, πιπέρι και ρίγανη.
Πλάθουμε μικρά και λεπτά μπιφτεκάκια και τα τοποθετούμε σε μία λαμαρίνα, την οποία βάζουμε στο φούρνο για ψήσιμο.
Κόβουμε στη μέση τα ψωμάκια για χάμπουργκερ. Στη μία πλευρά βάζουμε λίγο κέτσαπ και μουστάρδα. Στην άλλη πλευρά βάζουμε το μπιφτέκι, από πάνω το τυρί, από πάνω μία λεπτή ροδέλα κρεμμύδι και μία λεπτή φέτα ντομάτα. Ρίχνουμε και λίγη κάπαρη και κλείνουμε από πάνω με την άλλη φέτα του ψωμιού που έχει την κέτσαπ και τη μουστάρδα.
Τυλίγουμε το χάμπουργκερ σαν φακελάκι σε μία λαδόκολλα και όλο μαζί σε αλουμινόχαρτο. Τυλίγουμε από έξω μία - δύο πολύχρωμες χαρτοπετσέτες και τοποθετούμε τα χαμπουργκεράκια ένα ένα σε ένα καλάθι.
Μπορείτε να συνοδεύσετε με μία μεγάλη γαβάθα με πατάτες τηγανητές!
Γρήγορη και υγιεινή λύση για πατάτες τηγανητές σε ποσότητα
Κόβετε τις πατάτες όπως συνήθως. Βρέχετε τα χέρια σας με ελαιόλαδο και ανακατεύετε τα χέρια σας με τις πατάτες. Το θέμα είναι να λαδωθούν οι πατάτες όσο το δυνατόν λιγότερο, αλλά και να μην μείνουν αλάδωτες. Το κόλπο είναι να νιώθετε ότι τα χέρια σας μετά το ανακάτεμα δεν είναι τελείως καθαρά από λάδι, ούτε στάζουν από λάδι.
Τις λαδωμένες πατάτες τις ρίχνουμε σε ένα ταψί που του έχουμε βάλει λαδόκολλα. Εχουμε προθερμάνει τον φούρνο στους 200 βαθμούς και βάζουμε το ταψί στη μέση του φούρνου και το αφήνουμε μέχρι να δούμε τις πατάτες σαν... τηγανητές.
Βγάζετε τις έτοιμες πατάτες, τις αλατίζετε (αν θέλετε ρίχνετε και λίγη ρίγανη) και τη σερβίρετε.

Πηγή: newspark.eu...Από alexia

• Ψωμάκια για χάμπουργκερ

Τι χρειαζόμαστε :

• 3 κ.σ. γάλα (χλιαρό)
• 1 φλ. νερό (χλιαρό)
• 2 κ.γ. μαγιά ξηρή
• 2 1/2 κ.σ. ζάχαρη
• 1 1/2 κ.γ. αλάτι
• 1 αυγό 
• 3 1/3 φλ. αλεύρι
• 2 1/2 κ.σ. βούτυρο (μαλακωμένο)
• 1 αυγό (για επάλειψη)

Πως φτιάχνουμε τα ψωμάκια :

1.  Στο μπώλ του μίξερ μας βάζουμε το γάλα, το νερό, τη μαγιά, τη ζάχαρη, το αλάτι και το αυγό.
2. Ανακατεύουμε να ενωθούν τα υλικά.
3. Προσθέτουμε το αλεύρι και ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθεί το μίγμα.
4. Βάζουμε και το βούτυρο και ζυμώνουμε για περίπου 8 λεπτά. Το μίγμα μας θα είναι μαλακό και θα κολάει ελάχιστα αλλά μην προσθέσετε επιπλέον αλεύρι γιατί θα "βαρύνει" τα ψωμάκια.
5. Μεταφέρουμε τα ψωμάκια σε ελαφρά λαδωμάνο μπωλ. Σκεπάζουμε με μεμβράνη και αφήνουμε να φουσκώσει και να διπλασιαστεί σε όγκο, σε ζεστό μέρος για περίπου 1-2 ώρες.
6. Στρώνουμε ένα ταψί με αντικολλητικό χαρτί.
7. Χωρίζουμε τη ζύμη μας σε 8 μπαλάκια τα οποία τοποθετούμε στο ταψί αφήνοντας απόσταση μεταξύ τους γιατι θα φουσκώσουν.
8. Σκεπάζουμε χαλαρά με μεμβράνη και αφήσουμε να ξαναφουσκώσουν για περίπου 1 ώρα.
9. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 20β.
10. Σε ένα μπωλάκι χτυπάμε το αυγό με ελάχιστο νερό.
11. Οταν τα ψωμάκια μας φουσκώσουν, τα αλοίφουμε με το αυγό και τα τοποθετούμε στο φούρνο στη μεσαία θέση.
12. Στην κάτω-κάτω θέση του φούρνου μας τοποθετούμε ενα ταψάκι με νερό.
13. Ψήνουμε για 15 λεπτά μέχρι τα ψωμάκια να χρυσίσουν.
14. Μεταφέρουμε σε σχάρα να κρυώσουν.

Εύκολες και υγιεινές συνταγές για γραφείο ή σχολείο

Εχετε υπολογίσει πόσα χρήματα δαπανάτε το μήνα για σνακ, φαΐ ή κολατσιό εκτός σπιτιού; Η κρίση επιβάλει να επιστρέψουμε σε παλιές, παραδοσιακές και καλές συνήθειες: ταπεράκι για το γραφείο ή/και το σχολείο. Θα κάνει καλό στην τσέπη και στην υγεία.
Ακολουθούν μερικές εύκολες συνταγές ή απλές λύσεις που ανάλογα με την περίπτωση (γραφείο ή σχολείο) και την ηλικία αποτελούν εναλλακτικές λύσεις ή συμπληρωματικές με το κυλικείο.
Οι προτάσεις χωρίζονται με βάση το βαθμό δυσκολίας, από 1 (εύκολο) έως 3 (δύσκολο). Το κόστος των παρακάτω προτάσεων ανέρχεται στο ένα δέκατο της τιμής που θα πληρώνατε για κάτι αντίστοιχο αν το αγοράζατε απ’ έξω. Σκεφτείτε το!

Βαθμός δυσκολίας: 1
Το κολατσιό του οικοδόμου
Η πιο απλή και υγιεινή λύση για όλους. Σε ένα ταπεράκι βάζετε: τυρί, ελιές, ντοματούλα, αγγουράκι και αν θέλετε λίγο τουρσί. Σε ένα σακουλάκι τροφίμων βάζετε δύο τρεις φέτες ψωμί. Ετοιμοι!
Το κολατσιό του αγρότη
Πολύ θρεπτική λύση -ειδικά για τα παιδιά- αλλά για το καλοκαίρι. Σε ένα ταπεράκι βάζετε κομμένο καρπούζι ή/και πεπόνι ή/και σταφύλι (σταφίδα). Προσθέστε ένα κομμάτι τυρί φέτα. Παίρνετε μαζί σας και ψωμί. Ετοιμοι!
Το χειμωνιάτικο σνακ
Σε ένα σακουλάκι βάζετε μερικά αποξηραμένα φρούτα ή/και φρέσκα φρούτα και ξηρούς καρπούς (ανάλατοι). Μπορείτε να τα φάτε σκέτα ή να τα προσθέσετε σε γιαούρτι που μπορείτε να πάρετε από το γραφείο.
Το θρεπτικό
Αυγά βραστά, με αλατάκι και πιπεράκι! Τίποτα καλύτερο, εκτός κι αν τα συνοδεύσετε με λίγο τυρί και ψωμί.
Βαθμός δυσκολίας: 2
Αραβική πίτα με κοτόπουλο ή μπιφτέκι
Παίρνετε μία αραβική πίτα και ψιλοκόβετε το κοτόπουλο που έχει μείνει στο σπίτι ή το μπιφτέκι. Απλώστε περίπου δύο κουταλιές του γλυκού γιαούρτι και προσθέστε αν θέλετε λίγη μουστάρδα. Προσθέστε λίγο μαρούλι ή λάχανο ή ντομάτα και λίγο τριμμένο κίτρινο τυρί. Αν θέλετε ρίξτε πάπρικα και τυλίξτε. Προστατέψτε την αραβική πίτα με μία μεμβράνη. Ετοιμοι!
Tip: Μπορείτε αντί για λαχανικά της αρεσκείας σας να προσθέσετε αβοκάντο κομμένο σε ράβδους. Σε αυτή τη λύση ταιριάζει πολύ να ρίξετε και λίγο λεμόνι. Επίσης, μπορείτε να προσθέσετε πίκλες ή κάποιο τουρσί.
Τοστ
Το κλασικό τοστ. Δεν βάζουμε βούτυρο στις φέτες του ψωμιού, παρά μόνο μία φέτα τυρί και μία φέτα ζαμπόν της αρεσκείας σας. Καλός συνδυασμός είναι το τυρί φέτα με σαλάμι αέρος. Μπορείτε να ψήσετε ή να το πάρετε μαζί σας ωμό.
Σάντουιτς
Αλείφετε το ψωμί του σάντουιτς με φυστικοβούτυρο ή με λίγο γιαούρτι αν θέλετε. Προσθέστε μία φέτα κίτρινου τυριού και δείτε στο ψυγείο μήπως έχει μείνει φαγητό από το βράδυ: κιμάς, κρέας, λαδερό κλπ. Βάλτε λίγο από το φαγητό που έμεινε ή προσθέστε αλλαντικά της αρεσκείας σας. Ταιριάζει πολύ να βάλετε ένα βραστό λουκάνικο Φρανκφούρτης ή ψητό χωριάτικο.
Βαθμός δυσκολίας: 3
Κεφτεδάκια
Οχι, δεν είναι τόσο μπελάς όσο νομίζετε. Μπορείτε, κατ’ αρχήν, να πλάσετε αρκετή ποσότητα από το μείγμα για κεφτεδάκια, να το χωρίσετε σε μερίδες και να το έχετε έτοιμο στην κατάψυξη. Οπότε το μόνο που απομένει είναι το τηγανίσετε. Και για να γίνει η ζωή σας πιο εύκολη και να αποφύγετε το τηγάνι, μπορείτε να ψήσετε τα κατεψυγμένα κεφτεδάκια σας στο φούρνο. Απλώς βάλτε τα σε ένα ταψί αλάδωτο στο φούρνο, στους 180 βαθμούς μέχρι να δείτε ότι ψήθηκαν και απέκτησαν το χρώμα που σας αρέσει. Δεν είναι απαραίτητο να τα αλευρώσετε σε αυτή την περίπτωση.
Μπιφτέκι, ψωμί και ντομάτα
Ψήνετε τα μπιφτέκια που έχετε έτοιμα στην κατάψυξη και σε ένα μπολ παίρνετε μία ντομάτα και λίγο ψωμί. Καλή όρεξη!
Κομμάτια πίτσας
Παίρνετε ψωμί του τοστ και σε κάθε φέτα ρίχνετε λίγο τριμμένο κίτρινο (γλυκό) τυρί, προσθέστε λίγη πελτέ και κάποιο αλλαντικό. Βάζετε τις φέτες στο φούρνο ή στα μικροκύματα. Ετοιμο!
Γλυκό τοστ
Παίρνετε δύο φέτες ψωμί για τοστ και τις αλείφετε με λίγη μερέντα. Κλείνετε τις φέτες και τις ψήνετε στην τοστιέρα.
Γλυκοί και αλμυροί “λουκουμάδες”
Εδώ θέλει λίγη προετοιμασία παραπάνω, αλλά το αποτέλεσμα θα σας ανταμείψει. Σε ένα μπολ ρίχνετε λίγο αλεύρι, νερό και μαγιά. Ανακατεύετε το μείγμα με τα χέρια και ρίχνετε νερό. Το μείγμα πρέπει να είναι “νερουλό”. Μόλις γίνει ομοιόμορφο, το σκεπάζετε με μία πετσέτα και το αφήνετε για περίπου 20 με 30 λετπά να φουσκώσει. Παίρνετε τη φριτέζα ή ένα κατσαρολάκι και προσθέτετε αρκετό λάδι για να ψήσετε τους λουκουμάδες. Με ένα κουτάλι της σούπας παίρνετε μία ποσότητα από το μείγμα και τη ρίχνετε γρήγορα στο καυτό λάδι. Μόλις πέσει θα γίνει σαν μπαλίτσα. Ρίξτε και το υπόλοιπο μείγμα με τον ίδιο τρόπο. Με μία τρυπητή κουτάλα βγάζετε τους λουκουμάδες από το λάδι μόλις ροδίσουν και τους αφήνετε πάνω σε ένα απορροφητικό χαρτί. Στη συνέχεια τους πασπαλίζετε με ζάχαρη (ή ρίχνετε μέλι) και κανέλα.
Εναλλακτική πιο γρήγορη λύση: δεν περιμένετε να φουσκώσει το μείγμα και ρίχνετε με μία κουτάλα το νερουλό μείγμα σε ένα τηγανάκι ελαφρώς λαδωμένο. Το μείγμα θα απλώσει και έτσι θα φτιάξετε μία ωραία τηγανίτα. Μπορείτε να τη φάτε γλυκιά, ρίχνοντας ζάχαρη, μέλι, σιρόπι από γλυκό του κουταλιού κλπ. Ενας ωραίος συνδυασμός είναι να της προσθέσετε μερέντα και να ρίξετε μερικά κομμάτια μπανάνας. Στη συνέχεια την τυλίγετε σαν κρέπα.

Πηγή: newspark.eu Από alexia..........

Η ιστορία της μπουγάτσας: Γιατί η μπουγάτσα δεν είναι μια απλή πίτα!

Μία ιστορία που μας ταξιδεύει αρκετούς αιώνες πίσω. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, σύμφωνα με αρχεία που κρατούσαν οι ίδιοι...

ήταν οι πρώτοι που κατασκεύασαν μια πρώιμη μορφή πίτας.
Η επεξεργασία του σιταριού είχε ήδη ξεκινήσει και το φύλλο της πίτας με διάφορες παραλλαγές είχε γίνει γνωστό σχεδόν σε όλο τον κόσμο.

Και στην αρχαία Ελλάδα οι πίτες βρίσκονταν στο καθημερινό διαιτολόγιο. Χαρακτηριστικό ήταν ένα είδος πίτας με μέλι, τυρί και λάδι και ιδιαίτερη επιτυχία είχε ο «μυτλωτός» μια πίτα με τυρί ανακατεμένο με μέλι και σκόρδα.
Με το πέρασμα των χρόνων φτάνουμε στην Βυζαντινή περίοδο…

Η μπουγάτσα όπως την ξέρουμε σήμερα

Η αρχική προέλευση της ιδέας της παρασκευής μπουγάτσας, σύμφωνα με αναφορές παλαιότερων,  προέρχεται από την γεωγραφική περιοχή του Βυζαντίου. Πιο συγκεκριμένα φαίνεται να προέρχεται από την Κωνσταντινούπολη, όταν ήταν ακόμα Ελληνική, δηλαδή πριν το 1453μ.χ. ,και την άλωση της «Πόλης» από τους Τούρκους.
Είναι γνωστό ότι στο Βυζάντιο υπήρχε μεγάλη παράδοση στα γλυκά ταψιού αλλά και στις πίτες. Μία μορφή από αυτές τις περίφημες παραδοσιακές πίτες του Βυζαντίου λοιπόν είναι και η μπουγάτσα.
Ακόμα και μετά την άλωση η μπουγάτσα εξακολουθεί να διαπρέπει, σύμφωνα με ταξιδιωτική μαρτυρία του 16ου και του 17ου αιώνα. Ο ταξιδευτής Εβλιά Τσελεμπή αναφέρει ότι στην Κωνσταντινούπολη δύο φούρνοι παρασκεύαζαν "μπουγάτσα κουρού", κιγμαλί (με κιμά), πεϊνιρλί (με τυρί) και "σαντέ μπουγάτσα" (πασπαλισμένη με ζάχαρη άχνη).
Οι κάτοικοι της Πόλης δώσανε το όνομα «μπουγάτσα» ή «μπουγκάτσα», θέλοντας να εννοήσουνε πιθανώς «αλμυρή ή γλυκιά γέμιση πίτας, τυλιγμένη πολύ καλά και στεγανά μέσα στην ζύμη.».
Λεγότανε λοιπόν «πογάτσα» ή «μπογάτσα», από τους Έλληνες και bugatsa (μπουγκάτσα) από τους Τούρκους.
Σήμερα όμως στην γειτονική μας χώρα Bugatsa ονομάζουν ένα πλήθος από διαφορετικές πίτες , αλλά και πολλά φαγητά τελείως διαφορετικά και ανόμοια μεταξύ τους. Πολλά μάλιστα δεν είναι καν πίτες, αλλά είναι μαγειρεμένα.
Αυτή είναι και η μία από τις πολλές βασικές διαφορές που έχει η μπουγάτσα σε σχέση με τις άλλες πίτες.
Άλλη βασική διαφορά είναι ότι το φύλλο δεν ανοίγεται με την βοήθεια του αλευριού όπως οι κλασικές πίτες με το πλαστήρι, αλλά μόνο με την βοήθεια λαδιού και μαλακού φυτικού βουτύρου.

Η διάδοση της μπουγάτσας στην Ελλάδα

Η μπουγάτσα κυριάρχησε στον Ελλαδικό χώρο μετά την Μικρασιατική καταστροφή από τη Βόρεια Ελλάδα ως την Ήπειρο και από την Πελοπόννησο ως την Κρήτη. Ιδιαίτερα όμως πολιτογραφήθηκε ως Θεσσαλονικιά και Σερραία, καθώς στη Βόρεια Ελλάδα στεγάστηκε μεγάλος αριθμός προσφύγων από τη Μικρά Ασία.

Το 1917 ιδρύεται η Συντεχνία των μπουγατσοποιών Θεσσαλονίκης και δυο χρόνια μετά συγκεντρώνει 51 μέλη, αριθμό διόλου ευκαταφρόνητο.

Μετά το 1922, η διάδοση της μπουγάτσας στον ελλαδικό χώρο επιταχύνεται και η τέχνη της εξελίσσεται. Σήμερα, παρά τη μεγάλη της ιστορική διαδρομή, η μπουγάτσα εξακολουθεί να είναι ένα καθημερινά επιθυμητό έδεσμα με αφοσιωμένους οπαδούς και, όπως φαίνεται, το μέλλον της διαγράφεται τόσο πλούσιο όσο και η γεύση της.

Ειδικά οι παλαιότεροι στις προσφυγικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης και του Πειραιά θα θυμούνται τους πλανόδιους με τα καροτσάκια τους με το κάρβουνο από κάτω να διαλαλούν την πραμάτεια τους, «ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΟΓΑΤΣΑ»!!

Αυτή η μπογάτσα όπως την έλεγαν τότε, ήταν σκέτη χωρίς γέμιση, μόνο φύλλο. Μόνο φύλλο όπως λένε ακόμα αυτοί που είναι γνώστες ..η «κανονική» η «αυθεντική» μπουγάτσα. Η πίτα του φτωχού.
Η μπουγάτσα με γέμιση κρέμα διαδόθηκε από τους Σερραίους μάστορες πρόσφυγες στην Βόρειο Ελλάδα. Έτσι η διαδρομή της μέσα από πολλά περάσματα φτάνει μέχρι και τις μέρες μας. Μπουγάτσα ,μια ιστορία παλιά με καταγωγή.


Οι πρώτοι πελάτες στα μπουγατσατζίδικα

Ελάχιστοι ήταν αυτοί που πηγαίνανε σε τέτοιου είδους καταστήματα για να καταναλώσουν μπουγάτσα αφού αυτή η κίνηση θεωρούνταν προσβλητική για την σύζυγο τους. Εκείνη την εποχή για να θεωρηθεί κάποια γυναίκα καλή νοικοκυρά έπρεπε να έχει πάντα στο σπίτι της κάποια πίτα φτιαγμένη από τα χέρια της.
Όταν ο κόσμος έβλεπε τον σύζυγό της να καταναλώνει μπουγάτσα από κάποιο μπουγατσατζίδικο κατέληγε στο συμπέρασμα ότι είτε η σύζυγός του δεν φτιάχνει πίττες ή αν φτιάχνει , δεν είναι καλές. Άρα δεν είναι καλή νοικοκυρά.
Αργότερα καθώς περνούσαν τα χρόνια, οι άνθρωποι άρχισαν να συνηθίζουν την ιδέα του να αγοράζεις πίττες από κάποιο κατάστημα και σταμάτησε να υπάρχει αυτό το ταμπού στις συνειδήσεις των ανθρώπων.
Τότε άρχισε να ανεβαίνει η κατανάλωση στα Μπουγατσατζίδικα (τα οποία εκείνη την εποχή στην Σέρρες ήταν δύο) αφού οι Σερραίοι βρήκαν στην μπουγάτσα ένα έδεσμα το οποίο τους χόρταινε πριν πάνε στην δουλειά, το καταναλώνανε κατά την διάρκεια του διαλείμματος, κάποιοι το καταναλώνανε σαν μεσημεριανό ενώ κάποιοι άλλοι πολύ λιγότεροι ,σαν βραδινό.
Η μπουγάτσα ήταν το έδεσμα εκείνο που σου πρόσφερε ποικιλία , αφού παρασκευαζόταν σε πέντε διαφορετικές γεμίσεις, ποιότητα , και βέβαια αγνά υλικά όπως θα έφτιαχνε ο καθένας στο σπίτι του, και επίσης χαμηλή τιμή. Μπορούμε να τη χαρακτηρίσουμε το φαγητό του φτωχού , αφού με λίγα χρήματα μπορούσε κάποιος να χορτάσει.

Η παραδοσιακή παρασκευή της μπουγάτσας

Πολύ σημαντικός παράγοντας της διαδικασίας παρασκευής της μπουγάτσας, είναι να πετύχει τέλεια το φύλλο της. Για να γίνει αυτό απαιτείται αλεύρι , λάδι και μαλακό φυτικό βούτυρο αρίστης ποιότητας. Στα παραδοσιακά εργαστήρια μπουγάτσας το μόνο ηλεκτρικό μηχάνημα που χρειάζεται στην πραγματικότητα είναι το ζυμωτήρι. Από την στιγμή που θα ζυμωθεί η μπουγάτσα και μετά, η διαδικασία μέχρι και το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να γίνει απολύτως χειροποίητα.
Αφού πλάθεται η ζύμη, χωρίζεται σε μικρά στρογγυλά μπαλάκια, τα οποία αλείφονται με λάδι και βούτυρο και αφήνονται μερικές ώρες για να μαλακώσουν, να φουσκώσουν και να διπλασιαστούν. Από ένα μικρό μπαλάκι ζύμης, ο τεχνίτης, χάρη στην ικανότητά του, δημιουργεί ένα τέλειο, και τεραστίων διαστάσεων, πολύ λεπτό φύλλο, διαστάσεων περίπου 1,5 x 2 μέτρων.
Στην αρχή ο τεχνίτης, πατάει και πλαταίνει το μπαλάκι, ώσπου να φτάσει στο μέγεθος της βάσης μίας μικρής πίτσας, και μετά αρχίζει να το πετάει στον αέρα σηκώνοντας το από τον πάγκο, 3-7 φορές για κάθε φύλλο, ώσπου να γίνει λεπτό και να πάρει τις επιθυμητές διαστάσεις. Το φύλλο της μπουγάτσας ( λέγετε σήμερα και φύλλο αέρος ) για να πετύχει, θέλει μεγάλη μαστοριά αλλά και μεράκι.
Στην συνέχεια, πολύ απλά «εγκλωβίζει» την γλυκιά η την αλμυρή γέμιση στεγανά μέσα στο φύλλο της μπουγάτσας.

Εξωτικά φρούτα που σκοτώνουν

Φονικοί καρποί που μοιάζουν χάρμα οφθαλμών!

Υπάρχουν φρούτα που είναι «άλλα φρούτα», θανάσιμα δηλαδή αν καταναλωθούν σε ικανές ποσότητες.

Είναι το δηλητήριο που ελλοχεύει στο εσωτερικό των ζηλευτών αυτών εξωτικών καρπών που τα κάνει επικίνδυνα στον άνθρωπο, παρά το γεγονός ότι μοιάζουν λαχταριστά και πεντανόστιμα.

Τα περισσότερα περιέχουν ίχνη κυανίου και άλλα δηλητήρια που μπορούν να προκαλέσουν εξαιρετική ενόχληση ή ακόμα και να έχουν θανάσιμες συνέπειες.

Προς γνώση και συμμόρφωση λοιπόν, να τι δεν βάζουμε με τίποτα στο στόμα μας…

Φρούτο του αστεριού



Το εξωτικό φρούτο σε σχήμα κίτρινου αστεριού είναι και πανώριο και πεντανόστιμο, μια μικρή ποσότητα όμως 100 ml μπορεί να αποβεί μοιραία για ανθρώπους με νεφρικά προβλήματα. Ο καρπός περιέχει μια φονική νευροτοξίνη που επηρεάζει καθοριστικά τα εγκεφαλικά νεύρα, η οποία μάλιστα φιλτράρεται δύσκολα από τα υγιή νεφρά, πόσο μάλλον από πάσχοντα μέλη. Το φρούτο έχει ενοχοποιηθεί πολλάκις για οξεία δηλητηρίαση ανθρώπων με νεφρική ανεπάρκεια, με τα συμπτώματα να ποικίλουν και να αφορούν ακόμα και σε επιληπτικές κρίσεις, κώμα, ή και θάνατο. Η θεραπεία μάλιστα είναι αρκετά απαιτητική, καθώς η νευροτοξίνη δεν έχει αναγνωριστεί πλήρως…

Ackee



Πρόκειται για τοπικό φρούτο της Δυτικής Αφρικής, την ίδια ώρα που είναι και εθνικό φρούτο της Τζαμάικα. Προέρχεται από το ομώνυμο δέντρο, ένα τεράστιο τροπικό αειθαλές, και ενώ είναι σταθερά της τζαμαϊκανής διατροφής, παραμένει εξαιρετικά δηλητηριώδες αν δεν καταναλωθεί σωστά. Αν το φας πριν ωριμάσει, προκαλεί τη λεγόμενη «τζαμαϊκανή ναυτία», μια πάθηση με εμετούς που μπορεί να καταλήξει σε κώμα ή ακόμα και θάνατο. Το ackee είναι δηλητηριώδες επειδή περιέχει μια επικίνδυνη νευροτοξίνη, η οποία ωστόσο εξασθενεί αν το επεξεργαστούμε καταλλήλως. Δεν το τρώμε ποτέ αν τα εξωτερικά προστατευτικά «χείλη» του δεν έχουν γίνει κατακόκκινα…

Καρποί κουφοξυλιάς



Οι Άγγλοι τα λένε «Elderberries», εμείς με διάφορα ονόματα: κουφοξυλιά, αφροξυλιά, σαμπούκος (ή ζαμπούκος) κ.λπ. Παρά το γεγονός ότι φύονται σε υποτροπικά μέρη της Ευρώπης και είναι παγκόσμια σταθερά σε μαρμελάδες, κρασιά και τσάι, τα μούρα της κουφοξυλιάς είναι διαβόητα και για τα δηλητηριώδη στοιχεία τους. Τόσο τα φύλλα όσο και οι ανώριμοι καρποί περιέχουν κυανιούχες ουσίες που προκαλούν γενναίες δόσεις πόνου όταν καταναλωθούν. Κάποια από τα τυπικά συμπτώματα της εν λόγω τοξικής δηλητηρίασης περιλαμβάνουν ναυτία, εμετούς και διάρροια, αν και τα επίπεδα τοξικότητας του φυτού παραμένουν χαμηλά…

Σπόροι βερίκοκου



Το βερίκοκο είναι ένα νόστιμο και ευεργετικό για την υγεία φρούτο, αν και δεν θα λέγαμε το ίδιο για τους σπόρους του. Κι αυτό γιατί περιέχουν μεν υψηλές συγκεντρώσεις βιταμίνης Β17, που λειτουργεί ως τονωτικό του ανοσοποιητικού μας συστήματος, αν καταναλωθούν ωστόσο σε μεγάλες δόσεις μπορεί να αποβούν μοιραίοι. Κι αυτό γιατί οι σπόροι περιέχουν κυάνιο και αυτό είναι που τους κάνει επικίνδυνους. Η παλιότερη -και λανθασμένη- εκτίμηση μάλιστα ότι οι σπόροι βερίκοκου μπορούν να συμβάλουν στην πρόληψη αλλά και θεραπεία του καρκίνου τους είχε μετατρέψει σε δημοφιλέστατο έδεσμα, κάνοντας τους οργανισμούς υγείας του κόσμου να σημάνουν συναγερμό…

Manchineel



Το «μανταρίνι» της Καραϊβικής και του Μεξικού, γνωστό και ως «μήλο της παραλίας», είναι μεν αρκετά νόστιμο, τόσο όμως ο καρπός όσο και το δέντρο που τον φιλοξενεί είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνα, αφού η παραμικρή επαφή μαζί τους εγείρει απειλές για την ανθρώπινη υγεία. Η κατάποση του φρούτου προκαλεί αμέσως στοματικές και οισοφαγικές μολύνσεις, ακόμα και σοβαρό οίδημα. Επιπλέον, ο γαλακτώδης χυμός του δέντρου παραείναι τοξικός για το ανθρώπινο δέρμα, προκαλώντας εγκαύματα, φουσκάλες και φλεγμονές. Πέρα από τις δερματοπάθειες, και τα μάτια είναι στο στόχαστρο του Manchineel, αφού κάθε επαφή μαζί του προκαλεί σοβαρούς ερεθισμούς, ακόμα και προσωρινή τύφλωση. Δεν είναι να απορείς λοιπόν ότι οι αυτόχθονες της Καραϊβικής συνήθιζαν να καλύπτουν τα βέλη τους με τον χυμό του δέντρου για να τα κάνουν τοξικά…

Euonymus europaeus



Το σχετικά άγνωστο ευρωπαϊκό φυτό παρέχει άπλετη τροφή σε πουλιά και έντομα, λειτουργώντας ταυτοχρόνως ως κάρβουνο για ζωγράφους και σχεδιαστές. Το πανέμορφο δέντρο των ευρωπαϊκών δασών εγκυμονεί όμως κινδύνους στον αμύητο, αφού κάθε δαγκωνιά των θελκτικών καρπών του είναι ένα μεγάλο ρίσκο. Οι μοναδικές καθαρτικές ιδιότητες τόσο του δέντρου όσο και του καρπού του σημαίνει ότι λίγες μόνο σταγόνες κάνουν το εσωτερικό του στομάχου να εκκενώνεται στη στιγμή, ενώ μεγαλύτερες δόσεις οδηγούν σε δηλητηρίαση, με συμπτώματα ναυτίας και διάρροιας. Αν ψάχνετε λοιπόν να γευτείτε πόνο από τους λίγους, ξέρετε τι πρέπει να κάνετε…

Pangium Edule



Το σχετικά άγνωστο τροπικό φρούτο πηγάζει από μεγάλο δέντρο και είναι εξαιρετικά δηλητηριώδες εξαιτίας των υψηλών επιπέδων υδροκυανίου που εμπεριέχει. Γι’ αυτό και οι ντόπιοι το αποκαλούν «το φρούτο που σε αναγουλιάζει». Αν πάντως προετοιμαστεί σωστά, όπως ξέρουν να κάνουν οι γηγενείς της Ινδονησίας και της Μαλαισίας διαθέτοντας υπομονή μηνών(!), τόσο τα φύλλα όσο και οι καρποί απολαμβάνονται σε πληθώρα πιάτων χωρίς κανένα κίνδυνο. Αν πάντως φάμε τα φρούτα ωμά, προκαλούν οξεία δηλητηρίαση, η οποία σε μεγάλες δόσεις μπορεί να αποβεί μοιραία για την καρδιά…

Jatropha



Δεν είναι λίγα τα περιστατικά στην Ινδία που αναφέρουν οξεία δηλητηρίαση τόσο παιδιών όσο και ενηλίκων από κατανάλωση του εν λόγω φρούτου. Ο δριμύς πόνος που προκαλεί η δηλητηρίαση από το jatropha είναι τόσο ξακουστή στη χώρα που έχει εξασφαλίσει στο φρούτο τιμητικά παρατσούκλια όπως «φρούτο εξολοθρευτής» και «φρούτο μαύρου εμετού»! Κοιλιακοί πόνοι, ναυτία, εμετός, διάρροια αλλά και σοβαρότερα συμπτώματα, όπως αφυδάτωση και καρδιαγγειακή κατάρρευση, συμπληρώνουν το παζλ του τρόμου, που δεν είναι απίθανο να καταλήξει σε θάνατο. Το jatropha προκαλεί τελικά αιμορραγική γαστρεντερίτιδα που πρέπει να αντιμετωπιστεί ιατρικά τάχιστα…

Yew Berry



Τα κατακόκκινα μούρα που συναντώνται στη Βόρεια Αμερική, τμήματα της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής μπορεί να μοιάζουν αθώα, και είναι δηλαδή, αν και δεν θα λέγαμε το ίδιο και για τον φλοιό, τους σπόρους και τα φύλλα του φυτού, που αποδεκατίζουν τα κοπάδια και μπορούν να αποδειχθούν φονικά και για τον άνθρωπο. Ανάλογα με την ποσότητα που θα καταναλωθεί, τα συμπτώματα ποικίλουν από ήπια δηλητηρίαση μέχρι και σοβαρής μορφής τοξίνωση, που επιφέρει αναπνευστικές δυσκολίες, αρρυθμία, σπασμούς, κώμα και τελικά θάνατο…

Στρυχνίνη



Τα φυτά που περιέχουν την επικίνδυνη νευροτοξίνη στριχνίνη (Strychnos ignatii και Strychnos nuxvomica) φύονται στην Αυστραλία και τη Νότια Ασία. Τα διαβόητα δηλητηριώδη φρούτα τους είναι τόσο ξακουστά στους αιώνες που χρησιμοποιούνταν ως δηλητήριο ανά τον κόσμο, καθώς ακόμα και μικροποσότητα στρυχνίνης μπορεί να αποβεί μοιραία, προκαλώντας καρδιακή ανακοπή… 

 

Πλιγούρι. Yγιεινό και ξεχασμένο

Πλιγούρι, πουργκούρι, μπλουγούρι, χόντρος ή πιο απλά αλεσμένο σιτάρι. Mπορεί η ονομασία να διαφέρει ανάλογα με την περιοχή που βρισκόμαστε, όμως η διατροφική του αξία μένει ίδια - και είναι υψηλή.

Tο περίεργο ωστόσο είναι ότι, αν και μας παρέχει πληθώρα θρεπτικών συστατικών, το χρησιμοποιούμε όλο και πιο σπάνια στην κουζίνα μας.

Tα επεξεργασμένα τρόφιμα, όπως το ψωμί, τα διάφορα αρτοσκευάσματα, το ρύζι και τα μακαρόνια, έχουν πάρει τις τελευταίες δεκαετίες τη θέση τους στο τραπέζι μας. Έτσι, μπορεί παλιότερα να το χρησιμοποιούσαν για να φτιάξουν πιλάφι και ντολμάδες, σήμερα όμως μόνο μερικές παραδοσιακές συνταγές μάς θυμίζουν ότι υπάρχει.

Γιατί να το προτιμήσετε

• Tο πλιγούρι είναι ένα δημητριακό πλούσιο σε φυτικές ίνες και σύνθετους υδατάνθρακες. Mπορείτε να αντικαταστήσετε με αυτό το αποφλοιωμένο ρύζι και τα μακαρόνια, ιδιαίτερα αν θέλετε να χάσετε βάρος. Σε σχέση με άλλα δημητριακά, έχει χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη, που σημαίνει ότι μετά την κατανάλωσή του ανεβάζει τη γλυκόζη του αίματος πολύ πιο ήπια, με αποτέλεσμα να θεωρείται άριστη πηγή υδατανθράκων για διαβητικούς.

• Eπιπλέον, λόγω του χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη, θεωρείται ότι έχει υψηλό δείκτη κορεσμού ή με άλλα λόγια σάς χορταίνει περισσότερο σε σύγκριση με άλλες πηγές υδατανθράκων, όπως το ρύζι και οι πατάτες, ενώ ουσιαστικά δίνει την ίδια ενέργεια.

• Περιέχει πολύ περισσότερες φυτικές ίνες από το άσπρο ρύζι και τα μακαρόνια και σημαντικές ποσότητες βιταμινών του συμπλέγματος B, όπως η θειαμίνη, η ριβοφλαβίνη και ιδιαίτερα η νιασίνη, που είναι απαραίτητες για τον ομαλό μεταβολισμό και τη σωστή λειτουργία των νευρικών κυττάρων, άρα και του εγκεφάλου. Eκτός όμως από αυτές τις βιταμίνες, περιέχει βιταμίνη E, που συμβάλλει στην καλή λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος, τριπλάσιο κάλιο και τετραπλάσιο φώσφορο, σε σχέση με τα μακαρόνια και το άσπρο ρύζι, και σημαντικές ποσότητες μεταλλικών στοιχείων, όπως ο σίδηρος, το μαγνήσιο και ο ψευδάργυρος, αλλά και ιχνοστοιχείων, όπως το σελήνιο, που έχει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Tέλος, η συστηματική κατανάλωσή του μπορεί μακροπρόθεσμα να βοηθήσει στη μείωση της υψηλής αρτηριακής πίεσης.

Ποιο να επιλέξω

Στα σουπερμάρκετ και στα καταστήματα υγιεινής διατροφής θα βρείτε χοντρό και ψιλό πλιγούρι. Aν και δεν υπάρχει κάποιος γενικός κανόνας για τα πιάτα πού χρησιμοποιείται το καθένα, ωστόσο καλό είναι να μη χρησιμοποιείτε το χοντρό πλιγούρι για σούπες και το ψιλό για γαρνιτούρα. Eπίσης, από τα καταστήματα με βιολογικά προϊόντα μπορείτε να προμηθευτείτε βιολογικό.

H συντήρησή του

H συντήρησή του δεν απαιτεί κάτι το ιδιαίτερο. Aποθηκεύστε το όπως τα ζυμαρικά ή το ρύζι σε μέρος δροσερό και σκιερό και κρατήστε το μακριά από τον ήλιο και την υγρασία. Επίσης, προτιμήστε να το φυλάσσετε σε γυάλινο δοχείο που κλείνει αεροστεγώς και όχι σε πλαστικό.

Πώς θα το προετοιμάσετε

Κατ’ αρχάς μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε ωμό ή μαγειρεμένο. αν θέλετε να χρησιμοποιήσετε μια μικρή ποσότητα πλιγούρι (π.χ. 1 φλιτζάνι) ωμό ή σε κρύα πιάτα, π.χ. σε σαλάτες, μουλιάστε το σε χλιαρό νερό για 30-40 λεπτά. Aν έχετε μεγαλύτερη ποσότητα, θα χρειαστεί να το αφήσετε στο νερό για περίπου 1 ώρα. Aν πάλι το θέλετε για ζεστά φαγητά, ξεπλύνετε την ποσότητα που θα χρειαστείτε σε κρύο νερό και ρίξτε τη στην κατσαρόλα 15-20 λεπτά πριν ολοκληρωθεί το μαγείρεμα. Έχετε υπόψη σας ότι το πλιγούρι «τραβάει» τα υγρά, γι’ αυτό βάλτε λίγο παραπάνω νερό για να βράσει χωρίς να αφήσει στεγνό το φαγητό. Προσέξτε επίσης να μην το μουλιάσετε ή να μην το βράσετε πολλή ώρα, γιατί θα χάσει τη γεύση του.

Πηγή vita.gr

Για την υγεία και τη μείωση του βάρους...Juicing !!!

“Αν δεν είστε λάτρεις των φρούτων και των λαχανικών, είναι ένας έξυπνος και αποτελεσματικός τρόπος να τα εντάξετε στην καθημερινή διατροφή σας» λέει η διατροφολόγος Jennifer Barr, RD, of Wilmington, DE. Καλό θα είναι να συνεχίσετε να επίσης και να τρώτε φρούτα και λαχανικά.

Στοχεύετε να τρώτε δύο ολόκληρα φρούτα και τρία με τέσσερα λαχανικά την ημέρα. Διαλέξτε τα σε ποικιλία χρωμάτων, έτσι ώστε να παίρνετε διαφορετικές βιταμίνες και μέταλλα.

Φυτικές Ίνες

Όταν παρασκευάζετε χυμό, δεν παίρνετε τις φυτικές ίνες που περιέχουν τα φρούτα και τα λαχανικά. Οι αποχυμωτές, αφαιρούν το χυμό και αφήνουν τον πολτό που περιέχει τις φυτικές ίνες. Για να μη χάσετε όλες τις φυτικές ίνες, μπορείτε να προσθέσετε λίγο πολτό στο ποτήρι σας και να το αναμείξετε με το χυμό που έχετε παρασκευάσει ή να τον χρησιμοποιήσετε στη μαγειρική (πχ. να παρασκευάσετε κράκερ λαχανικών με τον πολτό καρότου, παντζαριού, σέλινου κτλ).

Η Barr προσθέτει τον πολτό στο μείγμα του κέικ, ή φτιάχνει ζωμό για το μαγείρεμα σουπών, ρυζιού και ζυμαρικών. Αυτό θα αποτελέσει ένα βήμα παραπέρα προς τη βελτίωση των καθημερινών σας γευμάτων.

Χρειάζομαι αποχυμωτή;

Οι αποχυμωτές μπορεί να είναι ακριβοί, μεταξύ 50 και 400 ευρώ. Μερικοί από τους ακριβότερους θα αποχυμώσουν και τη φλούδα, ή και τους σπόρους των φρούτων για να μη χρειάζεται να τα βγάζετε. Ίσως όμως, τουλάχιστον στην αρχή να μη χρειαστεί να αγοράσετε αποχυμωτή. Μπορείτε να δοκιμάσετε να βάλετε στο μπλέντερ τα φρούτα της αρεσκείας σας και να τα συνδυάσετε με τα λαχανικά που θέλετε. Προσθέστε νερό αν είναι πολύ πηχτό. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να αφαιρέσετε τις φλούδες και τα κουκούτσια.

Μόλις ο χυμός είναι έτοιμος, είναι καλύτερα να τον καταναλώσετε μέσα στην ίδια μέρα, για να μη χαλάσει. Πλύνετε το μπλέντερ ή τον αποχυμωτή σας καλά, ώστε να είναι έτοιμος για τον επόμενο χυμό!

Προσέξτε τις θερμίδες

Πόσες θερμίδες έχει ο χυμός σας;  Εξαρτάται από το τι περιέχει.

Μπορεί να βάλετε μέχρι και 4 φρούτα, οι θερμίδες όμως έτσι αρχίζουν να μαζεύονται. Αν χρησιμοποιείτε λαχανικά στο χυμό σας, οι θερμίδες θα είναι πολύ λιγότερες. Αν βάζετε κυρίως λαχανικά, προσθέστε ένα μήλο ή ένα ακτινίδιο για γεύση. Οι θερμίδες μπορεί να είναι πρόβλημα αν κάνετε χυμό μόνο από φρούτα.

Μπορείτε να κάνετε το χυμό σας πιο ισορροπημένο, και να αντικαταστήσετε μέχρι και ολόκληρο γεύμα ή σνακ με αυτόν, προσθέτοντας πρωτεΐνη. Μερικές καλές πηγές πρωτεΐνης είναι το γάλα αμυγδάλου, το γιαούρτι, ο λιναρόσπορος και το φυστικοβούτυρο. Ακόμα πιο εύκολη λύση είναι να προσθέσετε προϊόν πρωτεΐνης σε σκόνη, με ή χωρίς γεύση και να ξέρετε και ακριβώς πόση πρωτεΐνη χρησιμοποιείτε κάθε φορά.

fit-4-all.gr

Πώς να παγώσεις τη μπύρα σε 3 μόλις λεπτά!

Ένα πανέξυπνο τρικ για να απολαύσεις το αγαπημένο σου ποτό χωρίς να περιμένεις να κρυώσει...


Πόσες φορές έχεις όρεξη για μια μπυρίτσα και συνειδητοποιείς ότι την είχες έξω από το ψυγείο;


Μάθε το πιο απλό τιπ για να την παγώσεις στη στιγμή:


-Τοποθέτησε το μπουκάλι της μπύρας σε ένα μπολ με παγάκια.
-Έπειτα πρόσθεσε δύο κουταλιές αλάτι στο μπολ και γέμισέ το με νερό.

Η μπύρα σου θα είναι έτοιμη να την απολαύσεις σε 3 μόλις λεπτά!


Πηγή

Από ASSOS GREEK

Τρόφιμα χωρίς ημερομηνία λήξης

Εκείνο το ρύζι με ημερομηνία παραγωγής 1982 που ξέμεινε στο ράφι της κουζίνας και θα το πετάξετε χωρίς δεύτερη σκέψη, στην πραγματικότητα αν το μαγειρέψετε θα είναι τόσο γευστικό -και ασφαλές λένε οι ειδικοί- σαν να το αγοράσατε σήμερα! Και δεν είναι μόνο το ρύζι. Σε μια εποχή που είμαστε πλέον απολύτως πεπεισμένοι ότι τα πάντα γύρω μας έχουν ημερομηνία λήξεως, η φύση φροντίζει να μας δώσει μια ανάσα αισιοδοξίας: υπάρχει και κάτι που διαρκεί για πάντα: 8 αθάνατα προϊόντα «βρυκόλακες» (όπως συνηθίζουν να τα αποκαλούν οι επιστήμονες) της διατροφικής αλυσίδας, ακριβώς επειδή ο χρόνος δεν τα αγγίζει. Διατηρούν όλες τις θρεπτικές τους αξίες, την ποιότητά τους και την υγιή όψη τους όσοι… αιώνες κι αν περάσουν. Για φαντάσου!

1. Μέλι

Το μέλι διαρκεί επ’ αόριστον. Μπορεί να αλλάζει χρώμα και υφή (ή ακόμη και να κρυσταλλώνει) αλλά παραμένει ασφαλές για κατανάλωση και πεντανόστιμο! Σε περίπτωση που σας ανησυχεί η κρυσταλλική του μορφή, τοποθετήστε απλώς το ανοικτό δοχείο σε ζεστό νερό μέχρι να διαλυθούν οι κρύσταλλοι.

2. Ζάχαρη

Η πρόκληση με τη ζάχαρη δεν είναι να τη διατηρήσετε φρέσκια αλλά να την προλάβετε να μη σας γίνει σκληρή σαν πέτρα. Η ζάχαρη δεν χαλάει ποτέ γιατί δεν ευνοεί την ανάπτυξη βακτηριδίων (γι΄αυτό άλλωστε οι μαρμελάδες και τα γλυκά που περιέχουν μεγάλες ποσότητες ζάχαρης διατηρούνται για πάρα πολύ καιρό, εφόσον φυλάσσονται σε αεροστεγώς κλεισμένα βαζάκια). Βεβαιωθείτε μονάχα ότι έχετε αποθηκεύσει τη ζάχαρη σε αεροστεγές δοχείο -ώστε να κρατήσετε την υγρασία ή τα ζουζούνια μακριά- και… κοιμηθείτε ήσυχοι. Θα έχετε γλυκιά ζάχαρη για πάντα!

3. Ρύζι

 Ακόμη και εάν το σακί ή το κουτί όπου έχετε φυλάξει το ρύζι δείχνει… βρωμερό, σκεπασμένο με ένα παχύ στρώμα σκόνης από την πολυκαιρία, το προϊόν μέσα στο κουτί θα είναι ολόφρεσκο, σαν να το έχετε μόλις αγοράσει. Αυτό ισχύει για το άσπρο και το άγριο ρύζι, το arborio, το jasmine και το basmati αλλά όχι για το καστανό ρύζι. Κλείστε, λοιπόν, το καπάκι για να μην μπουν ζωύφια και μην αγχώνεστε. Το ρύζι σας δε θα χαλάσει ποτέ.

4. Δυνατά οινοπνευματώδη

Δεν χρειάζεται να βιαστείτε και να τελειώσετε το τεράστιο μπουκάλι με ρούμι που έχετε από τα… 18α γενέθλιά σας στο ντουλάπι! Τα οινοπνευματώδη ποτά μένουν αναλλοίωτα στο χρόνο, αρκεί να μην τα ζεσταίνει ο ήλιος ή κάποια εστία θέρμανσης. Αν τοποθετήσετε τα ποτά σας σε ένα σκοτεινό ντουλάπι τότε μπορείτε ακόμη και να τα χαρίσετε στα εγγόνια σας για το πάρτι ενηλικίωσής τους! Τα οινοπνευματώδη που έχετε αρκετά χρόνια ίσως χάσουν λίγο από το άρωμά τους, αλλά… ούτε που θα το καταλάβετε. Στην υγειά σας!

5. Καλαμποκάλευρο

Για να διατηρήσετε το καλαμποκάλευρο… αθάνατο -όπως έκαναν οι προγιαγιάδες μας στους δύσκολους καιρούς- φροντίστε να είναι στεγνό, καλά σφραγισμένο και σε δροσερό μέρος (στα πιο χαμηλά ράφια του ψυγείου, για παράδειγμα). Ακόμη κι αν περάσουν χρόνια από τότε που αγοράσατε το αλεύρι, θα το βρείτε ολόφρεσκο στη χάρτινη συσκευασία του όταν (και όποτε) θελήσετε να το χρησιμοποιήσετε…

6. Αποσταγμένο άσπρο ξίδι

Μπορείτε άφοβα να αγοράσετε ένα μεγάλο μπουκάλι άσπρο ξίδι χωρίς να σκέφτεστε ότι θα χαλάσει πριν το καταναλώσετε και πάνε τα λεφτά σας χαμένα. Διατηρήστε το σύμφωνα με τις οδηγίες στο μπουκάλι και θα έχετε πάντα έναν άψογο «σύμμαχο» για τα dressings, τις μαρινάδες ή ακόμη και την καθαριότητα του σπιτιού σας!

7. Καθαρό εκχύλισμα βανίλιας

Το καθαρό εκχύλισμα βανίλιας, δεδομένου ότι περιλαμβάνει αλκοόλ, θα παραμείνει φρέσκο και αρωματικό για όσο το έχετε στο ντουλάπι σας. Οι απομιμήσεις του αποστάγματος δεν έχουν βέβαια εξίσου μεγάλη διάρκεια ζωής. Γι’ αυτό, λοιπόν, όταν βρεθείτε μπροστά στο ράφι του σούπερ μάρκετ μη διστάσετε να δώσετε λίγα χρήματα παραπάνω για το αυθεντικό εκχύλισμα βανίλιας. Θα το έχετε για μια ζωή…

8. Αλάτι

Το επιτραπέζιο αλάτι, το αμερικανικό kosher salt και το θαλασσινό αλάτι είναι πραγματικά… υπεραιωνόβια! Θα διατηρηθούν για πάντα φρέσκα και θα νοστιμίζουν το φαγητό σας ακόμη κι αν τα αγοράσατε πριν πολλά πολλά χρόνια.

Πηγή

ΛΕΞΙΚΟ ΚΟΥΖΙΝΑΣ!

ΑΠΟ....http://www.anglomaniacy.pl/kitchenDictionary.htm

ΛΕΞΙΚΟ ΚΟΥΖΙΝΑΣ!

Agar - Agar
Ζελατίνη προερχόμενη από φύκια. Χρησιμοποιείται σε χορτοφαγικά πιάτα και ευρύτατα στην κουζίνα της Άπω Ανατολής. Τα πιάτα με
για να 
agar - agar δεν χρειάζονται ψυγείο διατηρηθούν, κάτι που είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε ζεστά και υγρά κλίματα.

Α λα Αλεμάντ ( A l' Allemande )
Γαλλικός όρος μαγειρικής για μια γαρνιτούρα γερμανικού τύπου που συνοδεύει ζυμαρικά ή πατάτες πουρέ.

Α λα αλσασιέν
Γαλλικός όρος μαγειρικής που σημαίνει την προσθήκη σουκρούτ ή πατάτας στο συγκεκριμένο πιάτο.

Α λα γκρεκ
Λαχανικά, ιδίως μανιτάρια και αγκινάρες, μαγειρεμένα με ελαιόλαδο, κόλιανδρο και άλλα καρυκεύματα. Σερβίρονται κρύα.

Α λα λυοναιζ (a la lyonnaise)Γαλλικός όρος μαγειρικής που σημαίνει την προσθήκη τηγανιτών κρεμμυδιών σε ένα πιάτο ή σε μια γαρνιτούρα.

Α λα μενιέρ (a la meunière)
Γαλλικός όρος μαγειρικής για μια σάλτσα βουτύρου που ετοιμάζεται με διαυγές βούτυρο (beurre clarifie) που καίγεται και κατόπιν αρωματίζεται με μαϊντανό ψιλοκομμένο και χυμό λεμονιού. Συνοδεύει άριστα ψάρια (ιδίως γλώσσα) ψητά ή ποσέ ή στον ατμό.

Α λα πρινσές (a la princesse)
Γαλλικός όρος μαγειρικής για μια γαρνιτούρα από αγκινάρες, σπαράγγια και πατάτες που συνοδεύει ψητά κρέατα.

Α λα προβενσάλ (a la provençale)
Γαλλικός όρος μαγειρικής για φαγητά μαγειρεμένα με τομάτες, σκόρδο, ελαιόλαδο, κρεμμύδια, ελιές και καμιά φορά μανιτάρια και ατζούγιες.

Α λα φορεστιέρ
Φαγητό με διάφορα είδη μανιταριών, σωταρισμένων με βούτυρο αλλά και πατάτες κομμένες σε κύβους και τηγανισμένες σε βούτυρο.

Αγιολί ( Σάλτσα)
Σάλτσα της Νότιας Γαλλίας με βάση τη μαγιονέζα, αρωματισμένη με μπόλικο λιωμένο σκόρδο. Συνοδεύει κυρίως παστό μπακαλιάρο αλλά και ψάρια του γλυκού νερού, σαλάτες με τομάτα, και βραστά κρέατα.

Αλ ντέντε (Al dente)
Όρος που περιγράφει πώς οι Ιταλοί τρώνε τα ζυμαρικά τους, δηλαδή μαγειρεμένα τόσο ώστε όταν τα δαγκώνεις "να κρατάνε" και να μην είναι παραβρασμένα.

Αλ' αματριτσιάνα (all' amatriciana)
Ιταλικός όρος μαγειρικής για πιάτα με σάλτσα τομάτα που περιέχει κομμένα κρεμμύδια και μπέικον. Η σάλτσα αυτή συνοδεύει πιάτα με ζυμαρικά (σπαγγέτι αλ’αματριτσιάνα) κρέατα και κοτόπουλο.

Άλμη
Διάλυμα αλατιού που χρησιμοποιείται για τη διατήρηση κρεάτων, ψαριών και λαχανικών.

Αμαρέτι (amoretti ή amaretti)
Μικρά, ιταλικά γλυκά μπισκοτάκια με άρωμα πικραμύγδαλου που συνοδεύουν τον καφέ στο τέλος του γεύματος.

Αν κρούτ (en croute)
Τρόπος μαγειρέματος σύμφωνα με τον οποίο το φαγητό (κρέατα και πατέ) ψήνεται τυλιγμένο μέσα σε ζύμη.

Αντιπάστο (antipasto)Ιταλικός όρος για ορεκτικά. Ένα τυπικό αντιπάστο περιέχει προσούτο με πεπόνι ή σύκα ή ποικιλία αλλαντικών με ελιές, σαλάτες με όσπρια, ζυμαρικά ή σούπες.

Αρωματικά χόρτα ή βότανα
Κάθε αρωματικό χόρτο π.χ. μαϊντανός, άνηθο, εστραγκόν, σχοινόπρασο, μυρώνια, καυκαλίθρες που χρησιμοποιείται για να δώσει άρωμα και γεύση σε σούπες ή μαγειρευτά.

Ασιέτ ανγκλαίζ (assiette anglaise)
Γαλλικός όρος για ένα πιάτο που αποτελείται από κρύα κρέατα, ζαμπόν και γλώσσα.

Ασπίκ (Aspic)
Είναι το ζελέ (χωρίς ζάχαρη) που μπαίνει πάνω σε κρύα φαγητά για γλασάρισμα και ωραιότερη εμφάνιση. Είναι διαφανές, ώστε τα διάφορα λαχανικά, ελιές, τρούφες, ξηροί καρποί, χόρτα να φαίνονται μέσα από αυτό.

Αχνίζω
Μαγειρεύω φαγητό στον ατμό μέσα σε καλαθάκι με τρύπες, τοποθετημένο πάνω από νερό που βράζει.
Βολ ω βαν
Θήκη από ζύμη σφολιάτας, ψημένη και γεμισμένη με ποικιλία ψιλοκομμένων τυριών, αυγών, λαχανικών, κρεάτων, αναμεμειγμένων με σάλτσα. Σερβίρεται σαν ορεκτικό ή πρώτο πιάτο.

Βούτυρο διαυγές (βούτυρο κλαριφιέ, beurre clarifié)Βούτυρο λιωμένο, από το οποίο έχουν αφαιρεθεί τα γαλακτερά κατάλοιπα, ώστε να μείνει το διαυγές, καθαρό λίπος.

Γκάμπο (gumbo)
Πηχτή σούπα από τη Λουϊζιάνα της Αμερικής, από κοτόπουλο ή γαρίδες, με τομάτες, ρύζι, πιπεριές, αρωματικά χόρτα και μπαχαρικά. Στο φαγητό προστίθεται και μπάμια για να το πήξει και να του δώσει και άρωμα. Από το όνομα της μπάμιας -στα αφρικανικά- πήρε και την ονομασία του.

Γκαράμ μαζάλα
Ινδικό μείγμα από μπαχαρικά που περιέχει κόλιανδρο, γαρύφαλλο, κανέλλα, κύμινο, κουρκουμά, πιπέρι και πιπερόριζα. Χρησιμοποιείται σε μαγειρευτά φαγητά της ινδικής κουζίνας και μπορείτε να το βρείτε και συσκευασμένο.

Γκασπάτσο (gaspacho)
Κρύα σούπα τομάτας, από την Ανδαλουσία της Ισπανίας. Είναι ένα λείο μείγμα από τομάτες, κόκκινες γλυκές πιπεριές, σκόρδο, κρεμμύδι, λάδι, ξύδι και τριμμένη ψύχα ψωμιού. Συνοδεύεται παραδοσιακά με μικρά μπολ γεμάτα κρουτόν, κύβους αγγουριού και πράσινες πιπεριές.

Γκλασάρω
Δίνω στο φαγητό γυαλιστερή όψη, αλείφοντάς το με κρόκο αυγού πριν το ψήσιμο ή αλείφοντάς το μετά το ψήσιμο με ασπίκ, σιρόπι, μαρμελάδα ή άλλο γκλάσο.

Γκρατινάρω
Γαλλικός όρος μαγειρικής για φαγητά τα οποία πασπαλίζονται είτε με γαλέτα, είτε με τριμμένο τυρί, κομματάκια μπέικον και βουτύρου, και μπαίνουν για λίγα λεπτά κάτω από ζεστό φούρνο ή γκριλ, ώστε να κάνουν κρούστα στην επιφάνεια.

Γρανίτα
Είδος παγωτού, με θρυμματισμένο πάγο σε κρυστάλλους, αρωματισμένο με χυμό φρούτων ή καφέ.

Δέσιμο (μιας σάλτσας, μιας γέμισης, ενός ζωμού)
Το πήξιμο ενός υγρού είτε με την προσθήκη αλευριού είτε με κορν φλάουρ αναμεμειγμένου με νερό είτε με αυγά, κρέμα ή βούτυρο.

Διαυγάζω (κλαριφιέ, clarifié)
Αφαιρώ τα κατάλοιπα από λίπη, ζωμούς και ζελέ, σουρώνοντας το υλικό είτε λιωμένο είτε σε υγρή μορφή με τουλπάνι, έτσι ώστε να γίνει διαυγές και λαμπερό.

Εμουλσιόν (Emulsion)
Μείγματα στα οποία μικρά κομματάκια λίπους (ή λιπίδια) αιωρούνται μέσα σε υγρό. Όπως η μαγιονέζα (λάδι και αυγά), σάλτσα Ολλανταιζ (λιωμένο βούτυρο και αυγά) και το μείγμα ενός κέικ στην αρχική του μορφή (λίπος, βούτυρο και αυγά)

Ζεμάτισμα
Σύντομο βούτηγμα τροφίμου μέσα σε βραστό νερό για να μαλακώσει, να ξεφλουδίσει (τομάτα, αμύγδαλα) ή να φύγει το πολύ αλάτι.

Ζυλιέν
Γαλλικός όρος για τροφές, ιδίως λαχανικά, που έχουν κοπεί σε μακρόστενα σαν σπίρτα κομματάκια

Ζωμός
Νόστιμο υγρό μέσα στο οποίο έχουμε βράσει κρέας, πουλερικά ή λαχανικά ή συνδυασμό αυτών. Χρησιμοποιείται αντί για νερό στο μαγείρεμα άλλων φαγητών, ιδιαίτερα σε σούπες και σάλτσες για να τονώσει τη γεύση τους.

Κακαβιά
Πηχτή ψαρόσουπα από διάφορα μικρά ψάρια, πολύ αγαπητή στους ψαράδες.

Καλβαντός (Calvados)
Γαλλικό μπράντυ μήλου, που παράγεται στη Νορμανδία και παίρνει το όνομά του από την πόλη που είναι το κέντρο παραγωγής μήλου, το Calvados. Είναι χαρακτηριστικό προϊόν της Νορμανδικής κουζίνας και πολλές φορές χρησιμοποιείται μαζί με τον μηλίτη, σε πιάτα αλμυρά (κοτόπουλο ή μοσχαράκι με μήλα) ή και γλυκά.

Καναπεδάκια
Μικρά τρίγωνα ή τετράγωνα από ψωμί, φρεσκοτηγανισμένα ή φρυγανισμένα, αλειμμένα με διάφορα νόστιμα μείγματα, που σερβίρονται ως ορεκτικά.

Κάρδαμο
Μπαχαρικό με προέλευση από την Ασία και την νότιο Αμερική. Το κάρδαμο είναι αποξηραμένος καρπός ενός φυτού που ανήκει στην οικογένεια της πιπερόριζας. Έχει γεύση πικρή και γλυκιά, ελαφρά λεμονίζουσα και είναι πολύ αρωματικό. Είναι ένα από τα συστατικά της σκόνης κάρυ. Οι σπόροι του χρησιμοποιούνται και ολόκληροι σε πίκλες και μαρινάδες.

Καρέμ (Caréme Antonin)
Ένας από τους μεγαλύτερους σεφ όλων των εποχών, δημιουργός του γαλλικού, κλασικού ρεπερτορίου συνταγών γνωστών ως «η Μεγάλη, Μεγαλοπρεπής Κουζίνα» (La grande cuisine).

Καρύκευμα
Η προσθήκη μπαχαρικών και αρωματικών σε φαγητά ή σαλάτες για να πάρουν πικάντικη γεύση.

Κασάτα
Ιταλική σπεσιαλιτέ παγωτού που αποτελείται από τρεις τουλάχιστον διαφορετικές (σε γεύση και χρώμα) στρώσεις. Τα τρία παγωτά τοποθετούνται σε οβάλ φόρμα και παγώνουν μαζί. Τουλάχιστον σε μια από τις στρώσεις περιέχονται ψιλοκομμένοι ξηροί καρποί και φρουί γλασέ. Σερβίρεται αναποδογυρισμένο και κομμένο σε φέτες.

Κασουλέ (cassoulet)
Φαγητό με έντονη γεύση από την περιοχή Λαγκεντόκ της Γαλλίας. Αποτελείται από στρώσεις ξηρών φασολιών, χοιρινού καπνιστού κρέατος, λουκάνικου, διατηρημένου κρέατος χήνας (confit), κρεμμυδιών και καρότου. Όλα αυτά σιγοβράζουν σε πήλινο σκεύος απ' όπου το φαγητό παίρνει και το όνομά του.

Κενέλ (Quenelle)
Αλεσμένο ωμό ψάρι, κρέας, κυνήγι, συκώτι, αναμεμειγμένο με ασπράδια, καρυκεύματα και καμιά φορά μπράντυ ή κρέμα γάλακτος. Πλάθεται σε σχήμα μακρόστενης κροκέτας και είτε βράζεται σε πολύ σιγανή φωτιά, είτε ψήνεται στο φούρνο. Σερβίρεται συνήθως με μία σάλτσα της κλασσικής γαλλικής κουζίνας.

Κις (Quiche)
Μια γαλλική ανοιχτή τάρτα αλμυρή ή γλυκιά, με ποικιλία από γεμίσεις. Η διασημότερη κις είναι η κις λοραίν με γέμιση από αυγά, κρέμα γάλακτος και μπέικον.

Κοκ ω βεν (Coq au vin)
Μία κλασσική γαλλική συνταγή για μαγειρευτό κοτόπουλο, με κόκκινο κρασί, κρεμμύδια, σκόρδο, μπέικον, μανιτάρια, αρωματικά και καρυκεύματα.

Κοκότ (Cocotte)Γαλλικός όρος για βαριά πυράντοχα σκεύη με σκέπασμα ειδικά για το ψήσιμο στο φούρνο μαγειρευτών κρεάτων. Ο όρος έχει δοθεί σαν όνομα και σε μία γνωστή συνταγή με αυγά (αυγά au cocotte).

Κόμπλερ (Cobbler)
Αμερικανική σπεσιαλιτέ που αποτελείται από διάφορα φρέσκα φρούτα κομπόστα σκεπασμένα με μία ζύμη σαν μπισκότο που ψήνεται στο φούρνο ώσπου να γίνει τραγανή. Σερβίρεται ζεστό με κρέμα γάλακτος ή παγωτό.

Κονφί (Confit)
Φρούτα βρασμένα και διατηρημένα μέσα σε ζάχαρη, πολλές φορές με λίγο μπράντυ. Η έννοια επεκτείνεται και σε κρέατα και πουλερικά διατηρημένα στο δικό τους λίπος από τα οποία πιο γνωστά είναι το κονφί πάπιας και χήνας.

Κόσερ (Kosher)
Φαγητό που είναι φτιαγμένο σύμφωνα με τους διαιτητικούς κανονισμούς των ορθόδοξων εβραίων. Επίσης έτσι ονομάζονται και μαγαζιά ή εστιατόρια που σερβίρουν τέτοια τροφή.

Κουρ - μπουγιόν (Court - bouillon)
Γαλλικός όρος για αρωματικό ζωμό ψαριού, συχνά με κρασί, που χρησιμοποιείται για βράσιμο ψαριού ή για κλασσικές σάλτσες.

Κροκέτες ( Croquettes)
Γαλλική σπεσιαλιτέ από μαγειρεμένο και ψιλοκομμένο κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι, αναμεμειγμένο με λιωμένες πατάτες και ζυμωμένο με αυγό. Πλάθονται σε διάφορα σχήματα, αλείφονται με αυγό, τυλίγονται σε γαλέτα και τηγανίζονται.

Κρουστάντ (Croustades)
Γαλλικός όρος για μικρές θήκες από ψημένη ή τηγανητή ζύμη μέσα στις οποίες σερβίρεται ψιλοκομμένο κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι.

Κρουτόν (Croutons)
Γαλλικός όρος για μικρούς κύβους τηγανισμένου ή ψημένου ψωμιού του τοστ που προστίθεται για γαρνιτούρα σε σούπες ή σε σαλάτες.

Λάνγκ ντε σά ( Langues de chat )
Μακρόστενα βουτήματα που μοιάζουν στην όψη με τη γλώσσα της γάτας απ' όπου και η γαλλική τους ονομασία. Σερβίρονται με τον καφέ ή το τσάι, αλλά χρησιμοποιούνται και για να διακοσμήσουν γλυκίσματα π.χ. τη σαρλότ ρυς.

Λάρδωμα
Το "ντύσιμο" άπαχου και στεγνού κρέατος, πουλερικού ή κυνηγιού με λαρδί ή μπέικον για να διατηρηθεί ζουμερό κατά το ψήσιμο στο φούρνο.

Λαρντόν ( Lardons )
Λεπτές λωρίδες μπέικον ή λαρδιού που χώνονται στο άπαχο και στεγνό κρέας με μία ειδική βελόνα για να μη ξεραίνεται όταν ψήνεται στο φούρνο.

Μαραίνω
Μαλάκωμα λαχανικών, ειδικά κρεμμυδιών, σε σκεπασμένο σκεύος με λίγο νερό και σε σιγανή φωτιά, ώστε να βγάλουν τους χυμούς τους χωρίς να σωταρισθούν.

Μαρινάρισμα
Η παραμονή τροφίμων σε υγρό για να τα κάνει πιο τρυφερά και νόστιμα. Το υγρό μπορεί να είναι κρασί μηλίτης ή ξύδι που αρωματίζεται με αρωματικά χόρτα, μπαχαρικά, κρεμμύδια και εμπλουτίζεται με λάδι. Μερικές βαλκανικές ή ανατολικές μαρινάδες περιέχουν και γιαούρτι. Η μαρινάδα συνήθως σουρώνεται και χρησιμοποιείται σαν βάση για τη σάλτσα που συνοδεύει το υλικό που μαριναρίστηκε.

Μαρσάλα ( Marsala )
Παράγεται στη Σικελία και είναι το πιο γνωστό ιταλικό γλυκό κρασί. Χρησιμοποιείται πολύ στη μαγειρική και ζαχαροπλαστική και είναι η βάση του γλυκού ζαμπαγιόνε.

Μιρεπουά ( Mirepoix )
Γαλλικός όρος για ένα μείγμα από ψιλοκομμένα λαχανικά, αρωματικά και μπέικον που σωτάρονται ελαφρά και χρησιμοποιούνται σαν βάση για τα κρέατα μπραιζέ ή σαν γαρνιτούρα σε πιάτα με ψάρια.

Μούλιασμα
Το μαλάκωμα τροφίμων με την εμπότιση ή την τοποθέτησή τους σε υγρό.

Μουσκοβάντο ( Muscovando )
Μία αραφινάριστη μαλακή σκούρα ζάχαρη που έχει ένα ζεστό χρυσό χρώμα. Χρησιμοποιείται για την παρασκευή κέικ και γλυκισμάτων και έχει λεπτή κοκκώδη υφή.

Μπάγκελ (Bagels)
Στρογγυλά ψωμάκια εβραϊκής καταγωγής, που πρώτα βράζονται για λίγο πριν ψηθούν στον φούρνο. Σερβίρονται κομμένα στη μέση, αλειμμένα με βούτυρο ή συνηθέστερα με τυρί κρέμα και σερβιρισμένα με ποικιλία από γεμίσεις.

Μπαγκέτα
Γαλλική φρατζόλα ψωμιού, μακριά, λεπτή και με ξεραμένη κόρα.

Μπάγκνα-Κάουντα (Bagna Cauda)
Ένα ιταλικό μείγμα από λιωμένο βούτυρο και λάδι αρωματισμένο με κομμένες αντσούγιες, σκόρδο, βασιλικό, αλάτι και πιπέρι. Σερβίρεται ζεστό σαν ντιπ για βρασμένα και ωμά λαχανικά.

Μπαιν-Μαρί (Bain-Marie)
Περιλαμβάνει ένα μεγάλο σκεύος π.χ. ένα ταψί φούρνου, γεμισμένο με ζεστό νερό, μέσα στο οποίο τοποθετούνται μικρότερα δοχεία ή κατσαρόλες που μπορεί να περιέχουν σάλτσες, σούπες, ζωμούς, κρέμες. Το νερό θα προσέξετε να είναι πολύ ζεστό χωρίς να βράζει. Το μπαιν μαρί μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διατηρήσουμε τα έτοιμα φαγητά ζεστά και με την απαραίτητη υγρασία. Επίσης αποφεύγεται το σβώλιασμα σε ορισμένα ευαίσθητα φαγητά ή γλυκά π.χ. κρέμες και σάλτσες με γάλα και αυγά.

Μπαλοτίν πουλερικού (ballotine)
Γαλλικός όρος μαγειρικής για πουλερικό ξεκοκαλισμένο, γεμισμένο με πατέ και σκεπασμένο με ασπίκ. Σερβίρεται κρύο, κομμένο σε φέτες.

Μπανάνα σπλιτ (banana split)
Μπανάνα ξεφλουδισμένη, κομμένη στη μέση και γεμισμένη με παγωτό βανίλια. Σερβίρεται με τα δύο κομμάτια της μπανάνας ενωμένα μεταξύ τους και γαρνίρεται με σαντιγύ και ψιλοκομμένους ξηρούς καρπούς.

Μπαρκέτ (barquette)
Μικρή θήκη από ζύμη, με σχήμα σαν καραβάκι που γεμίζεται με ποικιλία από γλυκές και αλμυρές γεμίσεις.

Μπασμάτι (ρύζι)
Πολύ καλής ποιότητας Ινδικό μακρύκοκκο ρύζι, από την περιοχή των Ιμαλαϊων. Συνοδεύει παραδοσιακά διάφορα μαγειρευτά πιάτα με κάρυ.

Μπεαρναίζ (σάλτσα Bearnaise)
Σάλτσα της γαλλικής κουζίνας με προέλευση είτε από την περιοχή της Γαλλίας Μπεαρναίζ ή δημιουργία ενός σεφ από την περιοχή του Παρισιού στα μέσα του τελευταίου αιώνα. Είναι σάλτσα ολλανταίζ, αρωματισμένη με ξηρό κρεμμύδι, ξύδι, γλυκό, ξηρό κρασί, εστραγκόν και μαϊντανό. Σερβίρεται παραδοσιακά με κρέατα σχάρας, ψάρια και αυγά ποσέ.

Μπερ μανιέ ( Beurre manié )
Γαλλικός όρος για ένα μείγμα από αλεύρι και βούτυρο, δουλεμένα μαζί, που μπαίνουν προς το τέλος του μαγειρέματος σε σούπες, μαγειρευτά και σάλτσες και βοηθάει να πήξουν.

Μπεσαμέλ (σάλτσα)
Κλασική, γαλλική, άσπρη σάλτσα που πήρε το όνομά της από τον δημιουργό της Λουϊ ντε Μπεσαμέλ, μαιτρ ντ’ οτέλ στην αυλή του Λουδοβίκου 14ου.

Μπίσκ ( Bisque )
Παραδοσιακή γαλλική σπεσιαλιτέ. Πηχτή σαν κρέμα με βάση θαλασσινά και κρέμα γάλακτος ή κρόκους. Τα θαλασσινά δίνουν στη σούπα ένα ανοιχτό ροζ χρώμα.

Μπολονιέζε
Ιταλική σάλτσα από κιμά μοσχαρίσιο, αρωματισμένο με κρεμμύδι, ντομάτες, καμιά φορά σκόρδο και μπέικον, αρωματικά χόρτα, μπαχαρικά και λίγη ζάχαρη. Συνοδεύει ζυμαρικά.

Μπορς ( Borch )
Ρώσικη σούπα από παντζάρια, κρέας μοσχαρίσιο και διάφορα άλλα λαχανικά. Συνοδεύεται συνήθως από ξινή κρέμα.

Μπραιζέ
Το σιγανό μαγείρεμα κρέατος ή πουλερικού, σε κατσαρόλα, σε ελάχιστο υγρό. Το κρέας ακουμπά συνήθως πάνω σε ένα στρώμα από λαχανικά που το προφυλάσσουν και το διατηρούν ζουμερό. Μεταφέρεται κατόπιν στο φούρνο καλά σκεπασμένο για να αποτελειώσει το ψήσιμό του.

Μπραντάντ μπακαλιάρου ( Brandade de morue )
Ένα φαγητό από την Προβηγκία από πουρέ βρασμένου και ξαρμυρισμένου παστού μπακαλιάρου, αναμεμειγμένου με ελαιόλαδο, γάλα, συνήθως σκόρδο, χυμό λεμονιού και αρωματικών. Τρώγεται χλιαρό με τηγανισμένο ψωμί.

Μπράντυ μπάτερ ( Brandy butter )
Μια πηχτή σάλτσα από βούτυρο, ζάχαρη, μπράντυ και μπαχαρικά, που παραδοσιακά σερβίρεται στην Αγγλία με την χριστουγεννιάτικη πουτίγκα.

Ναβαρέν ( Navarin )
Γαλλική συνταγή για αρνί της κατσαρόλας, με καρότα, παντζάρια, κρεμμύδια, φασολάκια, πατατούλες, αρακά, ντομάτες, σκόρδο, αρωματικά χόρτα και καρυκεύματα.

Ναστούρτιουμ ( Nasturtium )
Ετήσιο βρώσιμο φυτό που ήρθε στην Ευρώπη από τους Ιησουϊτες. Τα φύλλα του, θυμίζουν γευστικά το νεροκάρδαμο, έχουν ανοιχτό πράσινο χρώμα και μπαίνουν ψιλοκομμένα σε σαλάτες. Τα λουλούδια του έχουν ζωηρό πορτοκαλί χρώμα και χρησιμοποιούνται στη διακόσμηση των πιάτων.

Νούντλς ( Noodles )
Γενικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μία ποικιλία ζυμαρικού, από επίπεδες λεπτές λωρίδες. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία νουντλς που διαφέρουν στο μήκος, στο πλάτος και στο πάχος. Μερικά νουντλς περιέχουν και αυγό.

Ντάμπλιγκς (dumplings)
Μικρά μπαλάκια ζύμης που γίνονται από αλεύρι, καρυκεύματα, μαγειρικό λίπος και νερό. Μαγειρεύονται σε νερό, σούπα ή ζωμό ή σιγοβράζουν σε φαγητά της κατσαρόλας με κρέας.

Νταντή (Dundee) κέικ
Κέικ με ψιλοκομμένα ξερά φρούτα και τόπο καταγωγής το Dundee της Σκωτίας. Χαρακτηριστικό του γνώρισμα το γαρνίρισμά του -πριν το ψήσιμο- με σειρές από ξεφλουδισμένα αμύγδαλα.

Νταριόλ ( Dariole )
Μικρά κυλινδρικά φορμάκια που χρησιμοποιούνται για κρέμες, πουτίγκες και ζελέ.

Ντέβιλ μπάτερ (Devil butter)
Βούτυρο χτυπημένο με μουστάρδα, γούστερ σως, ταμπάσκο και πιπέρι καγιέν. Πλάθεται σε ρολό και τυλίγεται με αλουμινόχαρτο. Μπαίνει στο ψυγείο για να σκληρύνει και κόβεται σε λεπτές ροδέλες που μπαίνουν πάνω από κρέατα της σχάρας ή ψάρια για να τα νοστιμίσουν.

Ντεγκιστασιόν (degustation)
Γαλλικός όρος που περιγράφει τη γευστική δοκιμή φαγητών και ποτών.

Ντεγκλασάρισμα
Η αποκόλληση των κολλημένων χυμών από το εσωτερικό ενός ταψιού ή τηγανιού, με τη βοήθεια κάποιου υγρού, νερού, κρασιού ή ζωμού και μιας ξύλινης κουτάλας. Ο συμπυκνωμένος χυμός που συγκεντρώνεται στο βάθος της κατσαρόλας, μπορεί να αποτελέσει τη βάση της σάλτσας του φαγητού. Στη γαλλική μαγειρική, είναι η βάση για την παρασκευή της σάλτσας ντεμί - γκλάς και άλλων.

Ντεγκορζέ (degorger)
Γαλλικός όρος που σημαίνει τον καθαρισμό και την απομάκρυνση ανεπιθύμητων ουσιών από φαγητά ή ποτά. Π.χ. τα γλυκάδια που ζεματίζονται με νερό για να φύγει η οσμή τους ή οι μελιτζάνες που πασπαλίζονται με αλάτι και μένουν για ξεπικρίσουν.

Ντέλι (Deli)Αμερικανικός όρος για μαγαζί με delicatessen.

Ντεμεράρα, ζάχαρη ( Demerara )
Ανοιχτή καστανή ζάχαρη από τη Βρετανική Γουινέα με μεγάλους κόκκους. Δεν είναι κατάλληλη για κέικ, αλλά χρησιμοποιείται για να γλυκάνει τα δημητριακά στο πρωινό, τα γκρέηπ - φρουτ και το τσάι ή τον καφέ.

Ντηξέλ (duxelles)
Γαλλικός όρος για ένα μείγμα από πολύ ψιλοκομμένα μανιτάρια μαζί με κρεμμύδια που σωτάρονται σε βούτυρο ώσπου να εξατμιστούν όλα τα υγρά τους. Ακολούθως χρησιμοποιούνται σαν ενισχυτικό γεύσης σε σάλτσες και γεμίσεις.

Ντιάμπλ ( A la diable )
Γαλλικός όρος που αναφέρεται σε τροφές με πικάντικα καρυκεύματα όπως η μουστάρδα, το ξύδι, η γούστερ σως, το ταμπάσκο ή το πιπέρι καγιέν.

Ντρέσσινγκ
Όταν ο όρος αναφέρεται σε πουλερικά, εννοεί την ετοιμασία τους για το μαγείρεμα, ενώ όταν αναφέρεται σε σαλάτες, αφορά στην προσθήκη σάλτσας.

Ντώμπ (Daube)
Ένα γαλλικό φαγητό με κρέας και πλούσια σάλτσα που συνήθως πρώτα μαρινάρεται σε κόκκινο κρασί με σκόρδο, κρεμμύδια, λαχανικά και καρυκεύματα. Μαγειρεύεται μαζί με την μαρινάδα του, στον φούρνο σε ειδικό πήλινο σκεύος με σκέπασμα απ’ όπου πήρε και το όνομά του.

Ξύσμα
Το ελαιώδες εξωτερικό μέρος της φλούδας των εσπεριδοειδών που χρησιμοποιείται σαν αρωματικό σε σάλτσες, κρέμες και γλυκίσματα.

Ολ σπάις ( Allspice - Jamaica Pepper, Pimento)
Καρπός ενός αειθαλούς δένδρου με καταγωγή από τη Νότια Αμερική. Είναι γνωστό στο εμπόριο ως πιμέντο (pimento) και δεν πρέπει να το μπερδεύουμε με το πιμιέντο (pimiento) που είναι ένα είδος κόκκινης γλυκιάς πιπεριάς. Το άρωμά του είναι ένα μείγμα από άρωμα κανέλλας, γαρύφαλλου και μοσχοκάρυδου και χρησιμοποιείται στη μαγειρική και ζαχαροπλαστική για να αρωματίζει ραγού με μοσχάρι, πίκλες, πιάτα με μήλα, στη σάλτσα ντομάτα, κέηκ με φρούτα, πουτίγκες και μαρινάδες.

Ορετσιέττι (orrecchiette)
Ιταλική ονομασία για ένα μικρό ζυμαρικό που μοιάζει σχηματικά με μικρό κοχύλι και σημαίνει «μικρά αυτάκια».

Οσσο – μπούκο (Osso bucco)
Ιταλική σπεσιαλιτέ από την Λομβαρδία, από κότσι μοσχαριού που κόβεται σε φέτες και μαγειρεύεται σε σάλτσα τομάτας και κρασιού με λαχανικά και ζωμό κρέατος. Συνοδεύει παραδοσιακά το ριζότο α λα μιλανέζε.

Πάβλοβα (pavlova)
Γλυκό από την Αυστραλία που αποτελείται από ένα ρηχό καλάθι μαρέγκας, γεμισμένο με κρέμα σαντιγύ και γαρνιρισμένο με φράουλες, ανανά και φρούτα του πάθους.

Παέγια (Paella)
Διάσημο ισπανικό φαγητό με ρύζι, λαχανικά, κοτόπουλο και θαλασσινά. Αρωματίζεται συνήθως με σαφράν για τη γεύση και το χρώμα του.

Πακόρας (Pakorhas)
Λουκουμάδες με λαχανικά από την Ινδία με χυλό φτιαγμένο από ρεβυθάλευρο. Τηγανίζονται σε φριτέζα και σερβίρονται με τσάτνι

Παλέτ (palette-μαχαίρι)
Φαρδύ μαχαίρι με στρογγυλή μύτη που χρησιμεύει για να ισιώνει τις κρεμώδεις ή γκλασαρισμένες επιφάνειες από τις τούρτες. Απαραίτητο στην ζαχαροπλαστική.

Παλμιέ (palmiers)
Γλυκά μπισκότα από την Γαλλία με ζύμη σφολιάτα που σχηματικά μοιάζουν με τα φύλλα φοινικιάς.

Πανέ (paner)
Γαλλικός όρος που σημαίνει τυλίγω μια τροφή με γαλέτα (κοπανισμένη φρυγανιά).

Πανετόνε (pannetone)
Ιταλικής προελεύσεως κέικ με μαγιά. Μοιάζει με το τσουρέκι και περιέχει ξηρούς καρπούς, σταφίδες και μπαχαρικά.

Παπάγια
Τροπικό φρούτο που διαφέρει σε μέγεθος ανάλογα με την ποικιλία του. Μοιάζει με μακρουλό μικρό πεπόνι με φλούδα πράσινη που όσο ωριμάζει, κιτρινίζει. Η σάρκα είναι μαλακή και ζουμερή και η γεύση και το άρωμά του είναι μεταξύ τριαντάφυλλου, ροδάκινου και φράουλας. Τρώγεται ωμό, καθαρισμένο από τη φλούδα του, μόνο του ή σε φρουτοσαλάτες.

Παπαρδέλες (pappardelle)
Φαρδύ ζυμαρικό με αυγό μοιάζει με τις ταλιατέλες αλλά έχει δαντελωτές άκρες.

Παπιγιότ (papillote)
Γαλλικός όρος για κάθε τροφή που ψήνεται στο φούρνο τυλιγμένη σε λαδόχαρτο ή αλουμινόχαρτο.

Παρί – Μπρέστ (Paris-Brest)
Γαλλικό γλυκό που αποτελείται από τρία δαχτυλίδια ζύμης σου, πασπαλισμένα πριν το ψήσιμο με αμύγδαλα φιλέ. Όταν κρυώσει, χωρίζεται στη μέση και γεμίζεται με κρέμα ζαχαροπλαστικής και καραμελωμένα αμύγδαλα.

Παρμαντιέ (Parmentier)
Γαλλικός όρος για οτιδήποτε με πατάτες.

Πασπάλισμα
Ελαφριά επικάλυψη τροφών με αλεύρι, ζάχαρη άχνη ή άλλη λεπτή σκόνη.

Πάστωμα
Συντήρηση μέσα σε ξύδι ή άλμη. Εφαρμόζεται ιδιαίτερα σε παχιά ψάρια όπως η ρέγγα.

Πατάτες Άννα
Κλασσικό, γαλλικό πιάτο με πατάτες. Κομμένες σε πολύ λεπτές στρογγυλές φέτες, τοποθετούνται σε ταψί, σε στρώσεις, με βούτυρο λιωμένο ανάμεσα και καρυκεύματα. Ψήνονται στο φούρνο μέχρις ότου η επάνω στρώση να πάρει χρυσόξανθο χρώμα. Κατόπιν το ταψί αναποδογυρίζεται σε πιάτο και οι πατάτες σερβίρονται κομμένες σε φέτες.

Πατάτες ντυσές (pommes duchesse)
Κλασσικό γαλλικό πιάτο για γαρνιτούρα της υψηλής κουζίνας, από πουρέ πατάτας, βούτυρο, κρόκους και λίγο γάλα. Το μείγμα αλείφεται με κρόκο και ψήνεται στον φούρνο.

Πατέ (pate)
Το αυθεντικό γαλλικό πατέ, μοιάζει πολύ με κρεατόπιτα τυλιγμένη με μια ειδική ζύμη και τρώγεται συνήθως ζεστό, εν αντιθέσει προς τις τερίν που τρώγονται κρύες. Η έννοια έχει επεκταθεί και σε μείγματα που δεν είναι ψημένα όπως διάφορα πατέ με ψάρι ή τυρί.

Πεπερονάτα (peperonata)
Ιταλικό φαγητό με κόκκινες γλυκές πιπεριές και τομάτες στην κατσαρόλα. Παρεμφερές με την γαλλική ρατατουϊγ και τα ελληνικά λαδερά. Μαγειρεύεται με λάδι, αρωματίζεται με σκόρδο και μυρωδικά. Σερβίρεται συχνά κρύο σαν μέρος του μπουφέ ορεκτικών (αντιπάστο).

Πέστο (pesto)
Καρύκευμα -σαν αλοιφή- κυρίως για ζυμαρικά, από την Γένοβα της Ιταλίας. Ετοιμάζεται με φρέσκο βασιλικό, σκόρδο, κουκουνάρι, τυρί ιταλικό (πεκορίνο ή παρμεζάνα) και λάδι, χτυπημένα στο γουδί από όπου παίρνει και το όνομά του.

Πηκτίνη (pectin)
Απαραίτητη για το πήξιμο της μαρμελάδας, βρίσκεται στη φύση σε μερικά φρούτα και λαχανικά αλλά παράγεται και τεχνητά. Είναι ένας υδατάνθρακας στην οικογένεια των πολυσακχαριτών.

Πιπεράντ (piperade)
Φαγητό από την περιοχή των Βάσκων της Γαλλίας που αποτελείται από αυγά χτυπημένα σαν την στραπατσάδα μαζί με ντομάτες, πιπεριές και ζαμπόν.

Πίρι – Πίρι (Piri – Piri)
Καυτερό καρύκευμα όπως το ταμπάσκο από τις πορτογαλικές αποικίες της Αφρικής.

Πισαλαντιέρ (Pissaladiere)
Η εκδοχή της πίτσας από την Προβηγκία. Γαρνίρεται με τηγανητά κρεμμύδια και μαύρες ελιές και αρωματίζεται με τα τοπικά μυρωδικά.

Πιστού (pistou)
Η προβηγκιακή εκδοχή του πέστο.

Πιτσαϊόλα «σάλτσα» (Pizzaiola sauce)
Σάλτσα τομάτας από την Ιταλία με σκόρδο, μαϊντανό, ρίγανη και καρυκεύματα. Σερβίρεται με ψητό κρέας, εξ’ ου και κρέας αλά Πιτσαϊόλα.

Πόντς (punch)
Το όνομα προέρχεται από την ινδιάνικη λέξη που σημαίνει «πέντε» και αναφέρεται στα 5 κύρια συστατικά του, δηλαδή : στο οινοπνευματώδες ποτό (π.χ. ρούμι) στο νερό, την ζάχαρη, το λεμόνι και τα μπαχαρικά.

Πορτό (Port)
Κρασί από την Πορτογαλία, άσπρο ή κόκκινο ξηρό ή γλυκό. Προστίθεται για άρωμα συχνά σε σούπες, σάλτσες και ζεστά ποτά και σε επίσημα γεύματα. Σερβίρεται μαζί με το τυρί στο τέλος του γεύματος.

Ποσάρω (poach)
Το να μαγειρεύει κανείς ευαίσθητες τροφές όπως ψάρια ή αυγά μέσα σε υγρό που μόλις βράζει, σε πολύ σιγανή φωτιά.

Ποτέ (Potée)
Απαραίτητη για το πήξιμο της μαρμελάδας, βρίσκεται στη φύση σε μερικά φρούτα και λαχανικά αλλά παράγεται και τεχνητά. Είναι ένας υδατάνθρακας στην οικογένεια των πολυσακχαριτών.

Ποτ-ω-φε (Pot-au-feu)
Κλασσικό φαγητό από την Γαλλική επαρχία που σερβίρεται σαν κύριο πιάτο και αποτελεί πλήρες γεύμα. Βράζονται στην ίδια κατσαρόλα ζωμός και λαχανικά. Η σούπα τους τρώγεται σαν πρώτο πιάτο, ενώ το κρέας και τα λαχανικά σαν δεύτερο.

Πουαβράντ «σάλτσα» (Poivrade sauce)Σάλτσα εσπανιόλ αρωματισμένη με κόκκινο κρασί, ξύδι και μπόλικο τριμμένο μαύρο πιπέρι. Σερβίρεται με κρέατα σχάρας και κυνήγι.

Πραλίνα (praline)
Καραμελωμένα και ψιλοκοπανισμένα αμύγδαλα που χρησιμοποιούνται σαν αρωματικό σε παγωτά, γλυκά και κρέμες.

Πωπιέτες (paupiettes)
Γαλλικός όρος για λεπτές φέτες κρέατος που τυλίγονται ρολά και περικλείουν ποικιλία από γεμίσεις.

Ραγού (Ragout)
Γαλλικός όρος για ένα φαγητό κατσαρόλας με κρέας ή κοτόπουλο, λαχανικά και πηχτή σάλτσα.

Ραίτα (Raita)
Συνοδευτικό πιάτο της Ινδικής κουζίνας που αποτελείται από στραγγιστό γιαούρτι, αναμεμειγμένο με κομμένο αγγούρι, κρεμμύδι ή μπανάνες. Αρωματίζεται συνήθως με κύμινο, κόλιαντρο, αλάτι και πιπέρι.

Ραμεκέν (Ramekin)
Μικρό πυρίμαχο σκεύος - μερίδα, με ή χωρίς χερούλια, για ψήσιμο στον φούρνο γλυκών και αλμυρών παρασκευασμάτων.

Ρατατούϊγ (Ratatouille)
Λαχανικά στην κατσαρόλα, μελιτζάνες, τομάτες, κρεμμύδια, πιπεριές, κολοκυθάκια, σκόρδο, ελαιόλαδο και αρωματικά. Από την Προβηγκία.

Ραταφία
Γλυκό και δυνατό λικέρ φτιαγμένο από κουκούτσια φρούτων και πικραμύγδαλου με έντονο άρωμα αμυγδάλου. Χρησιμοποιείται κυρίως σαν αρωματικό.

Ραταφίας
Πολύ μικρά και στρογγυλά μπισκοτάκια, που μοιάζουν με μικρογραφία μακαρόν και έχουν γεύση πικραμύγδαλου. Πολύ διαδεδομένα στην Ιταλία.

Ρεμουλάντ «σάλτσα» (Remoulade sauce)
Μαγιονέζα αρωματισμένη με αντζούγιες, κομμένη κάππαρη και κομμένα αρωματικά χόρτα, μαϊντανό, εστραγκόν και μυρώνια. Σερβίρεται με κρύα κρέατα, θαλασσινά και σφιχτά αυγά.

Ρεμπλοσόν (Remblochon)
Ορεινό τυρί από την Σαβοϊα και ένα από τα πιο παλιά τυριά με αγελαδινό γάλα της Γαλλίας. Είναι τυρί κρεμώδες με πολύ γλυκιά γεύση.

Ριζι και μπίζι (risi e bisi)
Ιταλικό ορεκτικό από βρασμένο ρύζι μαζί με αρακά. Έχει υφή πηχτής σούπας και σερβίρεται πασπαλισμένο με τυρί παρμεζάνα.

Ροκφόρ (Roquefort)
Το διάσημο μπλε γαλλικό τυρί από κατσικίσιο γάλα. Είναι αδύνατο να αναπαραχθεί αλλού παρά μόνο στην περιοχή του, στις ειδικές σπηλιές με το ειδικό κλίμα και τα ρεύματα αέρος. Είναι ένα πλούσιο τυρί με κρεμώδη, απαλή υφή.

Ρόστ μπήφ (Roast beaf)
Κλασσικό Βρετανικό πιάτο. Νουά ψημένο στο φούρνο και σερβιρισμένο παραδοσιακά μαζί με πουτίγκα γιορκσαϊρ και μουστάρδα ή σάλτσα χορσράντις.

Ροστί (Rösti)
Ένα διάσημο ελβετικό πιάτο από βρασμένες και τριμμένες πατάτες, κομμένο κρεμμύδι και μυρωδικά. Τηγανίζεται στο λάδι ή στο βούτυρο και μοιάζει με χοντρή κρέπα ή τηγανίτα.

Ρού (Roux)
Γαλλικός μαγειρικός όρος για ένα μείγμα από λιωμένο λίπος και αλεύρι, που χρησιμεύει για να πήζει τα υγρά και είναι η βάση για πολλές σάλτσες, όπως η μπεσαμέλ. Οι αναλογίες του λίπους με το αλεύρι ποικίλουν ανάλογα με την επιθυμητή πυκνότητα της σάλτσας.

Ρουαγιάλ «γκλάσο» (Royale)
Ένα σκληρό άσπρο γκλάσο από ζάχαρη άχνη και ασπράδια. Χρησιμοποιείται για διακόσμηση στις τούρτες γάμου, γενεθλίων και άλλων παρόμοιων περιπτώσεων. Καμιά φορά στο γκλάσο προστίθεται και γλυκερίνη για να το κάνει περισσότερο μαλακό και ευκολότερο στο κόψιμο.

Ρύζι για ρυζότο
Ιταλικό άσπρο ρύζι με στρογγυλούς κόκκους κατάλληλο για τα ρυζότο. Έχει την ιδιότητα να απορροφά περισσότερο υγρό από τα υπόλοιπα ρύζια χωρίς να λασπώνει. Μια γνωστή ποικιλία είναι το Arborio και το Carnaroli.

Ρυζότο αλά μιλανέζε (Risotto ala Milanese)
Το πιο γνωστό από τα ιταλικά ρυζότο με ψιλοκομμένα και σωταρισμένα μαζί με το ρύζι κρεμμύδια, ζωμό κρέατος ή πουλερικών, λευκό κρασί, σαφράν και παρμεζάνα. Σερβίρεται είτε μόνο του σαν αυτοτελές πιάτο ή σαν συνοδευτικό του οσο μπούκο.

Σαβαρέν (Savarin)
Στρογγυλό κέικ με τρύπα στη μέση, από μια ανάλαφρη ζύμη με μαγιά. Περιχύνεται με σιρόπι από ρούμι, αλείφεται με μαρμελάδα βερύκοκο και στο κέντρο γεμίζεται με σαντιγύ και φρούτα.

Σαβόϋ (Savoy)
Ένα λάχανο με σκούρο πράσινο χρώμα και φύλλα με έντονες φλέβες.

Σαϊλαμπάμπ (Syllabub)
Παλιό αγγλικό γλυκό από χτυπημένη κρέμα γάλακτος, ζάχαρη, ξύσμα και χυμό λεμονιού.

Σαλμί (Salmis)
Ραγού με κυνήγι με πλούσια σάλτσα από κόκκινο κρασί. Το κρέας ψήνεται πρώτα στον φούρνο και εν συνεχεία αποτελειώνει το ψήσιμό του στην κατσαρόλα.

Σαλτιμπόκα (Saltimbocca)
Ιταλικό πιάτο από λεπτές φέτες μοσχαριού, τυλιγμένες με ζαμπόν και φρέσκα φύλλα φασκόμηλου. Αφού αρχικά τηγανιστούν στο λάδι ή στο βούτυρο εν συνεχεία ψήνονται στην κατσαρόλα με λευκό κρασί ώσπου να μαλακώσουν.

Σαμόζας (Samosas)
Τρίγωνα με φύλλο, της ινδικής κουζίνας που περικλείουν διάφορες γεμίσεις. Τηγανίζονται μέσα σε μπόλικο καυτό λάδι και τρώγονται ζεστά σαν ορεκτικά.

Σαμπαγιόν (Sabayon)
Γαλλική εκδοχή της ιταλικής σάλτσας (jabaglione) ζαμπαγιόνε από κρόκους, ζάχαρη, σέρυ και νερό. Καμιά φορά στη σάλτσα προστίθεται σαντιγύ. Σερβίρεται μαζί με γλυκά με φρούτα.

Σαμπάλς (Sambals)
Γαρνιτούρες από διάφορες πίκλες, καρύδα, γιαούρτι, τσάτνεϋ, κλπ. που συνοδεύουν κύρια πιάτα της ινδικής ή ινδονησιακής κουζίνας.

Σαμπλέ μπισκότα (Sablé)
Γαλλικά μπισκότα φτιαγμένα από την πλούσια και βουτυρώδη ζύμη σαμπλέ. Η ζύμη πλάθεται σε μακρουλό σχήμα σαν λουκάνικο, μπαίνει αρκετές ώρες στο ψυγείο να κρυώσει και μετά κόβεται σε λεπτές φέτες που ψήνονται ώσπου να πάρουν χρώμα.

Σαμπρέ (Chambré)
Γαλλικός όρος που υποδηλώνει ότι ένα κόκκινο κρασί ή τυρί, έχει φθάσει σε θερμοκρασία δωματίου και είναι έτοιμο για σερβίρισμα.

Σαρλότ (Charlotte)
Με το όνομα αυτό αποκαλούνται δύο γλυκά που φτιάχνονται μέσα σε ειδική στρογγυλή και βαθιά φόρμα. Το ένα τρώγεται ζεστό και αποτελείται από στρώσεις σαβουαγιάρ, βούτυρο και μήλα κομπόστα. Το άλλο και περισσότερο γνωστό, η σαρλότ ρύς, τρώγεται κρύο και αποτελείται από ζελέ φρούτου, σαβουαγιάρ και μια πλούσια κρέμα.

Σατέ (Saté)
Ινδονησιακά ή Μαλαισιανά σουβλάκια. Μικροί κύβοι από κρέας, ψάρι ή κοτόπουλο περνιούνται σε ειδικά λεπτά ξυλάκια από μπαμπού και ψήνονται. Συνήθως συνοδεύονται με σάλτσα από φυστίκι.

Σατσούμα (Satsuma)
Ανήκουν στην ίδια οικογένεια με τα μανταρίνια Κλιμεντίνες, αλλά είναι μικρότερα και δεν έχουν κουκούτσια.

Σατωμπριάν (Chateaubriand)
Ένα διπλό φιλέτο μοσχαρίσιο, από την καρδιά του φιλέτου. Ψήνεται στη σχάρα και συνήθως αποτελεί πιάτο για δύο άτομα.

Σαφράν (ή ζαφορά ή κρόκος)
Το ακριβότερο ίσως μπαχαρικό στον κόσμο, από τους αποξηραμένους στήμονες του φυτού κρόκος. Το άρωμά του είναι μοναδικό και χρωματίζει τις τροφές με ένα βαθύ κίτρινο χρώμα. Αποτελεί βασικό συστατικό στην Ισπανική, Ανατολική και Ασιατική κουζίνα. Στην Ελλάδα καλλιεργείται στην Κοζάνη.

Σεβίτσε (Ceviche)
Ωμό ψάρι κομμένο σε κύβους και μαριναρισμένο σε μείγμα από χυμό μοσχολέμονου, σκόρδου, κρεμμυδιού, καυτερής πιπεριάς και αρωματικών. Τα οξέα «ψήνουν» το ψάρι και δεν χρειάζεται μαγείρεμα.

Σέπερντς πάϊ (Shepherd’s pie)
Πίτα του βοσκού. Κλασσική αγγλική πίτα, από αρνίσιο κιμά με σάλτσα. Ο κιμάς σκεπάζεται με μια παχιά στρώση πατάτας πουρέ και ψήνεται για λίγο στον φούρνο, να πάρει χρώμα.

Σέρυ (Shery)
Έτσι ονομάζονται μια κατηγορία ισπανικών κρασιών αναμεμειγμένων με μπράντυ που έχουν διαβαθμίσεις από το ξηρό-μέτριο έως γλυκό σέρυ. Χρησιμοποιείται σαν απεριτίφ, αλλά έχει και πολλές χρήσεις στην μαγειρική-ζαχαροπλαστική.

Σετσουάν, πιπέρι (Szechuan peppercorus)
Κινέζικο κόκκινο πιπέρι, λιγότερο καυτερό από το μαύρο. Χρησιμοποιείται σε πίκλες, μαρινάδες και πιάτα με κρέας.

Σιϊτάκε (Shiitake)
Όνομα μανιταριού που υπάρχει στην Κίνα και στην Ιαπωνία. Στις χώρες αυτές υπάρχει εν αφθονία φρέσκο, άγριο και καλλιεργημένο. Στην Ευρώπη το βρίσκουμε μόνο αποξηραμένο. Χρησιμοποιείται ευρύτατα σε πιάτα κινέζικης κουζίνας.

Σινουά (Chinois)
Κωνικό μεταλλικό σουρωτήρι ιδανικό για τις σάλτσες.

Σιρίν πολό (Shirin polo)
Πιάτο της Ανατολής από ρύζι και κοτόπουλο αρωματισμένο με ζαχαρωμένη φλούδα πορτοκαλιού, αμύγδαλα και καμιά φορά σαφράν.

Σίτεμα
Το κρέμασμα κρέατος (συνηθέστερα κυνηγιού) σε τσιγκέλια για ορισμένο χρονικό διάστημα ώστε να γίνει πιο τρυφερό.

Σιφονάντ (Chiffonade)
Γαλλικός όρος για μια γαρνιτούρα για τα κονσομέ, από μαρούλι, λάπαθο ή άλλα λαχανικά με μεγάλα πράσινα φύλλα, κομμένα σε λεπτές λωρίδες.

Σκαλοπίνια (Scaloppine)
Ιταλικός όρος για λεπτές φέτες μοσχαρίσιου ή χοιρινού φιλέτου, που είτε πανάρονται με αυγό και γαλέτα και τηγανίζονται σε λάδι ή βούτυρο σαν τα σνίτσελ, είτε ψήνονται στην κατσαρόλα με γλυκό κρασί και κρέμα.

Σμόργκασμπροντ (Smörgäsbrond)
Σουηδικός όρος για κρύο μπουφέ, που αποτελείται από 3 ή 4 πιάτα για ένα κάλεσμα στο σπίτι ή από πολλά πιάτα, όταν πρόκειται για εστιατόρια και ξενοδοχεία. Συνήθως περιλαμβάνει ποικιλία από πιάτα με διαφόρων ειδών ρέγκες, ψάρια και θαλασσινά, πιάτα με αυγά, κρύα και ζεστά κρέατα, αλλαντικά, τουρσιά, σαλάτες, ποικιλία από ψωμιά, τυριά, φρούτα και γλυκά.

Σμόρπροντ (Smørrebrod)
Τα δημοφιλή ανοιχτά σάντουιτς της Δανίας, με 600 και πλέον διαφορετικές γευστικές προτάσεις

Σομελιέ (Sommelier)
Γαλλικός όρος για το γκαρσόνι που είναι ειδικός σε θέματα κρασιού.

Σορμπέ (Sorbet)
Παγωμένο επιδόρπιο από χυμό φρούτου, νερό, ζάχαρη και μαρέγκα. Σερβίρεται ή στο τέλος ενός γεύματος σαν γλυκό ή στη μέση ενός επίσημου γεύματος για να ξεκουράσει και να προετοιμάσει τον ουρανίσκο για τα πιάτα που θα ακολουθήσουν.

Σόρτμπρεντ (Shortbread)
Όνομα που αναφέρεται σε ζύμη και σε μπισκότα από τη Σκωτία. Η ζύμη είναι πλούσια, με έντονη γεύση βουτύρου και όταν ψηθεί και κρυώσει, γίνεται τραγανιστή. Κόβεται σε τρίγωνα ή σε μακρόστενα κομμάτια, πασπαλίζεται με ζάχαρη και έχει σαν χαρακτηριστικό τρυπούλες στην επιφάνεια που γίνονται με πιρούνι πριν ψηθεί.

Σουκιγιάκι (Sukiyaki)
Πολύ γνωστό γιαπωνέζικο πιάτο, που μαγειρεύεται στο τραπέζι. Αποτελείται από λεπτοκομμένα λαχανικά και κρέας κομμένο σε λεπτές σαν χαρτί φέτες. Τα λαχανικά και το κρέας τηγανίζονται σε σάλτσα σόγιας και σβήνονται με ρυζόκρασο. Συνοδεύονται με ρύζι και ο κάθε καλεσμένος σερβίρεται μόνος του.

Σουκρούτ (Sauerkraut)
Ψιλοκομμένο άσπρο λάχανο τουρσί, σπεσιαλιτέ της βορειοανατολικής Ευρώπης. Τρώγεται ζεστό ή κρύο και συνοδεύει αλλαντικά και κρέατα.

Σούσι (Sushi)
Στην πιο απλή μορφή του, το σούσι είναι μπαστουνάκια από ρύζι βρασμένο και ανακατεμένο με ξύδι. Τα μπαστουνάκια γαρνίρονται με κομματάκια από πολύ φρέσκο ωμό ψάρι. Συνοδεύεται με καυτό πράσινο τσάι.

Στίλτον (Stilton)
Για πολλούς, «ο βασιλιάς των τυριών». Το αγγλικό τυρί Στίλτον, εμφανίστηκε στη περιοχή του Λέστερ εδώ και 200 χρόνια. Είναι τυρί προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης, με κυλινδρικό σχήμα από παστεριωμένο, πλήρες, αγελαδινό γάλα. Έχει φυσική κρούστα, χρώμα ανοιχτό μπεζ που σκουραίνει στις άκρες και χαρακτηριστικούς μπλε μύκητες, όπως το ροκφόρ. Η γεύση του είναι μεστή και καθώς ωριμάζει γίνεται πιο πλούσια. Συνοδεύεται παραδοσιακά με πορτό και σερβίρεται στο τέλος του γεύματος.

Στίρ-φράϊ (Stir-fry)
Κινέζικη μέθοδος μαγειρέματος, συνήθως στο γουώκ (το ειδικό τηγάνι) όπου μικρά κομματάκια ή λωρίδες τροφίμων τηγανίζονται γρήγορα σε καυτό βούτυρο ή λάδι.

Στόλεν (Stollen)
Γερμανικό χριστουγεννιάτικο κέικ με μαγιά, με γέμιση ξηρών φρούτων και καρπών και καμιά φορά αμυγδαλόπαστας. Όταν ψηθεί, πασπαλίζεται με ζάχαρη άχνη.

Στρατσιατέλα (Stracciatella)
Κλασσική ιταλική σούπα από ζωμό μοσχαριού ή κοτόπουλου. Καθώς βράζει, προστίθεται ένα μείγμα από χτυπημένα αυγά, σιμιγδάλι και τριμμένη παρμεζάνα, που όταν ανακατεύεται, χωρίζεται σε κλωστούλες, απ’ όπου και το όνομα.

Σωτάρω (Sauter)
Γαλλικός όρος που σημαίνει τηγανίζω ελαφρά, κρέας ή λαχανικά, μέσα σε λίγο λίπος, σε ρηχό τηγάνι, ώσπου να πάρουν ένα ομοιόμορφο χρυσόξανθο χρώμα.

Ταζίν (Tajine)
Κωνικό μαγειρικό σκεύος από την Βόρειο Αφρική για το μαγείρεμα κρεάτων, οσπρίων και λαχανικών. Το σκεύος δίνει το όνομά του και σε μια σειρά φαγητών που μαγειρεύονται σ’ αυτό.

Ταλιολίνι (Tagliolini)
Λεπτά επίπεδα και μακριά ζυμαρικά.

Τάμαριν πολτός (Tamarind pulp)
Δημοφιλές στην ανατολίτικη μαγειρική, το τάμαριν είναι ένας πικρός πολτός που προέρχεται από τα φρούτα του τροπικού δέντρου τάμαριν. Έχει έντονη γεύση και προσδίδει σκούρο χρώμα στα φαγητά. Πωλείται συνήθως αποξηραμένο σε πακέτα. Στα φαγητά προστίθεται αραιωμένο με νερό σε αναλογία 1 τάμαριν προς 1 νερό.

Ταμπάσκο (Tabasco)
Σάλτσα καυτερή από την Λουϊζιάνα των Η.Π.Α. από ένα είδος κόκκινης καυτερής πιπεριάς. Δίνει γεύση στην μεξικάνικη κουζίνα, καθώς επίσης σε μαρινάδες, ντρέσσιγκς για σαλάτες και σάλτσες για ψητά στα κάρβουνα.

Ταμπουλέ (Tabbouleh)
Σαλάτα. Από τις πιο γνωστές σαλάτες της Μ. Ανατολής από πληγούρι, κρεμμύδι, δυόσμο, μαϊντανό, ελαιόλαδο, χυμό λεμονιού και άλλα καρυκεύματα.

Ταντζερίν (Tangerine)
Είδος μανταρινιού.

Ταντούρι (Tandoori)
Ινδικός τρόπος μαγειρέματος για κρέας ή ψάρι. Πρώτα μαρινάρονται σε πικάντικο μείγμα γιαουρτιού και κατόπιν ψήνονται στον ειδικό φούρνο που λέγεται ταντούρ, εξ’ ου και το όνομα.

Τάπας (Tapas)
Ισπανικό όνομα για τα ορεκτικά.

Ταπενάντ (Tapenade)
Πηχτό άλειμμα από την Προβηγκία, από αντζούγιες παστές, ελιές, κάππαρη, σκόρδο και ελαιόλαδο. Σερβίρεται σαν ορεκτικό πάνω σε ψωμί ή μαζί με σφιχτά αυγά.

Ταρατόρ (Tarator)
Σπεσιαλιτέ από τα Βαλκάνια, ιδίως την Βουλγαρία. Το ταρατόρ είναι κρύα σούπα αγγουριού με γάλα, χυμό λεμονιού, σκόρδο και μαϊντανό.

Τάρτα Τατέν (Tarte Tatin)
Η διάσημη γαλλική τάρτα των αδελφών Τατέν, όπου μήλα πασπαλισμένα με ζάχαρη, σκεπάζονται με γλυκιά ζύμη και όταν ψηθούν, αναποδογυρίζονται και καραμελώνονται κάτω από ζεστό γκρίλ.

Ταρτάρ σάλτσα (Tartare sauce)
Μαγιονέζα αρωματισμένη με κομμένα αγγουράκια τουρσί, κάππαρη και μαϊντανό. Σερβίρεται συνήθως με ψάρι.

Τεμπάλ (Timbale)
Γαλλικός όρος για πήλινη ή μεταλλική φόρμα σε σχήμα φλυτζανιού, που στρώνεται με ζυμαρικό ή ρύζι και γεμίζεται με κρεμώδες μείγμα από κρέας, ψάρι ή λαχανικά. Ψήνεται το φαγητό στη φόρμα, αναποδογυρίζεται και σερβίρεται με σάλτσα.

Τεμπούρα (Tempura)
Ψάρια και λαχανικά σε αραιό χυλό, τηγανισμένα σε φριτέζα ή βαθύ τηγάνι. Συνοδεύονται με μια σάλτσα από ζωμό φυκιών, γλυκό ρυζόκρασο και σάλτσα σόγιας αρωματισμένη με άσπρο ραπάνι και φρέσκια πιπερόριζα.

Τεριγιάκι (Teriyaki)
Γιαπωνέζικη μαρινάδα για κρέας από σκόρδο, σάλτσα σόγιας, φρέσκια πιπερόριζα, ζάχαρη, γλυκό ρυζόκρασο και καμιά φορά λάδι.

Τερίν (Terrine)
Πήλινο πυρίμαχο σκεύος με σκέπασμα, σε μακρόστενο σχήμα, που χρησιμοποιείται συνήθως για το ψήσιμο πατέ. Πολλές φορές δίνει το όνομά του και στα πατέ που ψήθηκαν σ’ αυτό.

Τορτίγιας (Tortillas)
Μεξικάνικες κρέπες από καλαμπόκι. Πλάθονται είτε με τα χέρια σε πολύ λεπτούς δίσκους ή με ένα ειδικό εργαλείο πολύ κοινό στο Μεξικό. Τηγανίζονται χωρίς λίπος σε μεγάλο τηγάνι. Οι ψημένες μεσαίου μεγέθους τορτίγιας ή τορτίγιες λέγονται τοστάδας και γεμίζονται με σαλατικά, κρέας, τυρί, πουλερικά ή ψάρια και περιχύνονται με σάλτσα τσίλι.

Τορτίγια (Tortilla) ή Ισπανική ομελέτα
Μια επίπεδη χορταστική ομελέτα με πατάτες, κρεμμύδι, ντομάτα, γλυκιά πιπεριά.

Τουρνεντό (Tournedos)
Στρογγυλές φέτες από το πιο χονδρό μέρος του μοσχαρίσιου φιλέτου. Συνήθως τηγανίζονται ή ψήνονται στη σχάρα.

Τουρνεντό Ροσσίνι (Tournedos Rossini)
Μια γαλλική σπεσιαλιτέ που πήρε το όνομά της και δημιουργήθηκε προς τιμήν του Ιταλού συνθέτη Ροσσίνι, ο οποίος εκτός από συνθέτης ήταν και γκουρμέ, λάτρευε ιδιαίτερα το φουά γκρά (=το συκώτι της χήνας). Τα τουρνεντό Ροσσίνι (φιλετάκια μοσχαρίσια) τηγανίζονται σε βούτυρο, τοποθετούνται σε μια φέτα τηγανισμένο ψωμί και σκεπάζονται με μια φέτα τηγανισμένου φουά γκρά, γαρνιρισμένου με τρούφα. Σερβίρεται με σάλτσα Μαδέρα.

Τραϊφλ (Trifle)
Αγαπητό παραδοσιακό Βρετανικό γλυκό. Αποτελείται από παντεσπάνι περιχυμένο με σέρυ, κρέμ ανγκλαίζ, σαντιγύ και μεγάλη ποικιλία από στολίσματα. Υπάρχουν αναρίθμητες μοντέρνες εκδοχές που περιέχουν ζελέ φρούτα, λικέρ, αμύγδαλα κτλ.

Τρούφα (Truffle)
Εδώδιμο μανιτάρι που φύεται κάτω από την επιφάνεια της γης σε ρίζες δένδρων και είναι το πιο σπάνιο και πιο ακριβό μανιτάρι από όλα τα υπόλοιπα. Υπάρχει η γαλλική μαύρη τρούφα από το Περιγκόρ (Periguord) και η ιταλική άσπρη τρούφα από το Πιεμόντε, που έχει και εντονότερο άρωμα και συνήθως σερβίρεται ωμή, ψιλοκομμένη ή τριμμένη, π.χ πάνω από πιάτα με ζυμαρικά. Το σπάνιο αυτό έδεσμα σερβίρεται συνήθως με πιάτα υψηλής γαστρονομίας, όπως το φουά-γκρά (συκώτι χήνας). Επί αιώνες η εξόρυξή του γίνεται με ειδικά εκπαιδευμένα γουρούνια ή σκύλους, τα οποία εντοπίζουν τις τρούφες από την μυρωδιά τους, επειδή δεν φαίνονται στην επιφάνεια της γης.

Τρούφες (Truffles)
Μικρά, γλυκά μπαλάκια με πλούσια γεύση, συνήθως με βάση σοκολάτα. Αρωματίζονται συνήθως με λικέρ ή καφέ και τυλίγονται με κακάο σκόνη και τριμμένη σοκολάτα.

Τσάτνυ (Chutney)
Ένα γλυκόξινο παρασκεύασμα, με καταγωγή την Ινδία του 19ου αιώνα. Η δυτική εκδοχή του, είναι με μήλα, κρεμμύδια, σκόρδο, ξύδι, τομάτες, ζάχαρη και μπαχαρικά. Η ανατολίτικη περιέχει συχνά και εξωτικά φρούτα. Η γνωστότερη είναι το τσάτνυ με μάνγκο.

Τσίλι (Chilli)
Σάλτσα. Καυτερή και πιπερώδης κέτσαπ, συνοδεύει πιάτα της Κινέζικης ή άλλης ανατολίτικης κουζίνας.

Τσίλι (Chilli)
Σκόνη. Ένα μείγμα μπαχαρικών με βάση την καυτερή πιπεριά, όπου προστίθεται κόκκινη γλυκιά πιπεριά, κύμινο τριμμένο, ρίγανη και σκόρδο.

Τσίλι-κον-κάρνε (Chilli con carne)
Περισσότερο πιάτο TEX-MEX παρά μεξικάνικο, αποτελείται από κιμά ψημένο στην κατσαρόλα με κρεμμύδια, τομάτες, σκόρδο, κόκκινα φασόλια kidney, αρωματικά και μπαχαρικά, π.χ. καυτερή πιπεριά. Σερβίρεται με λευκό ρύζι, τορτίγιας και σαλάτα.

Τσιπολάτα (Chipolata)
Λουκάνικα. Μικρά λουκάνικα από την Αγγλία, χοιρινά ή μοσχαρίσια, κατάλληλα για τηγανητά ή ψητά στη σχάρα.

Τσόπστικς (Chopsticks)
Ζευγάρι, από ξύλινα, πλαστικά ή φίλντισι μπαστουνάκια, που χρησιμοποιούνται σαν μαχαιροπίρουνα στην Άπω Ανατολή.

Τσορίθο (Chorijo)
Λουκάνικο σαν σαλάμι από την Ισπανία, από χοιρινό κρέας, κομμάτια λίπους, σκόρδο και πάπρικα. Σερβίρεται σαν ορεκτικό ή σαν κύριο πιάτο μαζί με ρεβύθια.

Φαλαφέλ (Falafel)
Μικροί κεφτέδες που γίνονται από ρεβύθια. Ωμά ρεβύθια μαλακώνουν αρκετές ώρες στο νερό, αλέθονται, αναμειγνύονται με πληγούρι ή σπασμένο σιτάρι, σκόρδο, μπαχαρικά και αυγό και τηγανίζονται.

Φάρς, Φαρσί (Farce, Farci)
Γαλλική λέξη που σημαίνει γέμιση για πουλερικά, κρέατα, ψάρια και λαχανικά. Φαρσί είναι γαλλικός όρος και σημαίνει οποιαδήποτε τροφή έχει γεμιστεί με κάποιο είδος γέμισης.

Φαρφάλες (Farfalle)
Κοντό ζυμαρικό που μοιάζει στο σχήμα με φιογκάκι.

Φασόλι φλαζολέ (flageolet)
Πράσινο φασόλι από την οικογένεια των φασολιών kidney: Παράγεται κυρίως στην Γαλλία και στην Ιταλία. Τρώγεται ή σαν φρέσκο λαχανικό ή αποξηραμένο σαν όσπριο. Έχει μια χαρακτηριστική λεπτή γεύση και θεωρείται φασόλι ανώτερης ποιότητος. Μπορούμε να το βρούμε εύκολα σε κονσέρβες.

Φάτζ (Fudge)
Ένα μαλακό γλυκό παρασκεύασμα από σιρόπι, γάλα, βούτυρο και μυρωδικά. Καμιά φορά με ξηρούς καρπούς, φρούτα, σοκολάτα ή καφέ. Είναι σπεσιαλιτέ της Αγγλίας και Αμερικής.

Φεϊζογιάδα (Feijoada)
Το εθνικό πιάτο της Βραζιλίας. Φαγητό κατσαρόλας που αποτελείται από μαύρα φασόλια, διάφορα είδη κρέατος, λουκάνικα, μπέηκον, κρεμμύδια, σκόρδα, τομάτες, καυτερή πιπεριά, μαϊντανό και άλλα μυρωδικά και μπαχαρικά.

Φιλέ μινιόν (filet mignon)
Γαλλικός όρος για μικρό μοσχαρίσιο φιλέτο που συνήθως ψήνεται στη σχάρα ή τηγανίζεται.

Φιμέ (Fumet)
Γαλλικός όρος για συμπυκνωμένο ζωμό ψαριού που έχει γίνει με μικρά κομματάκια ψαριών.

Φλαμπέ (Flamber)
Γαλλικός όρος, που σημαίνει το να περιχύνει κανείς τροφές με ζεσταμένο αλκοόλ και να το ανάβει πριν να σερβίρει.

Φλάν (Flan)
Γαλλικός όρος για μια ανοιχτή τάρτα με κρέμα. Επίσης ένα άλλο όνομα για την κρέμα καραμελέ, που χρησιμοποιείται στην Ισπανία και Πορτογαλία.

Φλάπζακ (Flapjack)
Τραγανό μπισκότο από νιφάδες βρώμης, βούτυρο, ζάχαρη. Ψήνεται σε ρηχό ταψί και κόβεται συνήθως σε τετράγωνα κομμάτια ή μπαστουνάκια.

Φοντύ (Fondue)
Γαλλικός όρος που σημαίνει λιωμένο, π.χ. όπως είναι το τυρί λιωμένο στην φοντύ τυριού.
Έχουμε:
α) Φοντύ τυριού (Ελβετική σπεσιαλιτέ) : Τυρί γραβιέρα ή έμενταλ λιώνει στο ειδικό σκεύος, μαζί με κρασί, σκόρδο και kips. Κύβοι ψωμιού στερεωμένοι σε ειδικά πιρούνια με μακριά λαβή, βουτιούνται στο μείγμα και τρώγονται αμέσως στο τραπέζι από τους συνδαιτυμόνες.
β) Φοντύ μπουργκινιόν (Fondue bourguignonne) : Ελβετική σπεσιαλιτέ. Μαγειρεύεται στο τραπέζι, στο ειδικό σκεύος για φοντύ. Κύβοι κρέατος καρφώνονται από τους συνδαιτυμόνες στα ειδικά πιρούνια με την μακριά λαβή και τηγανίζονται σε καυτό λάδι στο σκεύος της φοντύ. Η φοντύ μπουργκινιόν συνοδεύεται με πατάτες τηγανητές και με ποικιλία από σάλτσες και τουρσιά.
γ) Κινέζικη φοντύ (Fondue Chinoise) : Μια ακόμη Ελβετική σπεσιαλιτέ που μαγειρεύεται στο τραπέζι, μπροστά στους καλεσμένους σας. Φέτες κρέατος λεπτές σαν χαρτί, τυλίγονται ρολά και με το ειδικό πιρούνι με την μακριά λαβή, ψήνονται στο σκεύος της φοντύ που είναι γεμάτο με ζωμό κρέατος ή λαχανικά. Το κρέας συνοδεύεται από 6 με 8 διαφορετικές σάλτσες και ωμούς κρόκους αυγών. Στο τέλος του μαγειρέματος, ο ζωμός μοιράζεται στους συνδαιτυμόνες, προστίθενται όσοι κρόκοι περίσσεψαν και αρωματίζεται με σάλτσα σόγιας. Καμιά φορά προστίθεται και ρύζι.

Φούλ (Fool)
Παλιό αγγλικό γλυκό που παρασκευάζεται από ίσες ποσότητες πουρέ φρούτου και κρέμας ή σαντιγύ. Είναι πολύ δημοφιλές με πουρέ μήλου.

Φούλ μεντάμ (Foule Medames)
Λαχανικό από την οικογένεια των κουκιών. Είναι πολύ δημοφιλές στη Μέση Ανατολή και ιδιαίτερα στην Αίγυπτο, όπου αποτελεί τη βάση για το εθνικό τους πιάτο με το ίδιο όνομα. Αποτελείται από βρασμένα φούλ μεντάμ και φακές, λιωμένα και αναμεμειγμένα με λιωμένο σκόρδο, λάδι και χυμό λεμονιού. Το πιάτο καρυκεύεται με διάφορα μπαχαρικά και γαρνίρεται με ψιλοκομμένα βραστά αυγά.

Φρανζιπάν (Frangipane)
Γαλλικός όρος για κρέμα ζαχαροπλαστικής που περιέχει κομμένη ή αλεσμένη αμυγδαλόψυχα. Χρησιμοποιείται σαν γέμιση σε τάρτες και τούρτες.

Φρέντς-ντρέσσιγκ (French dressing)
Το κλασσικό λαδόξυδο από λάδι, αλάτι, πιπέρι και ξύδι ή χυμό λεμονιού. Για όλες τις σαλάτες.

Φριτάτα (Frittata)
Ένα είδος ιταλικής ομελέτας που περιέχει λαχανικά, τυριά ή και ψιλοκομμένο κρέας ή ψάρι. Σερβίρεται κομμένη σε τρίγωνα.

Φρίτο μίστο (Fritto misto)
Ιταλική σπεσιαλιτέ από μικρά κομμάτια λαχανικών ή ψαριών που τυλίγονται με κουρκούτι (προαιρετικά) και τηγανίζονται σε μπόλικο καυτό λάδι σε τηγάνι ή σε φριτέζα.

Χαϊ-τή (High-tea)
Γεύμα με διάφορα αλμυρά και γλυκά παρασκευάσματα, πολύ δημοφιλές στη Βόρεια Αγγλία και Σκωτία. Σερβίρεται νωρίς το απόγευμα και τρεις ώρες αργότερα ακολουθεί το σάπερ (supper) που αποτελείται από ένα πρόχειρο γεύμα μαζί με ένα ζεστό ρόφημα. Αυτά τα δύο γεύματα μπορούν να αντικαταστήσουν το ντίνερ (dinner) που συνηθίζεται περισσότερο στη Νότια Αγγλία.

Χαλούμι
Κυπριακό τυρί φτιαγμένο από γάλα κατσίκας ή προβατίνας. Είναι αλμυρό τυρί, διατηρείται σε άλμη και είναι ιδανικό για ψήσιμο και τηγάνισμα.

Χαρίσσα (Harissa)
Πολύ καυτερή σάλτσα από καυτερές πιπεριές, χαρακτηριστική στην μαγειρική της Βορείου Αφρικής. Μοιάζει με τον τοματοπελτέ και χρησιμοποιείται για καρύκευμα.

Χάς (Hash)
Παλιό αγγλικό φαγητό από κομματάκια μαγειρεμένου κρέατος που έχουν μείνει και που ζεσταίνονται μέσα σε σάλτσα. Σερβίρεται συνήθως με πουρέ και βρασμένα λαχανικά.

Χορσράντις (σάλτσα) (Horseradish)
Μια δυνατή κρεμώδης σάλτσα φτιαγμένη από κρέμα γάλακτος, τριμμένο χρένο (horseradish), χυμό λεμονιού, ξύδι και καρυκεύματα. Σερβίρεται με το εγγλέζικο ροστ-μπήφ, με καπνιστή πέστροφα ή σκουμπρί.

Χούμους (Houmous)
Ορεκτικό από την Μέση Ανατολή. Είναι πουρές ρεβυθιού μαζί με ταχίνι, σκόρδο, ελαιόλαδο και μαϊντανό. Συνοδεύεται με μαύρες ελιές και πίτα.Είδος μανταρινιού.

Χρένο (Rorseradish ή Armoracia rusticana)
Ανήκει στην οικογένεια του λάχανου. Είναι μια καφέ κυλινδρική ρίζα που μοιάζει με την παστινάκη, έχει σάρκα με χρώμα υπόλευκο, είναι σκληρή και συνήθως τρίβεται πριν χρησιμοποιηθεί. Έχει γεύση δυνατή, καυτερή, με χαρακτηριστικό άρωμα. Χρησιμοποιείται ευρύτατα στη μαγειρική και είναι η βάση της σάλτσας χορσράντις.

Ω μπλέ (au bleu)
Γαλλικός όρος που χρησιμοποιείται όταν πολύ φρέσκα ψάρια, ιδιαίτερα πέστροφες, σιγοβράζονται (ποσάρονται) σε νερό, μαζί με ξύδι και χυμό λεμονιού. Αν η πέστροφα είναι πραγματικά πολύ φρέσκια, τότε το δέρμα της παίρνει μια χαρακτηριστική μπλε απόχρωση. Το ψάρι σουρώνεται και τρώγεται με λιωμένο βούτυρο και βραστές πατάτες. Τρόπος μαγειρέματος μόνο για πολύ φρέσκα ψάρια.

Ωγκρατέν
Φαγητά με υλικά που έχουν ήδη ψηθεί, τα οποία περιχύνονται με μια σάλτσα συνήθως με αυγά και πασπαλίζονται με τυρί. Μπαίνουν για σύντομο χρονικό διάστημα στο φούρνο, τόσο όσο χρειάζεται για να κάνει κρούστα η επιφάνεια.